อ่านบ้างข้ามบ้างก็ได้นะคะ5555 ไร้สาระอยู่พอสมควร
ปล. เราเป็นคนติดพิมพ์เลข 5 ค่ะ ถ้ามันขัดหูขัดตาขอโทษด้วยนะคะ T T
ทุกอย่างเริ่มจากตอนที่เราเห็นพี่เค้าแสดงละครโรงเรียนค่ะ ปีนั้นเราพึ่งเข้าโรงเรียนนี้มาปีแรกเลยพยายามมองให้ทั่วๆเวทีหอประชุมที่เราจะต้องใช้ไปจนกว่าจะเรียนจบ (เพราะมีหอประชุมอยู่ห้องเดียวค่ะ แฮ่!)
ตอนที่กำลังมองเวทีและทุกคนที่อยู่บนเวที เราก็เห็นคนนึงที่ยืนอยู่บนเวทีและกำลังแสดงอยู่ เค้าหน้าตาดีมากกกก เราเปนคนชอบมองคนหน้าตาดีๆค่ะ รู้สึกมันเพลินๆดี 555 ด้วยความที่เราชอบหน้าตาเค้ามากกก ตอนที่เค้าแสดงเราก็ละสายตาจากเค้าไม่ได้เลย เพื่อนเราก็เห็นว่าเราจ้องคนนั้นนานมากเลยแซวเราเล่นๆว่า "มองขนาดนี้เอากลับบ้านด้วยเลยมั้ย" เราเขินมาก เพื่อนเห็นได้ยังไง 55555 (ใครไม่เห็นก็ตาบอดแล้วเธอ) เราก็เลยหันไปหัวเราะกับเพื่อนแบบเขินๆ แล้วหันไปมองเค้าต่อ แต่จังหวะนั้นพ่อหนุ่มรูปงามก็หันมาทางผู้ชมพอดี๊ พอดีกับตอนที่เรากำลังยิ้มแก้มปริแบบสุดๆพร้อมสบตาเราด้วบความบังเอิญ กลายเป็นว่าเราไปยิ้มให้เค้าเฉย จังหวะนิยายมากแม่
ทุกคนคะ... ตอนนั้นเหมือนหัวใจเราหยุดเต้นไปวูบนึงแล้วก็เต้นต่อด้วยความเร็วสูง และที่ทำให้เราไม่ละสายตาจากเค้าในวันนั้นเลยเป็นเพราะว่า เค้าไม่ใช่มีดีแค่หน้าตานะคะ แต่ยังแสดงเก่งมากๆอีกด้วย ตอนที่การแสดงจบแล้วทุกคนปรบมือให้ เค้าเขินมากจริงๆ เขินแบบยิ้มจนเหงือกแห้งเลยค่ะ555 (ทั้งๆที่เพื่อนเราบอกว่าปกติคนนี้จะเย็นชามาก) แต่ถึงจะเขินขนาดไหนก็ยังโค้งให้ทุกคนแบบสุภาพเรียบร้อยมากๆเลย ฮืออ
เราสืบมาได้หลังจากนั้นไม่นานว่า พี่เค้าโตกว่าเราแค่ปีเดียว คือต้องเรียนตึกเดียวกัน แต่ที่เราไม่เคยเจอเพราะเรามาโรงเรียนสายค่ะ พี่เค้าขึ้นห้องซ้อมไปตั้งแต่เช้าแล้ว(โถ่) แถมเวลาพักก็ไม่ตรงกันอีก เรารู้สึกว่าตอนนั้นเรายังไม่ได้ชอบนางนะ (หรา?) เรารู้สึกว่า อยากเจอหน้าบ่อยๆ แต่ก็คงไม่ได้ชอบหรอกมั้ง แต่เราก็ทำอะไรไม่ได้เพราะเราขึ้นรถโรงเรียน ทั้งๆที่บ้านอยู่ใกล้โรงเรียนมาก แถมรถโรงเรียนก็มาถึงโรงเรียนสายม้ากก
เราเริ่มมั่นใจแล้วว่าเราชอบเค้าจริงๆ แต่เราไม่ได้เข้าไปจีบนะคะ คือ พ่อแม่ยังไม่ให้มีแฟน + กลัวคนมองไม่ดีที่ไปจีบรุ่นพี่ทั้งๆที่เราเป็นผู้หญิง บลาๆ แต่เราก็ชอบมาเรื่อยๆ จนตอนที่เราขึ้นม.3 และพี่ก็ขึ้นม.4 เลยต้องย้ายตึกค่ะ (ไอ้เราก็นึกว่ามา รร เร็วขึ้นแล้วจะได้เจอ เปล่าเลย 😭) แต่หลังจากนั้นเวลามีกิจกรรมที่เราต้องไปตึกม.ปลาย เราชอบบังเอิญสบตากับพี่เค้าบ่อยๆ รู้สึกเหมือนเราคิดไปเอง แต่เวลาที่รู้สึกเหมือนมีคนมอง ถ้าหันไปจะเจอหน้าพี่เค้ามองเราอยู่ (หน้านิ่งมาก เอ๊ะ หรือเค้าไม่ชอบขี้หน้าเรา? 555) เราพยายามคิดว่า "เค้ามองอย่างอื่น เค้าไม่ได้มองเมิงว้อยยย" แต่ทักษะการมโนในหัวเราก้ไม่สามารถหยุดยั้งได้จริงๆ ถถถถถถ
ตอนที่เราขึ้นม.4 เราก็ดีใจมาก เพราะจะได้อยู่ตึกเดียวกับพี่เขาซะที และด้วยความที่เป็นเด็กกิจกรรมทั้งคู่เลยรู้จักคนเดียวกันเยอะมากๆ (คือมี mutual friends เยอะค่ะ เผื่อใครงง555)เราค้นพบอีกด้วยว่า เค้าเรียนเก่งมาก! top เกือบทุกวิชา โอยย พ่อยอดขมองอิ่มของนุ้งงง แต่เราก็ไม่เคยกล้าไปคุยเลย จนเราก็ได้รู้ว่าเค้ากำลังมีใจให้กับเพื่อนของเรา ไม่ได้สนิทมากนะคะ แต่ว่าเค้าเป็นคนที่เพอเฟคมากๆเหมือนกันเลย ก็แน่อยู่แล้วแหละเนอะ 5555 แต่เพื่อนของเราคนนี้ไม่สนใจจะคบใครเป็นแฟนค่ะ เลยรอดไป แต่ต่อให้เค้าคบเราก็ไม่ว่านะ T^T
ปีนี้เราขึ้นม.5 แล้วค่ะ เท่ากับว่าพี่เค้าขึ้นม.6 แล้ว มันคือปีสุดท้ายของพี่เค้าที่จะอยู่ที่นี่ เราขอออกตัวไว้ก่อนนะคะว่า มันอาจจะดูแก่แดดแบบชอบขนาดนี้ทั้งๆที่ไม่รู้จักกันดีด้วยซ้ำ แต่ถ้าดูเวลาเนี่ย จะรู้ได้เลยว่า เราปิ๊งเค้ามานานมาก สารภาพว่าอาจจะมีหวั่นไหวกับคนอื่นบ้างแต่พี่เค้าเหมือนมีแรงดึงดูดบางอย่าง (แน่นอนว่าไม่ใช่แค่หน้าตา) ที่ทำให้เราศิโรราบทุกครั้งไป T-T
เราก็รู้นะพี่เค้าอาจจะไม่มีวันชอบเราเลย แต่สมมติถ้ามันเกิดขึ้นจริงๆ เราก็ไม่อยากคบกับพี่เค้าอยู่ดี เพราะเราไม่อยากให้เค้าลดตัวลงมากับคนอย่างเรา ฮือ
ควรจะทำยังไงดีคะ ไม่จำเป็นต้องได้คบ แต่ว่าอย่างน้อยก็อยากให้เค้ารู้ว่าเราชื่นชมอะค่ะ ขอคำแนะนำด้วยค่ะ
ถ้าใครมีประสบการณ์คล้ายๆกัน พิมพ์แนะนำได้นะคะ อยากรู้ว่าจะไปต่อทางไหนดีค่ะ 55555 ขอบคุณมากจริงๆค่ะ
ปล.ถ้ามีอะไรผิดพลาดหรือไม่เหมาะสมก็ขอโทษด้วยนะคะ
อยากจะขอบคุณที่ทนอ่านกระทู้ของเรามาถึงตรงนี้ เป็นคนพูดไม่เก่ง เขียนไม่เก่ง จะงงๆหน่อย 55555 ขอโทษอีกครั้งนะคะ
แอบชอบรุ่นพี่มานานมาก และเค้าใกล้จะเรียนจบแล้ว! T T
ปล. เราเป็นคนติดพิมพ์เลข 5 ค่ะ ถ้ามันขัดหูขัดตาขอโทษด้วยนะคะ T T
ทุกอย่างเริ่มจากตอนที่เราเห็นพี่เค้าแสดงละครโรงเรียนค่ะ ปีนั้นเราพึ่งเข้าโรงเรียนนี้มาปีแรกเลยพยายามมองให้ทั่วๆเวทีหอประชุมที่เราจะต้องใช้ไปจนกว่าจะเรียนจบ (เพราะมีหอประชุมอยู่ห้องเดียวค่ะ แฮ่!)
ตอนที่กำลังมองเวทีและทุกคนที่อยู่บนเวที เราก็เห็นคนนึงที่ยืนอยู่บนเวทีและกำลังแสดงอยู่ เค้าหน้าตาดีมากกกก เราเปนคนชอบมองคนหน้าตาดีๆค่ะ รู้สึกมันเพลินๆดี 555 ด้วยความที่เราชอบหน้าตาเค้ามากกก ตอนที่เค้าแสดงเราก็ละสายตาจากเค้าไม่ได้เลย เพื่อนเราก็เห็นว่าเราจ้องคนนั้นนานมากเลยแซวเราเล่นๆว่า "มองขนาดนี้เอากลับบ้านด้วยเลยมั้ย" เราเขินมาก เพื่อนเห็นได้ยังไง 55555 (ใครไม่เห็นก็ตาบอดแล้วเธอ) เราก็เลยหันไปหัวเราะกับเพื่อนแบบเขินๆ แล้วหันไปมองเค้าต่อ แต่จังหวะนั้นพ่อหนุ่มรูปงามก็หันมาทางผู้ชมพอดี๊ พอดีกับตอนที่เรากำลังยิ้มแก้มปริแบบสุดๆพร้อมสบตาเราด้วบความบังเอิญ กลายเป็นว่าเราไปยิ้มให้เค้าเฉย จังหวะนิยายมากแม่
ทุกคนคะ... ตอนนั้นเหมือนหัวใจเราหยุดเต้นไปวูบนึงแล้วก็เต้นต่อด้วยความเร็วสูง และที่ทำให้เราไม่ละสายตาจากเค้าในวันนั้นเลยเป็นเพราะว่า เค้าไม่ใช่มีดีแค่หน้าตานะคะ แต่ยังแสดงเก่งมากๆอีกด้วย ตอนที่การแสดงจบแล้วทุกคนปรบมือให้ เค้าเขินมากจริงๆ เขินแบบยิ้มจนเหงือกแห้งเลยค่ะ555 (ทั้งๆที่เพื่อนเราบอกว่าปกติคนนี้จะเย็นชามาก) แต่ถึงจะเขินขนาดไหนก็ยังโค้งให้ทุกคนแบบสุภาพเรียบร้อยมากๆเลย ฮืออ
เราสืบมาได้หลังจากนั้นไม่นานว่า พี่เค้าโตกว่าเราแค่ปีเดียว คือต้องเรียนตึกเดียวกัน แต่ที่เราไม่เคยเจอเพราะเรามาโรงเรียนสายค่ะ พี่เค้าขึ้นห้องซ้อมไปตั้งแต่เช้าแล้ว(โถ่) แถมเวลาพักก็ไม่ตรงกันอีก เรารู้สึกว่าตอนนั้นเรายังไม่ได้ชอบนางนะ (หรา?) เรารู้สึกว่า อยากเจอหน้าบ่อยๆ แต่ก็คงไม่ได้ชอบหรอกมั้ง แต่เราก็ทำอะไรไม่ได้เพราะเราขึ้นรถโรงเรียน ทั้งๆที่บ้านอยู่ใกล้โรงเรียนมาก แถมรถโรงเรียนก็มาถึงโรงเรียนสายม้ากก
เราเริ่มมั่นใจแล้วว่าเราชอบเค้าจริงๆ แต่เราไม่ได้เข้าไปจีบนะคะ คือ พ่อแม่ยังไม่ให้มีแฟน + กลัวคนมองไม่ดีที่ไปจีบรุ่นพี่ทั้งๆที่เราเป็นผู้หญิง บลาๆ แต่เราก็ชอบมาเรื่อยๆ จนตอนที่เราขึ้นม.3 และพี่ก็ขึ้นม.4 เลยต้องย้ายตึกค่ะ (ไอ้เราก็นึกว่ามา รร เร็วขึ้นแล้วจะได้เจอ เปล่าเลย 😭) แต่หลังจากนั้นเวลามีกิจกรรมที่เราต้องไปตึกม.ปลาย เราชอบบังเอิญสบตากับพี่เค้าบ่อยๆ รู้สึกเหมือนเราคิดไปเอง แต่เวลาที่รู้สึกเหมือนมีคนมอง ถ้าหันไปจะเจอหน้าพี่เค้ามองเราอยู่ (หน้านิ่งมาก เอ๊ะ หรือเค้าไม่ชอบขี้หน้าเรา? 555) เราพยายามคิดว่า "เค้ามองอย่างอื่น เค้าไม่ได้มองเมิงว้อยยย" แต่ทักษะการมโนในหัวเราก้ไม่สามารถหยุดยั้งได้จริงๆ ถถถถถถ
ตอนที่เราขึ้นม.4 เราก็ดีใจมาก เพราะจะได้อยู่ตึกเดียวกับพี่เขาซะที และด้วยความที่เป็นเด็กกิจกรรมทั้งคู่เลยรู้จักคนเดียวกันเยอะมากๆ (คือมี mutual friends เยอะค่ะ เผื่อใครงง555)เราค้นพบอีกด้วยว่า เค้าเรียนเก่งมาก! top เกือบทุกวิชา โอยย พ่อยอดขมองอิ่มของนุ้งงง แต่เราก็ไม่เคยกล้าไปคุยเลย จนเราก็ได้รู้ว่าเค้ากำลังมีใจให้กับเพื่อนของเรา ไม่ได้สนิทมากนะคะ แต่ว่าเค้าเป็นคนที่เพอเฟคมากๆเหมือนกันเลย ก็แน่อยู่แล้วแหละเนอะ 5555 แต่เพื่อนของเราคนนี้ไม่สนใจจะคบใครเป็นแฟนค่ะ เลยรอดไป แต่ต่อให้เค้าคบเราก็ไม่ว่านะ T^T
ปีนี้เราขึ้นม.5 แล้วค่ะ เท่ากับว่าพี่เค้าขึ้นม.6 แล้ว มันคือปีสุดท้ายของพี่เค้าที่จะอยู่ที่นี่ เราขอออกตัวไว้ก่อนนะคะว่า มันอาจจะดูแก่แดดแบบชอบขนาดนี้ทั้งๆที่ไม่รู้จักกันดีด้วยซ้ำ แต่ถ้าดูเวลาเนี่ย จะรู้ได้เลยว่า เราปิ๊งเค้ามานานมาก สารภาพว่าอาจจะมีหวั่นไหวกับคนอื่นบ้างแต่พี่เค้าเหมือนมีแรงดึงดูดบางอย่าง (แน่นอนว่าไม่ใช่แค่หน้าตา) ที่ทำให้เราศิโรราบทุกครั้งไป T-T
เราก็รู้นะพี่เค้าอาจจะไม่มีวันชอบเราเลย แต่สมมติถ้ามันเกิดขึ้นจริงๆ เราก็ไม่อยากคบกับพี่เค้าอยู่ดี เพราะเราไม่อยากให้เค้าลดตัวลงมากับคนอย่างเรา ฮือ
ควรจะทำยังไงดีคะ ไม่จำเป็นต้องได้คบ แต่ว่าอย่างน้อยก็อยากให้เค้ารู้ว่าเราชื่นชมอะค่ะ ขอคำแนะนำด้วยค่ะ
ถ้าใครมีประสบการณ์คล้ายๆกัน พิมพ์แนะนำได้นะคะ อยากรู้ว่าจะไปต่อทางไหนดีค่ะ 55555 ขอบคุณมากจริงๆค่ะ
ปล.ถ้ามีอะไรผิดพลาดหรือไม่เหมาะสมก็ขอโทษด้วยนะคะ
อยากจะขอบคุณที่ทนอ่านกระทู้ของเรามาถึงตรงนี้ เป็นคนพูดไม่เก่ง เขียนไม่เก่ง จะงงๆหน่อย 55555 ขอโทษอีกครั้งนะคะ