“เราเจ็บง่ายขึ้น หรือเราอดทนน้อยลง”

“เราเจ็บง่ายขึ้น หรือเราอดทนน้อยลง”

เมื่อไม่นานมานี้ ฉันทำงานช่างเจาะรูยึดแผ่นหลังคา มือพลาดไปโดนดอกสว่านที่กำลังหมุน

ทำให้ดอกสว่านเจาะเข้านิ้ว เลือดไหลออกมาไม่มาก

เอามือกุมแผลเพื่อห้ามเลือด ปวดจนรู้สึกตุบ ๆ ที่แผลตามจังหวะหัวใจเต้น

ฉันนั่งพัก ล้างแผลด้วยแอลกอฮอล์ พันนิ้วด้วยพลาสเตอร์พันแผล

ตอนนั่งพัก ฉันนึกถึงภาพเก่าในอดีต ตอนยังเด็ก ปั่นจักรยาน BMX ในถนนหมู่บ้าน

ปั่นจักรยานยกล้อหน้า รถดันเสียหลักล้มบนถนนลูกรัง พร้อมกับเพื่อน 2 คน

ตอนลงสัมผัสพื้นจำได้ว่า เอามือ หัวเข่า ข้อศอก ลงกับพื้น

ฉันก้มมองดูหัวเข่า ข้อศอกที่เต็มไปด้วยเม็ดหินลูกรัง เล็กบ้างใหญ่บ้าง ฉันเอามือปัดออก

เลือดเริ่มซึมออกมา ฉันนั่งหัวเราะกับเพื่อนถึงสิ่งที่เกิดขึ้น ราวกับไม่รู้สึกเจ็บปวดใด ๆ

เวลาผ่านไป หลายสิบปี อุบัติเหตุ หรือเรื่องราวเล็กน้อยที่ไม่อยากให้เกิดในชีวิต

เมื่อสิ่งเหล่านั้นเกิดขึ้น ทำไม มันถึงทำให้ฉันรู้สึกเจ็บปวดได้มากกว่าตอนเป็นเด็กมากมายนัก

“เราเจ็บง่ายขึ้น หรือเราอดทนน้อยลง”