ผมเป็นผู้ชายคับผมแอบชอบเพื่อนซึ่งเขาเป็นชายเราอยู่ด้วยกันเรียนห้องเดียวกันพักห้องเดียวกันสนิทกันมากมันชอบมากอดมาหอมจนผมใจอ่อนเวลาที่ผมโกรธมันผมก็หายตลอดผมคิดไปเองมาตลอดว่ามันอาจจะมีใจให้ผมส่วนผมได้รักมันไปแล้วผมโสดมาตลอดสองปีมันก่โสดมาสองปีตั้งแต่เรารู้จักกันผมไม่เคยพูดถึงเรื่องผู้หญิงเลยมันก็ไม่เคยพอตกปีที่สามคือปีนี้สิ่งที่มันเคยเป็นมันไม่เหมือนเดิมสิ่งที่ผมคิดไปเองผมคงต้องคิดเองต่อไปสินะ มันเคยน่มันเคยน่ารักกับผมมันไม่มีอีกแล้ว

มันมีแฟนผมเจ็บทุกครั้งที่มันบอกว่าจะไปหาแฟนผมอยู่หอเดียวกันกะมันมาสามปีผมต้องทนเจ็บใจอีกต่อไปมั้ยครับผมรับไม่ได้แต่ผมก็ไม่อยากเสียมันไปหรือผมต้องยอมทนต่อไป