คือทางบ้านเรามีปัญหาไปหมดทุกอย่าง ซึ่งเราเรียนอยู่ปี 2 เชื่อไหมคะว่าเราไม่ออกไปไหน ไม่ไปเจอใคร รู้สึกไม่อยากเรียนต่อ รู้สึกเป็นภาระของครอบครัว เราอยู่ในห้องเก็บตัว  แม่เราไม่มีเงินส่งเงินให้กินข้าว เราสาบานได้ว่าเราไม่ได้กินข้าวมา2วันแล้ว เราคิดเรื่องตัวเองทีไรเราร้องไห้ออกมาทุกที ไม่มีความสุขกับชีวิตเลยอะ คิดมาตลอดว่าที่อยู่ตอนนี้กับตายไปก็คงจะไม่ต่างกันมาก ตั้งคำถามกับตัวเองทั้งวันว่าเกิดมาทำไม เพื่ออะไร เคยอ่านชีวิตของคนอื่น แต่ไม่คิดว่าจะมาเจอกับตัวเอง มันทรมาน ไม่มีทางออกแล้ว