คำตอบที่ได้รับเลือกจากเจ้าของกระทู้
ความคิดเห็นที่ 5
ในการมองโลกแม้แต่สิ่งเดียวกัน
ถ้าเรามองไม่เป็น ก็เป็นเรื่องร้ายเกิดทุกข์
แต่ถ้ามองเป็น ก็กลายเป็นดีเกิดสุขได้
เราจะเห็นว่าสัตว์กลุ้มใจไม่เป็น สัตว์มันเครียดไม่เป็น
เครียดได้แต่เรื่องที่สืบเนื่องจากทางกาย ไม่เหมือนมนุษย์
สัตว์อื่นปรุงแต่งใจ ให้เป็นบ้าไม่ได้
แต่มนุษย์ปรุงแต่งจิตใจ จนกระทั่งกลายเป็นบ้า ไปก็มี
ไม่สบายใจนิดหน่อย ก็เก็บเอามาปรุงแต่งต่อเสียยืดยาวใหญ่โต
เวลาอยู่ว่าง ๆ แทนที่จะปรุงแต่งสุข ก็ปรุงแต่งทุกข์
เอาเรื่องที่ไม่ดีมาวาดเป็นภาพ ทำให้เกิดความรู้สึกกลุ้มใจกังวล
มีความโกรธเคียดแค้นต่าง ๆ ทำให้มีความทุกข์มากมาย
ถ้ามนุษย์ฝึกตัวให้ใช้ความสามารถนั้นให้ถูก เขาก็จะปรุงแต่งความสุขได้มากมายมหาศาล
ปรุงแต่งใจให้เป็นสุข
โดย พระพรหมคุณาภรณ์ (ป.อ.ปยุตฺโต)
ถ้าเรามองไม่เป็น ก็เป็นเรื่องร้ายเกิดทุกข์
แต่ถ้ามองเป็น ก็กลายเป็นดีเกิดสุขได้
เราจะเห็นว่าสัตว์กลุ้มใจไม่เป็น สัตว์มันเครียดไม่เป็น
เครียดได้แต่เรื่องที่สืบเนื่องจากทางกาย ไม่เหมือนมนุษย์
สัตว์อื่นปรุงแต่งใจ ให้เป็นบ้าไม่ได้
แต่มนุษย์ปรุงแต่งจิตใจ จนกระทั่งกลายเป็นบ้า ไปก็มี
ไม่สบายใจนิดหน่อย ก็เก็บเอามาปรุงแต่งต่อเสียยืดยาวใหญ่โต
เวลาอยู่ว่าง ๆ แทนที่จะปรุงแต่งสุข ก็ปรุงแต่งทุกข์
เอาเรื่องที่ไม่ดีมาวาดเป็นภาพ ทำให้เกิดความรู้สึกกลุ้มใจกังวล
มีความโกรธเคียดแค้นต่าง ๆ ทำให้มีความทุกข์มากมาย
ถ้ามนุษย์ฝึกตัวให้ใช้ความสามารถนั้นให้ถูก เขาก็จะปรุงแต่งความสุขได้มากมายมหาศาล
ปรุงแต่งใจให้เป็นสุข
โดย พระพรหมคุณาภรณ์ (ป.อ.ปยุตฺโต)
แสดงความคิดเห็น
เมื่อความเครียดกำลังจะทำให้กลายเป็นบ้า.
สวัสดีค่ะ ตอนนี้เราอายุ 20 ปี ทำงานแล้ว มีแฟนแล้ว
เราเริ่มมีอาการโมโหง่าย หงุดหงิดง่าย เหวี่ยงใส่คนรอบข้างโดยใช่เหตุ ตั้งแต่คบกับแฟนคนปัจจุบันได้ประมาณ 2-3 เดือน เพราะสิ่งที่เราคิดไว้มันกลับผิดไปกับสิ่งที่คิดไว้
แฟนคนปัจจุบันเขาเป็นคนกินเหล้าหนักมาก สำหรับคนอื่นเราไม่รู้ว่าหนักมากมั้ยนะคะ *เหล้าขาว 40 ดีกรีขวดเล็ก *ทุกวัน* แต่สำหรับเรานั่นคือหนักมากค่ะ เพิ่งมารู้ทีหลังว่าเขากินหนักตอนที่ได้ย้ายมาอยู่ด้วยกัน พอเรารู้ว่าเขากินหนัก เราก็รับไม่ได้เราก็ขอร้องให้เขาเลิกเหล้า เขาบอกจะเลิกให้ แต่ก็ทำไม่ได้ ทุกวันคือกินหนักทุกวันและนี่เป็นเหตุทำให้เราทะเลาะกันทุกวัน เราแค่คิดว่าสักวันเขาคงเลิกได้เราเลยให้โอกาสเขา 2 เดือน 3 เดือน 5 เดือน จนเป็นปี ความเครียดของเราสะสมมากขึ้นเรื่อยๆ เราได้แต่คิดว่าสักวันเขาคงเลิกได้ให้โอกาสเขาหน่อยนะ แต่ยิ่งนานวันยิ่งหนักขึ้น เราเลยตัดสินใจขอมาอยู่กับแม่ เขาก็ให้มา แต่การมาอยุ่กับแม่นี้มันทำให้เราทำสิ่งแย่ๆใส่คนที่เรารักนั่นคือ "แม่"
หลังจากที่เราตัดสินใจมาอยู่กับแม่ เราก็ยิ่งได้คุยกับแฟนน้อยลง เราก็เอาแต่ห่วงว่าวันนี้เขาจะกินเหล้าแค่ไหน ทำอะไรอยู่ อยู่ไหน แล้วเขาก็จะชอบหายไปเฉยๆ มันทำให้เราหงุดหงิด หงุดหงิดมาก อารมณ์หงุดหงิดนั้นมันได้มาลงที่แม่แทน เช่น แม่ถามว่าเป็นอะไร ก็จะตะคอกใส่แม่ว่าไม่ได้เป็นอะไร หรือเวลามีใครทำอะไรไม่ถูกใจเรา เราก็จะโมโห หงุดหงิด เหวี่ยง บ่นไปสารพัด ใส่แม่บ้าง ใส่น้องสาวของเราบ้าง แต่พอผ่านไปสักพักก็จะคิดได้ว่าทำอะไรลงไป แล้วไปขอโทษแม่กับน้องสาว พอเราทะเลาะกับแฟนอีกเราก็จะมาลงที่แม่และน้องสาวอีกเช่นเคย เรารู้ตัวว่าเราทำอะไรลงไป มีสติทุกครั้ง เพียงแต่เราควบคุมอารมณ์ตัวเอง ณ ตอนนั้นไม่ได้เลย ยิ่งนานวันยิ่งหนักขึ้น เริ่มปวดหัว เริ่มนอนไม่หลับ และบางวันพอหงุดหงิดก็เริ่มไม่อยากอยู่บนโลกนี้ รู้สึกเบื่อทุกคน เบื่อทุกอย่าง อยากหายไปเลยพฤติกรรมของเราก็หนักขึ้นทุกวัน จนกลับมาคิดกับตัวเองว่าอาการแบบนี้มันเป็นมานานหรือยัง เป็นมาตั้งแต่ตอนไหน คุยกับตัวเอง และตัดสินใจคุยกับแม่กับน้องสาว ถามถึงพฤติกรรมของตัวเองว่าเป็นอย่างไร เป็นหนักมากมั้ย ในสายตาของพวกเขา เขาบอกว่ามันหนักมาก น้องสาวเรากลัวว่าวันนึงเราจะกลายเป็นบ้า เพราะความเครียด.
เรากำลังตัดสินใจจะเข้าพบหมอจิตเวช แต่เราขอเวลาอยู่กับตัวเองสักพัก ถ้ายังไม่ดีขึ้นเราจะไปพบหมอแน่นอน. 😭