คำตอบที่ได้รับเลือกจากเจ้าของกระทู้
ความคิดเห็นที่ 4
เป็นคนที่ชีวิตทุกข์์มากตอนวัยรุ่น แต่พอมองย้อนกลับไป โอ๊ย เราโชคดีมากที่ทันยุค 80-90 คือมันสนุกมากๆ เช่น ตอนเด็กๆยุค 80 ก็จะต้องเล่นเกมที่คิดขึ้นเอง จินตนาการเอง มีเล่นเกมกล่องกระดาษกระดานขุมทรัพย์ นักสืบ บันไดงู กลางแจ้งก็ กิ๊งก่องแก้ว รีรีข้าวสาร มอญซ่อนผ้า วิ่งเปี้ยว โดดหนังยาง ตั้งเต ขี่จักรยาน ปีนต้นไม้
ยุค 90 ม.ต้น ม.ปลาย เพลงวัยรุ่นสนุกมาก พอมีอัลบั้มออกใหม่เขาจะโฆษณาว่าวางแผงวันไหน แล้วรีบไปซื้อเทปตั้งแต่วันแรกเลย แผงเทปนี่เหมือนแผงล็อตเตอรี่ ร้านเทปเปิดเพลงกระหึ่ม นักร้องออกอัลบั้มใหม่จะฮือฮามาก mv ออกมาแต่ละตัวตื่นเต้นนั่งดูกัน อัลบั้มใหม่แฟชั่นทรงผมเสื้อผ้านักร้องเปลี่ยน ทีวีจะเปิด mv วนแทบทั้งวัน
ยุคนั้นเขียนจดหมายหากัน ต้องหากระดาษซองสวยๆมีร้านขายกระดาษเขียนจดหมายเลย แล้วส่วนใหญ่จะสะสมแสตมป์กัน เวลาไปรษณีย์มาทีตื่นเต้นมาก อ่านจดหมายก็จะอ่านกันหลายๆรอบ เวลาเขียนก็คิดแล้วคิดอีก ต้องมีสำนวนแปลกๆตลกๆ มีเชียนจดหมายหาดารา เขียนไปนิตยสารเขาเองลง เขียนหาดีเจรายการวิทยุ แล้วเขาจะอ่านจดหมายเราออกอากาศ หรือโทรหยอดตู้ไปขอเพลงระบุว่าให้ใคร ไม่มีมือถือต้องเข้าแถวโทรตู้สาธารณะ โทรศัพท์บ้านโทรคุยกันเป็นชั่วโมง
มีรูปดาราอัดขายขนาดพกพา และขนาดโปสการ์ด เวลาถ่ายรูปใช้กล้องฟิล์มจะออกมายังไงต้องรอลุ้น เขียนจดหมายหาเพื่อนมักส่งรูปให้กัน
รายการทีวีมีแค่ช่อง 3 5 7 9 11 เปิดปิดสถานีเป็นเวลา นั่งล้อมวงดูทีวีเพราะไม่มีเน็ต
ดูหนัง โรงหนังสะแตนอะโลน เก้าอี้ไม่สวย มีคนเดินตั๋ว กินเม็ดแตงโม
ไฟดับทีละนานๆ ต้องจุดเทียนนั่งรอ ก็จะล้อมวงคุยกัน
สังคมไม่ก้มหน้า เวลาเจอกันตาต่อตาเต็มที่
มีเวลานั่งทอดอาลัยมาก ชมนกชมไม้ มองไปเรื่อยเปื่อย เพราะไม่มีมือถือ
ยุค 90 ม.ต้น ม.ปลาย เพลงวัยรุ่นสนุกมาก พอมีอัลบั้มออกใหม่เขาจะโฆษณาว่าวางแผงวันไหน แล้วรีบไปซื้อเทปตั้งแต่วันแรกเลย แผงเทปนี่เหมือนแผงล็อตเตอรี่ ร้านเทปเปิดเพลงกระหึ่ม นักร้องออกอัลบั้มใหม่จะฮือฮามาก mv ออกมาแต่ละตัวตื่นเต้นนั่งดูกัน อัลบั้มใหม่แฟชั่นทรงผมเสื้อผ้านักร้องเปลี่ยน ทีวีจะเปิด mv วนแทบทั้งวัน
ยุคนั้นเขียนจดหมายหากัน ต้องหากระดาษซองสวยๆมีร้านขายกระดาษเขียนจดหมายเลย แล้วส่วนใหญ่จะสะสมแสตมป์กัน เวลาไปรษณีย์มาทีตื่นเต้นมาก อ่านจดหมายก็จะอ่านกันหลายๆรอบ เวลาเขียนก็คิดแล้วคิดอีก ต้องมีสำนวนแปลกๆตลกๆ มีเชียนจดหมายหาดารา เขียนไปนิตยสารเขาเองลง เขียนหาดีเจรายการวิทยุ แล้วเขาจะอ่านจดหมายเราออกอากาศ หรือโทรหยอดตู้ไปขอเพลงระบุว่าให้ใคร ไม่มีมือถือต้องเข้าแถวโทรตู้สาธารณะ โทรศัพท์บ้านโทรคุยกันเป็นชั่วโมง
มีรูปดาราอัดขายขนาดพกพา และขนาดโปสการ์ด เวลาถ่ายรูปใช้กล้องฟิล์มจะออกมายังไงต้องรอลุ้น เขียนจดหมายหาเพื่อนมักส่งรูปให้กัน
รายการทีวีมีแค่ช่อง 3 5 7 9 11 เปิดปิดสถานีเป็นเวลา นั่งล้อมวงดูทีวีเพราะไม่มีเน็ต
ดูหนัง โรงหนังสะแตนอะโลน เก้าอี้ไม่สวย มีคนเดินตั๋ว กินเม็ดแตงโม
ไฟดับทีละนานๆ ต้องจุดเทียนนั่งรอ ก็จะล้อมวงคุยกัน
สังคมไม่ก้มหน้า เวลาเจอกันตาต่อตาเต็มที่
มีเวลานั่งทอดอาลัยมาก ชมนกชมไม้ มองไปเรื่อยเปื่อย เพราะไม่มีมือถือ
แสดงความคิดเห็น
ช่วยเล่าประสบการณ์วัยรุ่น ของพี่ๆ ยุค 90 ให้ฟังหน่อยค่า (พี่ๆยุค 90 ช่วยหน่อยค่า)
***ขออีกข้อหนี่งค่ะ สมัยก่อนนี่คนเค้ามองและมีความเห็น ทัศนคติต่อ LGBT ยังไงบ้างคะ เริ่มยอมรับเรื่องพวกนี้กันตอนประมาณไหน ขอบคุณมากค่ะ