สวัสดีค่ะ เราเรียนไปทำงานไปค่ะ ทำงานพาร์ทไทม์
เราเรียนมหาลัยค่ะ อยู่หอค่าใช้จ่ายเยอะ
เข้าเรื่องนะคะ..
เราทำงานร้านอาหารแห่งหนึ่ง เป็นร้านอาหารขึ้นห้างทั่วไปค่ะ
เราทำมาได้ 6-7 เดือนแล้วค่ะ ร้านที่เราทำค่อนข้างสบายค่ะ ลูกค้าไม่เยอะ
เราทำงานตกวันละ 4-5 ชม. เนื่องจากเราอยู่ปี 2 เรียนหนักหน่วง กิจกรรมก็หนักหน่วงเวอร์
และใช่ค่ะ.. เราลางานกิจกรรมสาขา กิจกรรมมหาลัยเอ่ย ค่อนข้างบ่อย
แต่ไม่ใช่ว่าใจเราไม่สนใจงานที่ทำ ที่สมัครนะคะ เราจะคิดเสมอว่าเราลามาก็ต้องไม่ทำใครวุ่นวาย
เรามักจะทักคุยกับพี่ร่วมงาน ตำแหน่งหรือคล้ายๆแผนก เดียวกันเสมอค่ะ
ว่าพรุ่งนี้หนูจะหยุดนะ พี่ไปใช่มั้ย.. เพราะเราจะกลัวไม่มีคนปิดร้านให้เสมอๆ
หรือถ้าวันไหนพี่เขาไม่ว่าง เราก็จะสละไปเองค่ะ พี่เขาเรียนเหมือนกันค่ะ ปี 4 ใกล้จบแล้ว
ส่วนเรา ปี 2 หนักหน่วงมากๆ เราจึงลาบ่อย หรือเข้าเย็นมากๆ 18.00-19.00 น.
จนหัวหน้างานหรือทีมงาน ที่เป็นหัวหน้าที่มีตำแหน่งใหญ่สุดในร้านที่มักกลับก่อน ไม่ค่อยเจอเรา
ช่วง 2-3 เดือนแรกไม่มีอะไรค่ะ แต่มาหลังๆ เราเริ่มโดนใช้ในการเป็นตัวสำรอง
ถามว่านอยด์มั้ย.. ใช่ค่ะ นอยด์.. แต่เราคิดเสมอมันเพราะเราหยุดบ่อยนะ ไรงี้
จนปิดเทอม เราเริ่มสะสางการเรียน และเริ่มทำงานบ่อยขึ้น ลาน้อยลง
แต่ก็เหมือนเดิมค่ะ ตัวสำรอง ..
คำว่า “ตัวสำรอง” ที่น่าน้อยใจของเราคือ
1.วันนักขัตฤกษ์ ถ้าเป็นวันหยุดยาวเราไม่เคยขอหยุดได้ น้องชายเราก็ทำ น้องเราขอไว้เป็นเดือนโดนบังคับให้มา
สำหรับเราไม่ค่อยไปเที่ยวไหน ก็ดีเลยค่ะหาเงิน วันคูณ2 เพราะคนอื่นขอลาได้
แต่วันไหนที่ไม่ใช่หยุดยาว เป็นวันคูณ2 หนึ่งวันงี้.. เราจะโดนสั่งOFF หยุดงานเสมอ ไม่เคยได้ทำเลยค่ะตั้งแต่ทำงานมา 6 เดือน
*เข้าใจโมเมนต์มั้ยคะ แบบบางทีเราอยากได้เงิน ทำไมไม่เคยให้เรามา จะงอแงขอทำก็ไม่ได้ และร้านเราคนจะน้อยมากๆ ในวันหยุดค่ะ
2.เราไปเข้าค่าย มา 1 อาทิตย์เต็มๆ กลับมาได้ 1 วัน เราคุยไว้แล้วค่ะว่ากลับวันไหน แต่พอเรากลับมา ดูตารางงาน โดน OFF 2-3 อาทิตติดๆ
อันนี้เราเริ่มถามแล้วค่ะว่าทำไม พี่บอกว่าไปสะสางงานที่มหาลัยให้เสร็จค่อยมา ทั้งที่เราเคยบอกแล้วค่ะ ว่าหมดค่ายเกรดก็ออก ก็หมดแล้ว
*แต่สิ่งที่เราคิดอีกแหง่คือ มีเด็กชุดปิดเทอมมาทำงานไงคะ เขาเลยไล่ไม่ให้เราทำ ให้OFF*
จะว่ามองโลกแง่ร้ายก็ได้ค่ะ แต่ความรู้สึกเวลาไปถามมันรู้สึกถึงสำเนียง การพูดการตอบค่ะ
เราเลยพูดกับพี่อีกคนที่เห็นเราทำงานมาตลอดว่า “จะให้หนูหยุดทั้งอาทิตก็ได้นะพี่”.. แต่ แล้วสุดท้ายก็ขอให้เรามาทำอยู่ดี
3. เราไม่เคยได้ทำงานล่วงเวลาหรือโอทีค่ะ ในขณะที่คนอื่นได้
4. ช่วงปิดเทอมเราโดนเข้างานเต็มเวลา 8 ชม และเลิกก่อนเวลาปิดร้าน เช่นร้านปิด 5 ทุ่ม เราก็จะโดนเข้าบ่ายเลิก4ทุ่ม และมีพี่อีกคนเลิก 5ทุ่ม
คือต้องปิดร้าน.. และที่น่านอยด์คือ เราตอกบัตรออก 4 ทุ่ม แต่เราต้องรอน้องชาย เรานั่งในร้านค่ะ น้องเลิก 5 ทุ่ม
เราจะออกไปที่อื่น เราก็มักจะโดนสั่งให้ปิดร้านก่อนค่อยไป แต่ซึ่งเราไม่ได้เลิกปิดร้าน!!! แต่โดนให้ปิด!?
ถามว่าไม่ทำได้มั้ย.. ได้ค่ะ แต่คนที่เราควรสงสารคือน้อง น้องชายเราจะมาโดนทำแทนเรา เท่ากับโดนปิด 2 อย่าง!!
เราก็ต้องทำให้ เหมือนจัดตารางงานแกล้งมั้ยละคะ??
*แล้วถ้าถามหาคนที่เลิกปิดร้านว่าทำไมไม่ปิด คือ “พี่เขากำลังจะขึ้นเป็นทีมงานค่ะ ทำให้ต้องโดนสอนงานในห้องทีมงาน”
แต่สิ่งที่เราคิดคือ แล้วทำไมไม่ให้เราเข้าพร้อมน้องชายเลิกพร้อมกันไปเลย จะได้ปิดได้ทำให้.. เรามานั่งคิดจนคิดได้
ว่าช่วง เที่ยง-บ่าย ลูกค้าเยอะ เราเลยต้องเข้ามาช่วยก่อน!! เราเลยคิดว่าแล้วทำไมไม่ให้โอถ้าจะให้ทำ.. คือเรื่องมันมากมายมากๆ
คิดว่าเรามองโลกแง่ร้ายก็ได้ เพราะก่อนหน้านี้เราพยายามไม่คิดอะไรเลย แต่คิดไปมา เพราะเขาสามารถมัดมือชก ให้เราปิดให้โดยที่ไม่ต้องเสียโอให้เราได้
ด้วยการเลื่อนเวลาเข้างานให้รอน้อง แบบนี้ไง!! พอไม่ทำก็พูดลับหลัง!! ก็ใช้น้องเราทำ!!
และมันก็มีมากกว่านี้ค่ะ แต่ไม่มากเท่าไหร่ ซึ่งเราเตรียมใจแล้วคิดว่าจะลาออกแล้วค่ะ
เหนื่อย.. เพียงแค่อยากระบาย และอยากรู้ความเห็นของคนในพันทิปว่าถ้าเจอแบบนี้
จะคิดในแง่เรามั้ย.. หรือว่าเราคิดมากไปเอง
ปล.ในส่วนไหนที่เล่าไปอาจจะงงๆหน่อย อยากให้คนในพันทิปช่วยบอกนะคะ ที่งง เพราะอยากอธิบายกับสิ่งที่เจอมามากๆ
อยากให้ทุกคนเข้าใจว่าเรากำลังเจออะไรที่ไม่บิดเบี้ยว ผิดเพี้ยนจากความจริง เพราะอยากฟังความเห็นจากคนอื่นจริงๆค่ะ
น้อยใจที่ทำงาน (พนักงานพาร์ทไทม์) !!!
เราเรียนมหาลัยค่ะ อยู่หอค่าใช้จ่ายเยอะ
เข้าเรื่องนะคะ..
เราทำงานร้านอาหารแห่งหนึ่ง เป็นร้านอาหารขึ้นห้างทั่วไปค่ะ
เราทำมาได้ 6-7 เดือนแล้วค่ะ ร้านที่เราทำค่อนข้างสบายค่ะ ลูกค้าไม่เยอะ
เราทำงานตกวันละ 4-5 ชม. เนื่องจากเราอยู่ปี 2 เรียนหนักหน่วง กิจกรรมก็หนักหน่วงเวอร์
และใช่ค่ะ.. เราลางานกิจกรรมสาขา กิจกรรมมหาลัยเอ่ย ค่อนข้างบ่อย
แต่ไม่ใช่ว่าใจเราไม่สนใจงานที่ทำ ที่สมัครนะคะ เราจะคิดเสมอว่าเราลามาก็ต้องไม่ทำใครวุ่นวาย
เรามักจะทักคุยกับพี่ร่วมงาน ตำแหน่งหรือคล้ายๆแผนก เดียวกันเสมอค่ะ
ว่าพรุ่งนี้หนูจะหยุดนะ พี่ไปใช่มั้ย.. เพราะเราจะกลัวไม่มีคนปิดร้านให้เสมอๆ
หรือถ้าวันไหนพี่เขาไม่ว่าง เราก็จะสละไปเองค่ะ พี่เขาเรียนเหมือนกันค่ะ ปี 4 ใกล้จบแล้ว
ส่วนเรา ปี 2 หนักหน่วงมากๆ เราจึงลาบ่อย หรือเข้าเย็นมากๆ 18.00-19.00 น.
จนหัวหน้างานหรือทีมงาน ที่เป็นหัวหน้าที่มีตำแหน่งใหญ่สุดในร้านที่มักกลับก่อน ไม่ค่อยเจอเรา
ช่วง 2-3 เดือนแรกไม่มีอะไรค่ะ แต่มาหลังๆ เราเริ่มโดนใช้ในการเป็นตัวสำรอง
ถามว่านอยด์มั้ย.. ใช่ค่ะ นอยด์.. แต่เราคิดเสมอมันเพราะเราหยุดบ่อยนะ ไรงี้
จนปิดเทอม เราเริ่มสะสางการเรียน และเริ่มทำงานบ่อยขึ้น ลาน้อยลง
แต่ก็เหมือนเดิมค่ะ ตัวสำรอง ..
คำว่า “ตัวสำรอง” ที่น่าน้อยใจของเราคือ
1.วันนักขัตฤกษ์ ถ้าเป็นวันหยุดยาวเราไม่เคยขอหยุดได้ น้องชายเราก็ทำ น้องเราขอไว้เป็นเดือนโดนบังคับให้มา
สำหรับเราไม่ค่อยไปเที่ยวไหน ก็ดีเลยค่ะหาเงิน วันคูณ2 เพราะคนอื่นขอลาได้
แต่วันไหนที่ไม่ใช่หยุดยาว เป็นวันคูณ2 หนึ่งวันงี้.. เราจะโดนสั่งOFF หยุดงานเสมอ ไม่เคยได้ทำเลยค่ะตั้งแต่ทำงานมา 6 เดือน
*เข้าใจโมเมนต์มั้ยคะ แบบบางทีเราอยากได้เงิน ทำไมไม่เคยให้เรามา จะงอแงขอทำก็ไม่ได้ และร้านเราคนจะน้อยมากๆ ในวันหยุดค่ะ
2.เราไปเข้าค่าย มา 1 อาทิตย์เต็มๆ กลับมาได้ 1 วัน เราคุยไว้แล้วค่ะว่ากลับวันไหน แต่พอเรากลับมา ดูตารางงาน โดน OFF 2-3 อาทิตติดๆ
อันนี้เราเริ่มถามแล้วค่ะว่าทำไม พี่บอกว่าไปสะสางงานที่มหาลัยให้เสร็จค่อยมา ทั้งที่เราเคยบอกแล้วค่ะ ว่าหมดค่ายเกรดก็ออก ก็หมดแล้ว
*แต่สิ่งที่เราคิดอีกแหง่คือ มีเด็กชุดปิดเทอมมาทำงานไงคะ เขาเลยไล่ไม่ให้เราทำ ให้OFF*
จะว่ามองโลกแง่ร้ายก็ได้ค่ะ แต่ความรู้สึกเวลาไปถามมันรู้สึกถึงสำเนียง การพูดการตอบค่ะ
เราเลยพูดกับพี่อีกคนที่เห็นเราทำงานมาตลอดว่า “จะให้หนูหยุดทั้งอาทิตก็ได้นะพี่”.. แต่ แล้วสุดท้ายก็ขอให้เรามาทำอยู่ดี
3. เราไม่เคยได้ทำงานล่วงเวลาหรือโอทีค่ะ ในขณะที่คนอื่นได้
4. ช่วงปิดเทอมเราโดนเข้างานเต็มเวลา 8 ชม และเลิกก่อนเวลาปิดร้าน เช่นร้านปิด 5 ทุ่ม เราก็จะโดนเข้าบ่ายเลิก4ทุ่ม และมีพี่อีกคนเลิก 5ทุ่ม
คือต้องปิดร้าน.. และที่น่านอยด์คือ เราตอกบัตรออก 4 ทุ่ม แต่เราต้องรอน้องชาย เรานั่งในร้านค่ะ น้องเลิก 5 ทุ่ม
เราจะออกไปที่อื่น เราก็มักจะโดนสั่งให้ปิดร้านก่อนค่อยไป แต่ซึ่งเราไม่ได้เลิกปิดร้าน!!! แต่โดนให้ปิด!?
ถามว่าไม่ทำได้มั้ย.. ได้ค่ะ แต่คนที่เราควรสงสารคือน้อง น้องชายเราจะมาโดนทำแทนเรา เท่ากับโดนปิด 2 อย่าง!!
เราก็ต้องทำให้ เหมือนจัดตารางงานแกล้งมั้ยละคะ??
*แล้วถ้าถามหาคนที่เลิกปิดร้านว่าทำไมไม่ปิด คือ “พี่เขากำลังจะขึ้นเป็นทีมงานค่ะ ทำให้ต้องโดนสอนงานในห้องทีมงาน”
แต่สิ่งที่เราคิดคือ แล้วทำไมไม่ให้เราเข้าพร้อมน้องชายเลิกพร้อมกันไปเลย จะได้ปิดได้ทำให้.. เรามานั่งคิดจนคิดได้
ว่าช่วง เที่ยง-บ่าย ลูกค้าเยอะ เราเลยต้องเข้ามาช่วยก่อน!! เราเลยคิดว่าแล้วทำไมไม่ให้โอถ้าจะให้ทำ.. คือเรื่องมันมากมายมากๆ
คิดว่าเรามองโลกแง่ร้ายก็ได้ เพราะก่อนหน้านี้เราพยายามไม่คิดอะไรเลย แต่คิดไปมา เพราะเขาสามารถมัดมือชก ให้เราปิดให้โดยที่ไม่ต้องเสียโอให้เราได้
ด้วยการเลื่อนเวลาเข้างานให้รอน้อง แบบนี้ไง!! พอไม่ทำก็พูดลับหลัง!! ก็ใช้น้องเราทำ!!
และมันก็มีมากกว่านี้ค่ะ แต่ไม่มากเท่าไหร่ ซึ่งเราเตรียมใจแล้วคิดว่าจะลาออกแล้วค่ะ
เหนื่อย.. เพียงแค่อยากระบาย และอยากรู้ความเห็นของคนในพันทิปว่าถ้าเจอแบบนี้
จะคิดในแง่เรามั้ย.. หรือว่าเราคิดมากไปเอง
ปล.ในส่วนไหนที่เล่าไปอาจจะงงๆหน่อย อยากให้คนในพันทิปช่วยบอกนะคะ ที่งง เพราะอยากอธิบายกับสิ่งที่เจอมามากๆ
อยากให้ทุกคนเข้าใจว่าเรากำลังเจออะไรที่ไม่บิดเบี้ยว ผิดเพี้ยนจากความจริง เพราะอยากฟังความเห็นจากคนอื่นจริงๆค่ะ