เราเป็นผู้หญิงธรรมดาๆ เรียนจบก็ได้งานทำ เงินเดือน 23,xxx หลังจากที่ทำงานไปได้ปีกว่าๆ เราก็ออกรถเก๋ง ผ่อนเดือน 9,xxx บาท ระหว่างนั่นก็มีแฟนคบกันได้4ปีแต่สุดท้ายก็เลิก เลิกเพราะผู้ชายงี่เง่าเกิน
หลังจากนั้นเราโสดอยู่ประมาน 1 ปี เราถึงเริ่มเปิดใจที่จะมีแฟนใหม่ละ อยากลองคุย ลองคบกับใครสักคนดู เราก็ได้เจอกับผู้ชายคนนึงโดยบังเอิญ เราชอบเสียงเค้าคนนั้น เราฟังดูแล้วเสียงละมุนเหลือเกิน หลงใหล มีความเคลิ้ม แล้วก็เริ่มมีการติดต่อกัน เริ่มเจอกันบ่อยขึ้น ผ่านไป 3 เดือนเริ่มไปมาหาสู่ เราจะเจอกันทุกวันหลังเลิกงาน เราจะซื้อกับข้าวไว้รอเค้าเลิกงานมากินด้วยกันทุกวัน มีความสุขดี ผู้ชายเป็นคนใจเย็น เราเป็นคนใจร้อน แต่เราไม่ค่อยทะเลาะกัน
จนผ่านไป 4 เดือน เราก็ตกลงเป็นแฟนกัน อะไรๆก็เริ่มมีเค้าโครงของความไม่ดีเกิดขึ้น ที่ทำงานเราไม่ไกลกันมาก แต่ก็ยังไม่ย้ายมาอยู่ด้วยกันหรอกเพราะคิดว่าพ่อกับแม่น่าจะไม่พอใจ เราก็ยังทำเหมือนเดิมปกติ คือเตรียมกับข้าวไว้ทุกวัน คุยกันปกติ ผู้ชายก็จะมานอนที่ห้องเราบ้าง แยกกันนอนที่หอพักของใครของมันบ้าง
แต่นานวันเข้า เริ่มมีโทรให้เราไปรับที่คาราโอเกะ ที่แบบติดไฟศาลพระภูมิอ่ะ เราก็เริ่มไม่ไหว คุยกับผู้ชายดีๆว่า ถ้าจะคบกัน บางอย่างมันก็ควรลดๆลงบ้าง เช่นเรื่องคาราโอเกะ อะไรแบบนี้ เรื่องนี้ก็คือหายไปเลยไม่ไปคาราโอเกะอีก และหลังจากนั้น ผู้ชายก็จะมาอยู่กับเราทุกวัน เค้าทำงานเป็นช่างซ่อมบำรุง ทำงานทุกวัน จ.-อา. เลิกงาน 2 ทุ่มแทบทุกวัน เพราะเงินเดือนน้อยต้องทำโอที เงินเดือน ผู้ชาย 14,000-18,000 แล้วแต่เดือน เราเงินเดือนขึ้นเป็น 26,000
ตอนนั้น ผู้ชายต้องจ่ายค่าห้องกับเพื่อน 2-3พันบาท ผ่อนโทรศัพท์ 2,200 จะเหลือใช้ก็ประมาน 7-9 พัน บาท ก็น่าจะพอใช้จ่ายดี
ส่วนของเรา มีผ่อนรถ 9,xxx ค่าห้องรวมๆแล้ว เดือนละ 2,800 ที่เหลือก็คือเราใช้จ่ายปกติ ไม่ค่อยช็อต แถมมีเงินเก็บเดือนละ 1-2พัน ตอนนั้นเรามีเงินเก็บทั้งหมดในบัญชี 50,000 บาท แต่พอผู้ชายเริ่มไม่กลับห้องตัวเอง แต่มาอยู่กับเราตลอด พอเราเลิกงานก็จะโทรมาสั่งว่าอยากกินนู่นนี่นั่น เราก็ซื้อมาเตรียมไว้ เราเริ่มช็อต เริ่มเอาเงินเก็บมาใช้ เราบอกผู้ชายว่าไม่ช่วยค่ากับข้าวมั่งหรอ ผู้ชายก็ให้นะเดือนนั้น 4,000 แล้วมันก็เอาไปแต่งรถ5,000 นั่นคือ กินอยู่ทุกอย่าง 4,000??? และเดือนถัดไปเริ่มชวนเราออกไปสังสรรค์กับเพื่อน ในวันที่เงินเดือนออก มันบอกจะเลี้ยงเอง เดือนนั้นเงินเดือนมันออก มันเลี้ยงหมดไป 2,600 เรารู้ชะตากรรมเลยว่าเดือนนี้เราต้องช็อตอีก มันไม่ได้ให้เงินเราซักบาท มันส่งให้แม่3,000 แล้วที่เหลือคือใช้หนี้เพื่อน มันเริ่มใช้ชีวิตเลิกงานกินเหล้า กลับตี2-3 ทุกวัน แต่ลุกไปทำงานไหวทุกวันนะ เราเริ่มงอแง ทะเลาะ เพราะเราจะต้องตื่นมากลางดึกเปิดประตูให้ตลอด พอบางอาทิตย์มีวันหยุดตรงกัน มันก็จะออกไปหาเพื่อน คือมันอยู่กับเราแค่2คนไม่ได้หรือยังไงไม่รู้ ผู้หญิงอย่างเราก็คือต้องการเติมหวานบ้าง แต่ไม่มีจ้า และวนเวียนแบบนี้หลายๆเดือน เงินเก็บเราหมด เริ่มช็อตเราต้องเริ่มใช้บัตรเครดิต เริ่มมีหนี้สิน ทางแม่ผู้ชายเห็นว่าลูกชายส่งเงินให้ได้ ก็ขอเดือนนึงเป็นหมื่น เรา......ต้องเลี้ยงผู้ชายหรอเนี่ย......
เมื่อรู้ตัวแบบนั้นเราร้องไห้ทุกวันทะเลาะทุกวันขอร้องให้เลิกทำตัวแบบนั้น สุดท้ายจบปีเราเป็นหนี้บัตรทั้งหมด 80,000 เราใช้โบนัสโปะ จนหมด และให้พ่อกับแม่ 30,000 คือหมด
แล้วหลังจากนั้นทางบ้านผู้ชายก็ใช้เงินมากขึ้นโทรมายืม เราไม่มี ผู้ชายก็ไปกู้นอกระบบทีละ10,000 ดอกร้อยละ20% ทุกเดือนได้จ่ายแต่ดอก ผู้ชายจ่าย แต่นางก็เอาเงินไปใช้ส้วนตัวหมด ตอนนี้คือย้ายมาอยู่กับเราเพราะว่าต้องการลดภาระค่าใช้จ่าย สุดท้ายผ่านไป1เดือน ก็เหมือนเดิม ผู้ชายบอกว่าเพื่อนจะเลี้ยงโบนัสมันเพิ่งออกไปด้วยกันหน่อย เราก็พอคุยกันเพื่อนๆมันได้ ก็เลยไป แต่สุดท้ายไม่มีใครเลี้ยง หารกันจ้า มันจอมปลอมที่สุด หลอกได้แม้กระทั่งกรูที่เลี้ยงอยู่ เฝี้ยกว่านี้ไม่มีล้าวววว เราต้องจ่ายในส่วนของเราและของมัน ฮึๆ
แล้วทางบ้านมันก็ให้ไปยืมเงินไม่หยุดไม่หย่อน สุดท้ายติดหนี้นอกระบบ 30,000 ก่อนที่จะหยุดปีใหม่เราทะเราะกันรุนแรง สุดท้ายเลิกกันเราเป็นคนขอเลิก แต่ไม่จบแค่นั้นจ่ะ ผู้ชายโทรมาง้อ (คบมา1ปีคือหลังๆทะเลาะแล้วเลิกบ่อย) ก็คุยกันใหม่ ใจเย็นขึ้น ผู้ชายได้งานใหม่ เงินเดือน 23,000-26,000 หลังปีใหม่เราก็คืนดีกันเหมือนเดิม ผู้ชายทำตัวดีขึ้น ช่วง ม. ค.- ก.พ. และช่วงปลายเดือน ก.พ. ผู้ชายมีอบรมนอกสถานที่ 2วัน วันแรกกลับ ถึงห้องพัก 2ทุ่ม แต่วันที่2 เราโทไป6โมง ก็บอกว่ายังรอทีมงานยังเลิกอบรมไม่ครบทุกคน และพอเราเห็นมา2ทุ่ม เราเลยโทรไป แต่ไม่รับ เราเลยโทรอีกทีตอน3ทุ่ม ซึ่งใจเราโมโหมากคิดเลยว่ามันกลับมาเฝี้ยอีกแล้วเพราะวันนั้นเงินเดือนออก 3ทุ่มปลายสายพูด เราก็ไม่ได้ด่าแค่ถามว่าไปไหน แล้วปลายสายก็บอกว่าผู้ชายเกิดอุบัติเหตุใกล้ๆกับหอพักเรา เรารีบโทรบอกแม่มันแล้ว ไปที่โรงบาลทันที
ปรากฎว่า ผู้ชายขาหัก (ผู้ชายขับมอไซค์ชนกับกระบะ) เราก็รีบโทรบอกหัวหน้างานขอผู้ชายตามเบอร์ในโทรศัพท์มัน จัดการจัดแจง ย้ายโรงพยาบาลรีบรักษา เข้าก้อไอซียูอยู่หลายคืน พอเค้าให้เข้าเยี่ยมได้เราก็เข้าไปเยี่ยม ตอนนั้นพ่อแม่มันอยู่โรงบาลแล้วนะ พอมันฟื้นมันก็ดีใจที่เห็นเรา มารู้ตอนหลังว่ามันเลิกอบรมแล้วไปกินเบียร์กับทีมงานนิดหน่อย แล้วพอมาถึงที่ทำงานก็ไปซื้อในเซเว่นกินอีก1-2ขวด ออกจากนั่น2ทุ่ม (น่าจะเป็นเพราะเห็นเราโทรไป) แล้วก็เกิดอุบัติเหตุตอน2ทุ่มครึ่ง
ผู้ชายอยู่ รพ. 1 สัปดาห์ เราตกลงกันว่าจะให้ไปรักษาตัวที่บ้านเพราะที่นี่ไม่มีใครดูแล เราต้องทำงาน (ใช้หนี้5555) แล้วก็ห่างกันไปเดือนครึ่ง ช่วงปลายๆเมษาผู้ก็ทนไม่ไหวจะกลับมาหาเรา แล้วมันก็ไม่ยอมใช้ไม้ค้ำ สุดท้ายเดินผิดจังหวะ หักอีกรอบ ทีนี้มันไม่ได้รักษาที่บ้านอยากอยู่กับเรา หนี้เราบาน เงินนอกระบบก็ดอกแพงขึ้นๆ เราก็เป็นคจัดการให้ (นอกระบบเป็นชื่อมัน) โปะแล้วมาเป็นหนี้บัตรเราแทน เลี้ยงดูกันมา ดูแลกันมา หมดเงินไปเยอะ หมุนเงินมาโปะสารพัด หมดไป 2แสนกว่า โบนัสออก โปะไปยังเหลือหนี้ 80,000 ฮ่าๆๆๆ โง่แท้กรู คือเราอ่ะไม่อยากให้ใครว่าได้ ว่าเราทิ้งคนที่ไม่เหลืออะไรอย่างมัน เราเลยต้องยอมรับไป(อย่าเลียนแบบพฤติกรรมโง่ๆแบบนี้นะ ถ้าเจอเหตุการณ์นี้อยู่ให้ห่างเลย)
สุดท้ายเดือนสิงหา ขามันหายแล้ว ไปทำงาน ทุกอย่างเหมือนจะดี สุดท้าย เดือนกันยา มันเริ่มกลับมาเป็นเหมือนเดิม
เราตัดสินใจ!!! ต้องเลิก!!!! แล้วพ่อเราดันป่วยกระทันหัน เส้นเลือดในสมองตีบ!!! เรารู้สึกผิดมากที่ไปดูแลเฝี้ยตัวนึง เราเลยขอเลิกกับมันและขอเลิกแบบแมนๆเลยว่า “ออกไปจากชีวิตกูเถอะ กูตกอับมามากพอแล้ว นี่พ่อกูป่วยกูต้องดูแลเค้าละ กูเสียเวลากับมามากละ ส่วนหนี้สินเดี๋ยวกูใช้เองก็ได้” มันอยู่ต่ออีกประมาน 1สัปดาห์ เพราะหาหอพักไม่ได้ ที่นี้เราเลยพาไปตระเวนหาช่วยแม่มเลย แถวที่ทำงานมันหาง่ายจะตายแล้วก็ย้ายเข้าเลย แล้วเราก็โล่งงงงงง มันบอกมันจะช่วยใช้หนี้เดือนละ2,000 เดือนถัดมามันโอนให้ 2,000 แล้วก็ครั้งนั้นเป็นครั้งแรกและครั้งสุดท้าย กร๊ากกกก ผู้ชายแบบนี้ก็มี เวลามันโทรมาคุยกันดีๆไม่ได้เลย เราเริ่มบล็อค เริ่มปิดกั้นการติดต่อ บางทีมีมาก่อกวนที่ห้องพักบ้าง กูแจ้งตำรวจจ้าาาา
ที่เล่ามาทั้งหมดนี้ผ่านมาแล้ว เกือบ 2 ปี อยากให้คนที่ได้อ่าน โดยเฉพาะผู้หญิง ได้เรียนรู้จากประสบการณ์โดยตรงของเรา แน่นอนว่าทุกคนต้องมองว่าเราโง่จริงๆ แต่ใครจะไปรู้ถ้าคุณไม่ได้อยู่ในเหตุการณนั้น ที่เราจะพยายามประคับประคองความรักโดยไม่อยากให้เงินมาทำให้บาดหมาง แต่สุดท้าย เราฝากให้คิดว่าทั้ง2ฝ่ายควรจะช่วยกันทั้งเรื่องเยียวยาจิตใจ เยียวยากำลังทรัพย์ ไม่ใช่ปล่อยให้ใครคนใดคนนึงต้องสู้อยู่ลำพัง แล้วอีกคนเห็นแก่ตัว
****และใครที่กำลังเครียดกับเรื่องแบบนี้ กำลังเจอแบบนี้ และผู้ชายไม่เคยทำให้สบายใจเลย เราขอร้องให้เธอจบ!!!ความสัมพันธ์ไปเถอะ เชื่อเรา!! ถ้ายังคบไปต่อมันจะไม่ดีขึ้น และมันก็อาจจะตกต่ำลงไปอีกเรื่อยๆ ยังมีความรักดีๆรอเราอยู่อีกเยอะ จากตัวเอง จากเพื่อนๆ จากครอบครัว ชีวิตเราต้องมีอนาคตจ่ะ ไม่ใช่จมอยู่กับปัญหา
ปล.1 เราตัดสินใจถูก
ปล.2 เราก็ยังผ่อนหนี้อยู่
ปล.3 เราไม่เคยได้ตังค์จากผู้ชายเห็นแก่ตัวคนนั้นเลย
ปล.4 ผู้หญิงเลี้ยงตัวเองได้ ขออย่าให้มีใครมาเป็นภาระเลย
*อาจจะผิดๆถูกๆไปบ้าง อาจจะงงๆ ต้องขออภัยจ้า
แชร์ประสบการณ์ ผู้ชายเกาะ
หลังจากนั้นเราโสดอยู่ประมาน 1 ปี เราถึงเริ่มเปิดใจที่จะมีแฟนใหม่ละ อยากลองคุย ลองคบกับใครสักคนดู เราก็ได้เจอกับผู้ชายคนนึงโดยบังเอิญ เราชอบเสียงเค้าคนนั้น เราฟังดูแล้วเสียงละมุนเหลือเกิน หลงใหล มีความเคลิ้ม แล้วก็เริ่มมีการติดต่อกัน เริ่มเจอกันบ่อยขึ้น ผ่านไป 3 เดือนเริ่มไปมาหาสู่ เราจะเจอกันทุกวันหลังเลิกงาน เราจะซื้อกับข้าวไว้รอเค้าเลิกงานมากินด้วยกันทุกวัน มีความสุขดี ผู้ชายเป็นคนใจเย็น เราเป็นคนใจร้อน แต่เราไม่ค่อยทะเลาะกัน
จนผ่านไป 4 เดือน เราก็ตกลงเป็นแฟนกัน อะไรๆก็เริ่มมีเค้าโครงของความไม่ดีเกิดขึ้น ที่ทำงานเราไม่ไกลกันมาก แต่ก็ยังไม่ย้ายมาอยู่ด้วยกันหรอกเพราะคิดว่าพ่อกับแม่น่าจะไม่พอใจ เราก็ยังทำเหมือนเดิมปกติ คือเตรียมกับข้าวไว้ทุกวัน คุยกันปกติ ผู้ชายก็จะมานอนที่ห้องเราบ้าง แยกกันนอนที่หอพักของใครของมันบ้าง
แต่นานวันเข้า เริ่มมีโทรให้เราไปรับที่คาราโอเกะ ที่แบบติดไฟศาลพระภูมิอ่ะ เราก็เริ่มไม่ไหว คุยกับผู้ชายดีๆว่า ถ้าจะคบกัน บางอย่างมันก็ควรลดๆลงบ้าง เช่นเรื่องคาราโอเกะ อะไรแบบนี้ เรื่องนี้ก็คือหายไปเลยไม่ไปคาราโอเกะอีก และหลังจากนั้น ผู้ชายก็จะมาอยู่กับเราทุกวัน เค้าทำงานเป็นช่างซ่อมบำรุง ทำงานทุกวัน จ.-อา. เลิกงาน 2 ทุ่มแทบทุกวัน เพราะเงินเดือนน้อยต้องทำโอที เงินเดือน ผู้ชาย 14,000-18,000 แล้วแต่เดือน เราเงินเดือนขึ้นเป็น 26,000
ตอนนั้น ผู้ชายต้องจ่ายค่าห้องกับเพื่อน 2-3พันบาท ผ่อนโทรศัพท์ 2,200 จะเหลือใช้ก็ประมาน 7-9 พัน บาท ก็น่าจะพอใช้จ่ายดี
ส่วนของเรา มีผ่อนรถ 9,xxx ค่าห้องรวมๆแล้ว เดือนละ 2,800 ที่เหลือก็คือเราใช้จ่ายปกติ ไม่ค่อยช็อต แถมมีเงินเก็บเดือนละ 1-2พัน ตอนนั้นเรามีเงินเก็บทั้งหมดในบัญชี 50,000 บาท แต่พอผู้ชายเริ่มไม่กลับห้องตัวเอง แต่มาอยู่กับเราตลอด พอเราเลิกงานก็จะโทรมาสั่งว่าอยากกินนู่นนี่นั่น เราก็ซื้อมาเตรียมไว้ เราเริ่มช็อต เริ่มเอาเงินเก็บมาใช้ เราบอกผู้ชายว่าไม่ช่วยค่ากับข้าวมั่งหรอ ผู้ชายก็ให้นะเดือนนั้น 4,000 แล้วมันก็เอาไปแต่งรถ5,000 นั่นคือ กินอยู่ทุกอย่าง 4,000??? และเดือนถัดไปเริ่มชวนเราออกไปสังสรรค์กับเพื่อน ในวันที่เงินเดือนออก มันบอกจะเลี้ยงเอง เดือนนั้นเงินเดือนมันออก มันเลี้ยงหมดไป 2,600 เรารู้ชะตากรรมเลยว่าเดือนนี้เราต้องช็อตอีก มันไม่ได้ให้เงินเราซักบาท มันส่งให้แม่3,000 แล้วที่เหลือคือใช้หนี้เพื่อน มันเริ่มใช้ชีวิตเลิกงานกินเหล้า กลับตี2-3 ทุกวัน แต่ลุกไปทำงานไหวทุกวันนะ เราเริ่มงอแง ทะเลาะ เพราะเราจะต้องตื่นมากลางดึกเปิดประตูให้ตลอด พอบางอาทิตย์มีวันหยุดตรงกัน มันก็จะออกไปหาเพื่อน คือมันอยู่กับเราแค่2คนไม่ได้หรือยังไงไม่รู้ ผู้หญิงอย่างเราก็คือต้องการเติมหวานบ้าง แต่ไม่มีจ้า และวนเวียนแบบนี้หลายๆเดือน เงินเก็บเราหมด เริ่มช็อตเราต้องเริ่มใช้บัตรเครดิต เริ่มมีหนี้สิน ทางแม่ผู้ชายเห็นว่าลูกชายส่งเงินให้ได้ ก็ขอเดือนนึงเป็นหมื่น เรา......ต้องเลี้ยงผู้ชายหรอเนี่ย......
เมื่อรู้ตัวแบบนั้นเราร้องไห้ทุกวันทะเลาะทุกวันขอร้องให้เลิกทำตัวแบบนั้น สุดท้ายจบปีเราเป็นหนี้บัตรทั้งหมด 80,000 เราใช้โบนัสโปะ จนหมด และให้พ่อกับแม่ 30,000 คือหมด
แล้วหลังจากนั้นทางบ้านผู้ชายก็ใช้เงินมากขึ้นโทรมายืม เราไม่มี ผู้ชายก็ไปกู้นอกระบบทีละ10,000 ดอกร้อยละ20% ทุกเดือนได้จ่ายแต่ดอก ผู้ชายจ่าย แต่นางก็เอาเงินไปใช้ส้วนตัวหมด ตอนนี้คือย้ายมาอยู่กับเราเพราะว่าต้องการลดภาระค่าใช้จ่าย สุดท้ายผ่านไป1เดือน ก็เหมือนเดิม ผู้ชายบอกว่าเพื่อนจะเลี้ยงโบนัสมันเพิ่งออกไปด้วยกันหน่อย เราก็พอคุยกันเพื่อนๆมันได้ ก็เลยไป แต่สุดท้ายไม่มีใครเลี้ยง หารกันจ้า มันจอมปลอมที่สุด หลอกได้แม้กระทั่งกรูที่เลี้ยงอยู่ เฝี้ยกว่านี้ไม่มีล้าวววว เราต้องจ่ายในส่วนของเราและของมัน ฮึๆ
แล้วทางบ้านมันก็ให้ไปยืมเงินไม่หยุดไม่หย่อน สุดท้ายติดหนี้นอกระบบ 30,000 ก่อนที่จะหยุดปีใหม่เราทะเราะกันรุนแรง สุดท้ายเลิกกันเราเป็นคนขอเลิก แต่ไม่จบแค่นั้นจ่ะ ผู้ชายโทรมาง้อ (คบมา1ปีคือหลังๆทะเลาะแล้วเลิกบ่อย) ก็คุยกันใหม่ ใจเย็นขึ้น ผู้ชายได้งานใหม่ เงินเดือน 23,000-26,000 หลังปีใหม่เราก็คืนดีกันเหมือนเดิม ผู้ชายทำตัวดีขึ้น ช่วง ม. ค.- ก.พ. และช่วงปลายเดือน ก.พ. ผู้ชายมีอบรมนอกสถานที่ 2วัน วันแรกกลับ ถึงห้องพัก 2ทุ่ม แต่วันที่2 เราโทไป6โมง ก็บอกว่ายังรอทีมงานยังเลิกอบรมไม่ครบทุกคน และพอเราเห็นมา2ทุ่ม เราเลยโทรไป แต่ไม่รับ เราเลยโทรอีกทีตอน3ทุ่ม ซึ่งใจเราโมโหมากคิดเลยว่ามันกลับมาเฝี้ยอีกแล้วเพราะวันนั้นเงินเดือนออก 3ทุ่มปลายสายพูด เราก็ไม่ได้ด่าแค่ถามว่าไปไหน แล้วปลายสายก็บอกว่าผู้ชายเกิดอุบัติเหตุใกล้ๆกับหอพักเรา เรารีบโทรบอกแม่มันแล้ว ไปที่โรงบาลทันที
ปรากฎว่า ผู้ชายขาหัก (ผู้ชายขับมอไซค์ชนกับกระบะ) เราก็รีบโทรบอกหัวหน้างานขอผู้ชายตามเบอร์ในโทรศัพท์มัน จัดการจัดแจง ย้ายโรงพยาบาลรีบรักษา เข้าก้อไอซียูอยู่หลายคืน พอเค้าให้เข้าเยี่ยมได้เราก็เข้าไปเยี่ยม ตอนนั้นพ่อแม่มันอยู่โรงบาลแล้วนะ พอมันฟื้นมันก็ดีใจที่เห็นเรา มารู้ตอนหลังว่ามันเลิกอบรมแล้วไปกินเบียร์กับทีมงานนิดหน่อย แล้วพอมาถึงที่ทำงานก็ไปซื้อในเซเว่นกินอีก1-2ขวด ออกจากนั่น2ทุ่ม (น่าจะเป็นเพราะเห็นเราโทรไป) แล้วก็เกิดอุบัติเหตุตอน2ทุ่มครึ่ง
ผู้ชายอยู่ รพ. 1 สัปดาห์ เราตกลงกันว่าจะให้ไปรักษาตัวที่บ้านเพราะที่นี่ไม่มีใครดูแล เราต้องทำงาน (ใช้หนี้5555) แล้วก็ห่างกันไปเดือนครึ่ง ช่วงปลายๆเมษาผู้ก็ทนไม่ไหวจะกลับมาหาเรา แล้วมันก็ไม่ยอมใช้ไม้ค้ำ สุดท้ายเดินผิดจังหวะ หักอีกรอบ ทีนี้มันไม่ได้รักษาที่บ้านอยากอยู่กับเรา หนี้เราบาน เงินนอกระบบก็ดอกแพงขึ้นๆ เราก็เป็นคจัดการให้ (นอกระบบเป็นชื่อมัน) โปะแล้วมาเป็นหนี้บัตรเราแทน เลี้ยงดูกันมา ดูแลกันมา หมดเงินไปเยอะ หมุนเงินมาโปะสารพัด หมดไป 2แสนกว่า โบนัสออก โปะไปยังเหลือหนี้ 80,000 ฮ่าๆๆๆ โง่แท้กรู คือเราอ่ะไม่อยากให้ใครว่าได้ ว่าเราทิ้งคนที่ไม่เหลืออะไรอย่างมัน เราเลยต้องยอมรับไป(อย่าเลียนแบบพฤติกรรมโง่ๆแบบนี้นะ ถ้าเจอเหตุการณ์นี้อยู่ให้ห่างเลย)
สุดท้ายเดือนสิงหา ขามันหายแล้ว ไปทำงาน ทุกอย่างเหมือนจะดี สุดท้าย เดือนกันยา มันเริ่มกลับมาเป็นเหมือนเดิม
เราตัดสินใจ!!! ต้องเลิก!!!! แล้วพ่อเราดันป่วยกระทันหัน เส้นเลือดในสมองตีบ!!! เรารู้สึกผิดมากที่ไปดูแลเฝี้ยตัวนึง เราเลยขอเลิกกับมันและขอเลิกแบบแมนๆเลยว่า “ออกไปจากชีวิตกูเถอะ กูตกอับมามากพอแล้ว นี่พ่อกูป่วยกูต้องดูแลเค้าละ กูเสียเวลากับมามากละ ส่วนหนี้สินเดี๋ยวกูใช้เองก็ได้” มันอยู่ต่ออีกประมาน 1สัปดาห์ เพราะหาหอพักไม่ได้ ที่นี้เราเลยพาไปตระเวนหาช่วยแม่มเลย แถวที่ทำงานมันหาง่ายจะตายแล้วก็ย้ายเข้าเลย แล้วเราก็โล่งงงงงง มันบอกมันจะช่วยใช้หนี้เดือนละ2,000 เดือนถัดมามันโอนให้ 2,000 แล้วก็ครั้งนั้นเป็นครั้งแรกและครั้งสุดท้าย กร๊ากกกก ผู้ชายแบบนี้ก็มี เวลามันโทรมาคุยกันดีๆไม่ได้เลย เราเริ่มบล็อค เริ่มปิดกั้นการติดต่อ บางทีมีมาก่อกวนที่ห้องพักบ้าง กูแจ้งตำรวจจ้าาาา
ที่เล่ามาทั้งหมดนี้ผ่านมาแล้ว เกือบ 2 ปี อยากให้คนที่ได้อ่าน โดยเฉพาะผู้หญิง ได้เรียนรู้จากประสบการณ์โดยตรงของเรา แน่นอนว่าทุกคนต้องมองว่าเราโง่จริงๆ แต่ใครจะไปรู้ถ้าคุณไม่ได้อยู่ในเหตุการณนั้น ที่เราจะพยายามประคับประคองความรักโดยไม่อยากให้เงินมาทำให้บาดหมาง แต่สุดท้าย เราฝากให้คิดว่าทั้ง2ฝ่ายควรจะช่วยกันทั้งเรื่องเยียวยาจิตใจ เยียวยากำลังทรัพย์ ไม่ใช่ปล่อยให้ใครคนใดคนนึงต้องสู้อยู่ลำพัง แล้วอีกคนเห็นแก่ตัว
****และใครที่กำลังเครียดกับเรื่องแบบนี้ กำลังเจอแบบนี้ และผู้ชายไม่เคยทำให้สบายใจเลย เราขอร้องให้เธอจบ!!!ความสัมพันธ์ไปเถอะ เชื่อเรา!! ถ้ายังคบไปต่อมันจะไม่ดีขึ้น และมันก็อาจจะตกต่ำลงไปอีกเรื่อยๆ ยังมีความรักดีๆรอเราอยู่อีกเยอะ จากตัวเอง จากเพื่อนๆ จากครอบครัว ชีวิตเราต้องมีอนาคตจ่ะ ไม่ใช่จมอยู่กับปัญหา
ปล.1 เราตัดสินใจถูก
ปล.2 เราก็ยังผ่อนหนี้อยู่
ปล.3 เราไม่เคยได้ตังค์จากผู้ชายเห็นแก่ตัวคนนั้นเลย
ปล.4 ผู้หญิงเลี้ยงตัวเองได้ ขออย่าให้มีใครมาเป็นภาระเลย
*อาจจะผิดๆถูกๆไปบ้าง อาจจะงงๆ ต้องขออภัยจ้า