เราอยากเลิกกับสามีแต่ใจเราไม่รู้ว่าเป็นอะไรพยายามเท่าไรก็เลิกรักมันไม่ได้ทั้งที่มันเลวกับเราสารพัดแต่ก็ยังรักมันอยู่ได้แล้วยิ่งมองหน้าลูกก็ยิ่งทรมาร ทุกวันนี้ไม่เคยรู้จักกับความสุข ชีวิตนั่งอมทุกข์เลี้ยงลูกไปวันๆ รู้ก็รู้ว่าทรมารแค่ไหนแต่ตัดใจจากมันไม่ได้สักที ยังวนเวียนคิดถึงมัน ทั้งที่มันไม่เคยคิดถึงเราเลยทำทุกอย่างที่มันต้องการคำพูดทุกคำเหมือนเอามีดมากีดคอเราให้ตายตรงนั้นเลย แต่ก็โง่เป็นควายรักมันอยู่นั้นล่ะ เบื่อตัวเองเหลือเกินที่รักคนที่มันใจร้ายกับเรา แต่ตัวเราทำไมถึงรักตัวเองไม่ได้ รักแต่ไอ้

ไอ้สัส

พันธ์นั้น ขอโทษนะค่ะด่ามาเยอะเลย
ขอวิธีทำใจให้ตัดขาดได้ทั้งที่ยังรัก