เราคบกับเเฟนมาได้ปีกว่าค่ะ เเต่ก่อนน่านี้คบๆเลิกๆกันมาตั้งแต่เราอยู่ ม.2 จนตอนนี้เราจะขึ้นปี 2 แล้วค่ะ ต่างคนต่างก็มีคนใหม่ค่ะ ในช่วงที่เลิกกัน แต่เราก็ยังมีคงามรู้สึกดีๆ ช่วยเหลือกันอยู่ ในช่วงที่เลิกกันละเราไปมีคนใหม่ เวลาเค้ามาคุย เราก็ไม่ได้รู้สึกรักเขาค่ะ เห็นเป็นรุ่นพี่คนนึง ละตอนนี้เรามาคบกันใหม่ แล้วเค้ากลายเป็นคนแรกของเราด้วยค่ะ มรคนบอกว่าถ้าเขาคือคนเเรกของเรา ยังไงก็ยาก เค้าเหมือนรักเเรกเราด้วยค่ะ เรารักเขาที่สุดแล้วในบรรดา ผช ที่คุยที่คบกันมา แล้วตอนนี้ พอผ่านปีแรกมา เขาเริ่มออกลายค่ะ มีเรื่อง ผญ เข้ามาให้เราปวดหัวทุกเดือน สมองเราไม่ทนละค่ะ แต่ใจมันยังกอดไว้อยู่ มันออกมาจากตุดนี้ไม่ได้ซักที แต่เราอยากออกแล้วค่ะ เราไม่ไหวแล้ว แต่เราทำไม่ได้ค่ะ เหมือนเราเลือกเองที่จะเป็นแบบนี้ เขาก็รักเราค่ะ เราไม่ได้หลอกตัวเองว่าเขารักเรา ดูการกระทไ หรือทุกๆอย่างเราก็รู้ ด้วยความที่รู้จักกันมานาน เราดูออก แต่ปัญหาคือ เขารักเรา แต่เขาสนใจคนอื่นด้วยค่ะ เขายังสนใจสิ่งรอบข้าง เค้าหมดความเขินอาย ความตื่นเต้นในตัวเราค่ะ เขาบอกว่าอิ่มตัว จริงๆเราก็อิ่มตัวค่ะ มันเหมือนเค้าคือชีวิตประจไวันของเรา เพราะเราอยู่ด้วยกันทุกวัน เเต่ตอนนี้เราอยากออกจริงๆค่ะ เราอยากดึงสติตัวเอง เราอยากออกมาจากจุดนี้ ช่วยเราด้วยนะคะ
ขอวิธีเรียกสติตัวเองคืน หักดิบความรู้สึกจากผู้ชายที่ไม่เคยพอค่ะ