สวัสดีค่ะ เรากับแฟนคบกันมาปีนี้ปีที่สอง เราห่างกัน7ปีเราเด็กกว่าค่ะ
ช่วงแรกก็โอเคนะคะตอนที่ยังไม่ได้อยู่ด้วยกัน จริงๆเราหมั้นกันไปแล้วค่ะ (บ้านเราค่อนข้างซีเรียสเรื่องนี้) ตอนแรกๆแม่เราไม่ชอบเขาเลย แต่ตอนนี้กลับกันค่ะ แม่เรารักเค้ามาก เพราะพี่ชายเสียชีวิตตั้งแต่อายุ20กว่า ทำให้แม่เรารักเค้าเหมือนลูกอีกคน
ตอนนี้เราอาศัยอยู่ที่คอนโดของเขาค่ะ อยู่กันสามคน เค้า แม่เค้า และเรา แฟนเรากับแม่แฟนทำงานที่เดียวกันค่ะ ฝ่ายเดียวกันแฟนเราเป็นลูกน้องแม่อีกที
เราคิดว่าสิ่งที่ทำให้เราคิดแบบนี้คือแม่เขาค่ะ แม่เขาขยันสร้างหนี้แต่เป็นชื่อแฟนเราทั้งนั้น แล้วแฟนเราก็ลูกคนเดียว มีอะไรก็ต้องยอมแม่ตลอด จนตอนนี้หนี้มันเยอะมาก แล้วเราอยากสร้างอนาคตนะคะ แต่ทำอะไรไม่ได้เลยเพราะเหมือนมีอะไรรั้งท้ายอยู่ตลอดเวลาค่ะ แต่หนี้เราไม่ได้ช่วยเขาใช้ค่ะ แต่รายจ่ายในคอนโดเราก็มีช่วยบ้างค่ะ แต่แม่เค้าใช้เงินเก่งมากค่ะ ทำบุญ ไปวัด ไปเรียนธรรมะต่างๆ แต่ชอบมาว่าเราใช้เงินเยอะค่ะ ทั้งๆที่เราไม่เคยขอแฟน หรือขอแม่เค้าเลยค่ะ
มีครั้งนึงที่แฟนมาค้างบ้านเราบ้านแม่เรา เพราะเป้นวันเกิดแฟนนั่นแหละค่ะ แม่เราเลยทำอาหารเลี้ยงกันที่บ้าน คืนแรกก็ปกติค่ะ แต่คืนที่สองเค้าไลน์ถามลูกเค้าว่านอนบ้านนี้อีกแล้วหรอ มีอะไรหรือเปล่า ใครทำอะไรลูก ทำไมถึงนอนหลายคืน เงินมีแล้วอย่าเอาไปเลี้ยงใครนะ งงมั้ยคะ ถามทำไมแบบนี้ พูดทำไมคะ กลับกันแม่เรารักลูกเค้ามาก เลี้ยงทุกอย่าง ดูแลอย่างดี
แม่เค้าเป็นคนเข้าวัดเข้าวาค่ะ ทำบุญจนเกินตัว เงินไม่มีแต่ทำบุญด้วยเงินตลอดจนบางทีลำบากตัวเองค่ะ
แต่ในการเข้าวัดของเค้า ใช่ว่าจะเป็นสิ่งดีนะคะ เพราะลับหลังลูกเค้าว่าเราค่อนข้างแรงเลยค่ะ แต่เราบอกแฟนเราทีไรเค้าไม่เคยเชื่อเราเลยบอกว่าเราอคติ
ส่วนแฟนเราอายุ27แล้วค่ะ เป็นคนใจร้อน กินเบียร์ทุกคืน ติดบุหรี่ ติดเกมส์ แต่ดูแลเราดีค่ะ หน้าที่ของคนกลางไม่ดีเท่าไหร่ เวลาเราพูด เราบอก ชอบว่าเราใช้อารมณ์ เป็นบ้า ดูละครเยอะ เวลาเค้าดีเค้าก็ดีจริงๆค่ะ แต่ถ้าไม่ดีก็คือไม่ดีไปเลย มีทำร้ายร่างกายเราสองครั้ง สาเหตุเพราะเค้าไปเที่ยวผู้หญิง เราจับได้ แต่ไม่มานานแล้วค่ะ เค้าปรับตัวได้ดี จะมีก็แต่ เบียร์ บุหรี่ เกมส์
อยู่กันสามคนแบบนี้ เราเหนื่อยมากนะคะเราพยายามแล้ว เลี่ยงได้เราก็เลี่ยงเลย แต่บางทีการอยู่กันสามคนแบบนี้ไม่ไหวจริงๆค่ะ แม่เค้าหุงข้าวยังไม่เป็นเลยค่ะ ชอบทำห้องรก ใช้ไม่เก็บ ตดเวลาทานข้าวค่ะ บ้านใครชินแต่เราไม่ชินนะคะ
เราเคยบอกเขาแล้วว่ากลับไปอยู่ที่บ้านกัน จะบ้านเราหรือบ้านเขาก็ได้ เขาไม่ยอม บอกว่าแม่ก็ทำงานที่เดียวกัน จะแยกกันไปอยู่ทำไม แม่แก่แล้วมีแค่คนเดียว (แต่แม่ไปทำบุญไปวัดไปหาเพื่อนแม่ไปเองตลอดค่ะแล้วเก่งมากด้วย) เราก็เข้าใจค่ะว่าต้องดูแลแม่
แต่เพื่อนๆลองคิดสิคะว่าห้องนึงอยู่กันสามคน ในสถานะนี้ มันได้หรอคะ ถ้าอยู่บ้านด้วยกันเราว่ายังโอเคค่ะ แต่นี่คือห้องค่ะ ห้องเล็กห้องนึง
เราคิดว่าถ้าเราเลิกกับเค้า เรากลัวเค้าลำบากเพราะอยู่กับแม่ค่ะ เราสงสาร เรารักเค้านะคะ แต่เราไม่อยากอดทน เราไม่อยากที่จะทะเลาะกันทุกวันเพราะเรื่องแม่ของเค้า ไม่เคยได้ทะเลาะกันเพราะเรื่องขอเราสองคน
สรุปเลยนะคะ เราควรทำยังไงดี เลิกเลยดีไหมเหตุผลเพราะอะไรดีคะ แล้วที่เราคิดแบบนั้นเราใจแคบกับแม่เค้าเกินไปมั้ยคะ
รบกวนเพื่อนๆทุกคนช่วยออกความเห็นหน่อยนะคะ สอนเราก็ได้ค่ะ ขอบคุณค่ะ
ในหัวคิดแต่จะเลิกกับแฟน
ช่วงแรกก็โอเคนะคะตอนที่ยังไม่ได้อยู่ด้วยกัน จริงๆเราหมั้นกันไปแล้วค่ะ (บ้านเราค่อนข้างซีเรียสเรื่องนี้) ตอนแรกๆแม่เราไม่ชอบเขาเลย แต่ตอนนี้กลับกันค่ะ แม่เรารักเค้ามาก เพราะพี่ชายเสียชีวิตตั้งแต่อายุ20กว่า ทำให้แม่เรารักเค้าเหมือนลูกอีกคน
ตอนนี้เราอาศัยอยู่ที่คอนโดของเขาค่ะ อยู่กันสามคน เค้า แม่เค้า และเรา แฟนเรากับแม่แฟนทำงานที่เดียวกันค่ะ ฝ่ายเดียวกันแฟนเราเป็นลูกน้องแม่อีกที
เราคิดว่าสิ่งที่ทำให้เราคิดแบบนี้คือแม่เขาค่ะ แม่เขาขยันสร้างหนี้แต่เป็นชื่อแฟนเราทั้งนั้น แล้วแฟนเราก็ลูกคนเดียว มีอะไรก็ต้องยอมแม่ตลอด จนตอนนี้หนี้มันเยอะมาก แล้วเราอยากสร้างอนาคตนะคะ แต่ทำอะไรไม่ได้เลยเพราะเหมือนมีอะไรรั้งท้ายอยู่ตลอดเวลาค่ะ แต่หนี้เราไม่ได้ช่วยเขาใช้ค่ะ แต่รายจ่ายในคอนโดเราก็มีช่วยบ้างค่ะ แต่แม่เค้าใช้เงินเก่งมากค่ะ ทำบุญ ไปวัด ไปเรียนธรรมะต่างๆ แต่ชอบมาว่าเราใช้เงินเยอะค่ะ ทั้งๆที่เราไม่เคยขอแฟน หรือขอแม่เค้าเลยค่ะ
มีครั้งนึงที่แฟนมาค้างบ้านเราบ้านแม่เรา เพราะเป้นวันเกิดแฟนนั่นแหละค่ะ แม่เราเลยทำอาหารเลี้ยงกันที่บ้าน คืนแรกก็ปกติค่ะ แต่คืนที่สองเค้าไลน์ถามลูกเค้าว่านอนบ้านนี้อีกแล้วหรอ มีอะไรหรือเปล่า ใครทำอะไรลูก ทำไมถึงนอนหลายคืน เงินมีแล้วอย่าเอาไปเลี้ยงใครนะ งงมั้ยคะ ถามทำไมแบบนี้ พูดทำไมคะ กลับกันแม่เรารักลูกเค้ามาก เลี้ยงทุกอย่าง ดูแลอย่างดี
แม่เค้าเป็นคนเข้าวัดเข้าวาค่ะ ทำบุญจนเกินตัว เงินไม่มีแต่ทำบุญด้วยเงินตลอดจนบางทีลำบากตัวเองค่ะ
แต่ในการเข้าวัดของเค้า ใช่ว่าจะเป็นสิ่งดีนะคะ เพราะลับหลังลูกเค้าว่าเราค่อนข้างแรงเลยค่ะ แต่เราบอกแฟนเราทีไรเค้าไม่เคยเชื่อเราเลยบอกว่าเราอคติ
ส่วนแฟนเราอายุ27แล้วค่ะ เป็นคนใจร้อน กินเบียร์ทุกคืน ติดบุหรี่ ติดเกมส์ แต่ดูแลเราดีค่ะ หน้าที่ของคนกลางไม่ดีเท่าไหร่ เวลาเราพูด เราบอก ชอบว่าเราใช้อารมณ์ เป็นบ้า ดูละครเยอะ เวลาเค้าดีเค้าก็ดีจริงๆค่ะ แต่ถ้าไม่ดีก็คือไม่ดีไปเลย มีทำร้ายร่างกายเราสองครั้ง สาเหตุเพราะเค้าไปเที่ยวผู้หญิง เราจับได้ แต่ไม่มานานแล้วค่ะ เค้าปรับตัวได้ดี จะมีก็แต่ เบียร์ บุหรี่ เกมส์
อยู่กันสามคนแบบนี้ เราเหนื่อยมากนะคะเราพยายามแล้ว เลี่ยงได้เราก็เลี่ยงเลย แต่บางทีการอยู่กันสามคนแบบนี้ไม่ไหวจริงๆค่ะ แม่เค้าหุงข้าวยังไม่เป็นเลยค่ะ ชอบทำห้องรก ใช้ไม่เก็บ ตดเวลาทานข้าวค่ะ บ้านใครชินแต่เราไม่ชินนะคะ
เราเคยบอกเขาแล้วว่ากลับไปอยู่ที่บ้านกัน จะบ้านเราหรือบ้านเขาก็ได้ เขาไม่ยอม บอกว่าแม่ก็ทำงานที่เดียวกัน จะแยกกันไปอยู่ทำไม แม่แก่แล้วมีแค่คนเดียว (แต่แม่ไปทำบุญไปวัดไปหาเพื่อนแม่ไปเองตลอดค่ะแล้วเก่งมากด้วย) เราก็เข้าใจค่ะว่าต้องดูแลแม่
แต่เพื่อนๆลองคิดสิคะว่าห้องนึงอยู่กันสามคน ในสถานะนี้ มันได้หรอคะ ถ้าอยู่บ้านด้วยกันเราว่ายังโอเคค่ะ แต่นี่คือห้องค่ะ ห้องเล็กห้องนึง
เราคิดว่าถ้าเราเลิกกับเค้า เรากลัวเค้าลำบากเพราะอยู่กับแม่ค่ะ เราสงสาร เรารักเค้านะคะ แต่เราไม่อยากอดทน เราไม่อยากที่จะทะเลาะกันทุกวันเพราะเรื่องแม่ของเค้า ไม่เคยได้ทะเลาะกันเพราะเรื่องขอเราสองคน
สรุปเลยนะคะ เราควรทำยังไงดี เลิกเลยดีไหมเหตุผลเพราะอะไรดีคะ แล้วที่เราคิดแบบนั้นเราใจแคบกับแม่เค้าเกินไปมั้ยคะ
รบกวนเพื่อนๆทุกคนช่วยออกความเห็นหน่อยนะคะ สอนเราก็ได้ค่ะ ขอบคุณค่ะ