ขอเล่ารายละเอียดคราวๆก่อนนะคะ คือเราไปรู้จักกับผู้ชายคนนึงในแอพกาเกาค่ะคุยไปคุยมาเค้าก็ขอเฟสเราค่ะเราก็ไม่ได้คิดอะไรก็เลยให้ไปค่ะคุยกันไปเรื่อยๆเราก็เริ่มชอบเค้าค่ะเคยเลิกคุยกันครั้งนึงค่ะเพราะตอนนั้นเรามีแฟนอยู่แล้วพอเราเลิกกับแฟนเราเราก็กลับมาคุยกับเค้าต่อค่ะคุยกันได้ประมาณวันสองวันเราก็ทะเลาะกับเค้าค่ะ(จริงๆแล้วเพื่อนเราเป็นคนทำให้เรากับผู้ชายคนนั้นทะเลาะกันค่ะ)ทะเลาะกันก็เลิกคุยกันไปประมาณ5-6เดือนค่ะแล้วก็กลับมาคุยกันอีกค่ะเพราะว่าเราให้เพื่อนเราไปขอโทษผู้ชายคนนั้นค่ะก็เลยได้กลับมาคุยกันเหมือนเดิมคุยกันได้ประมาณ2เดือนกว่าผู้ชายคนนั้นก็ขอเราโทรคุยกันค่ะเราก็ยอมนะคะเพราะเคยปฏิเสธมาแล้วครั้งนึงค่ะ คุยกันได้ประมาณนาทีกว่าก็วางสายค่ะแล้วผู้ชายคนนั้นก็ถามประมาณว่าจะคุยต่อมั้ยเราก็พิมพ์บอกไปประมาณว่าเรารู้สึกแปลกๆค่ะแล้วเค้าก็บอกว่าถ้าไม่โทรคุยก็ไม่ต้องคุยกันอีก คือตอนที่เราคุยกันผู้ชายคนนั้นเรารู้สึกแปลกๆจริงค่ะมันอธิบายไม่ถูก ลึกๆแล้วตอนเราคุยกับเค้าเรารู้สึกว่าเค้าต้องมีอะไรที่ปิดบังเราบ้างแหละเราเลยตัดสินใจออกมาจากตรงนั้นออกมาจากชีวิตของเค้าทั้งที่เรายังรักเค้าอยู่ส่วนหนึ่งที่เราออกมาก็เพราะเรารู้ค่ะว่าเรากับเค้ามันเป็นไปไม่ได้ เรายอมทนคิดถึงเค้า เราอยากให้เค้าไปเจอกับคนที่ดีๆเพราะตัวขอเราเองมันไม่ได้เหมาะกับเค้าเลย เราอยากให้เค้ามีความสุขมากกว่านี้ เรายอมที่จะต้องเป็นฝ่ายเสียใจและเป็นฝ่ายที่ต้องจดจำเรื่องราวต่างๆไว้ฝ่ายเดียว ตลอดเวลาที่เราคุยกับผู้ชายคนนี้เรามีความสุขมากๆค่ะเราแทบจะไม่อยากจะจากเค้าไปเลย เราอยากคุยกับเค้าตลอดเวลา อยากจะทำให้เค้ามีความสุข และอีกเหตุผลหนึ่งที่เรายอมออกมาจากตรงนั้นก็เพราะว่าเรากลัวว่าถ้าหากเรามารู้อะไรเกี่ยวกับเค้าทีหลังเรากลัวว่าเราจะเสียใจไปมากกว่านี้ ลืมบอกไปคะว่าเรากับผู้ชายคนนั้นอายุห่างกันประมาณ8-9ปีค่ะ
การที่เราทำแบบนี้มันถูกแล้วใช่มั้ยคะ เราไม่ได้เห็นแก่ตัวใช่มั้ย
ทำถูกแล้วใช่มั้ยคะ?
การที่เราทำแบบนี้มันถูกแล้วใช่มั้ยคะ เราไม่ได้เห็นแก่ตัวใช่มั้ย