เราเป็นคนทำทุกอย่างให้มันพังเอง เราบอกเลิกเขา เพียงแค่อารมณ์ เราอยากได้โอกาสมาก แต่เขาปฏิเสธเพราะเค้าเจ็บกับคำนั้นมาก และตอนนี้เขาก้ไม่ได้รู้สึกว่าอยากจะเริ่มใหม่ เขาบอกเราว่าเขาไม่ได้โกรธไม่ได้เกลียดเรา แต่เขาแค่เจ็บมากพอแล้ว
ตอนนี้เราก้ยังคุยกับเหมือนปกติ (แต่เราเองที่ไม่ปกติ เรายังรุสึกอยู่) เราไม่อยากเดินออกไปเพราะอยากจะอยู่ตรงนี้แม้จะรู้ว่าไม่มีหวังแต่ก้อยากพยายามแก้ไขอดีต(เราแอบหวังเล็กๆว่าคงมีสักวันที่เขาจะใจอ่อน ) แต่อีกใจนึกก้อยากออกมา เพราะ อยากรักษาใจตัวเองก่อน แต่มันก็ยากเกินไป เรายังชินกับการมีเขาอยู่มาก
เรามีโอกาสบ้างมั้ยที่จะทำให้เขาใจอ่อน ถ้าเรายังอยู่ตรงนี้? เเล้วถ้าเราเดินออกมาก่อน แล้วกลับไป มันจะมีโอกาสมากกว่าหรือป่าว
ควรทำยังไง ระหว่างเดินออกมากับยังคงอยู่ที่เดิม ในเมื่ออีกคนยังเรา แต่แค่ไม่อยากกลับมาเป็นเหมือนเดิม
ตอนนี้เราก้ยังคุยกับเหมือนปกติ (แต่เราเองที่ไม่ปกติ เรายังรุสึกอยู่) เราไม่อยากเดินออกไปเพราะอยากจะอยู่ตรงนี้แม้จะรู้ว่าไม่มีหวังแต่ก้อยากพยายามแก้ไขอดีต(เราแอบหวังเล็กๆว่าคงมีสักวันที่เขาจะใจอ่อน ) แต่อีกใจนึกก้อยากออกมา เพราะ อยากรักษาใจตัวเองก่อน แต่มันก็ยากเกินไป เรายังชินกับการมีเขาอยู่มาก
เรามีโอกาสบ้างมั้ยที่จะทำให้เขาใจอ่อน ถ้าเรายังอยู่ตรงนี้? เเล้วถ้าเราเดินออกมาก่อน แล้วกลับไป มันจะมีโอกาสมากกว่าหรือป่าว