อายุผมตอนนี้ก็ 24 แล้วครับ
ผมเริ่มมาเรียนภาษาอังกฤษแบบจริงจังๆก็อายุเท่านี้แล้ว. ผมเป็นคนที่อ่อนภาษาอังกฤษมากๆ ฟังก็ไม่ค่อยจะออกเขียนก็ไม่ค่อยจะได้ ที่ผมเริ่มเรียนก็เพราะว่ามันจำเป็นต่อชีวิตในอนาคตของผมมาก ที่ผมอยากจะบอกคือผมเริ่มเรียนเริ่มฝึกตัวเองไปสักพักอยู่ๆผมก็วางปากกาแล้วก็ ไปเปิดหนังดู ทั้งๆที่บอกกับตัวเองว่า เราต้องตั้งใจเอามันให้ได้ มันเหมือนเป็นความขี้เกรียจของผมหรือป่าว อันนี้ผมก็ยังไม่รู้ หรือว่าผมจะเบื่อกับมัน อันนี้ก็ยังไม่รู้ ( หรือว่าผมจะทำไม่ได้จริงๆ )และอีกอย่างผมชอบพัดวัน คือแบบว่า ในหัวเราติดว่าจะทำต้องลองอ่านภาษาวันนี้ลองเขียนภาษาวันนี้พอมันมีอะไรที่เราอยากที่จะสนใจกว่าผมก็เลยบอกกับตัวเองว่าเอาไว้พรุ้งนี้แล้วกัน คือ 1อาทิตย์ ผมเว้นไป 3 วัน ละวันที่เหลือก็ค่อยมาอ่านมาลองทำ แต่พอมาลองทำ ก็ทำได้ไม่ถึง 30 นาที. ผมก็รู้ตัวเองนะว่าตัวเองอ่อนภาษามากๆและอยากได้ภาษามากๆแต่กลับมาเป็นสะแบบนี้ ผมเริ่มถอดใจกับตัวเองแล้ว ตอนนี้
#หรือว่าผมจะทำไม้ได้จริงๆ
สิ่งที่ตั้งใจแต่ทำไม่สำเร็จ
ผมเริ่มมาเรียนภาษาอังกฤษแบบจริงจังๆก็อายุเท่านี้แล้ว. ผมเป็นคนที่อ่อนภาษาอังกฤษมากๆ ฟังก็ไม่ค่อยจะออกเขียนก็ไม่ค่อยจะได้ ที่ผมเริ่มเรียนก็เพราะว่ามันจำเป็นต่อชีวิตในอนาคตของผมมาก ที่ผมอยากจะบอกคือผมเริ่มเรียนเริ่มฝึกตัวเองไปสักพักอยู่ๆผมก็วางปากกาแล้วก็ ไปเปิดหนังดู ทั้งๆที่บอกกับตัวเองว่า เราต้องตั้งใจเอามันให้ได้ มันเหมือนเป็นความขี้เกรียจของผมหรือป่าว อันนี้ผมก็ยังไม่รู้ หรือว่าผมจะเบื่อกับมัน อันนี้ก็ยังไม่รู้ ( หรือว่าผมจะทำไม่ได้จริงๆ )และอีกอย่างผมชอบพัดวัน คือแบบว่า ในหัวเราติดว่าจะทำต้องลองอ่านภาษาวันนี้ลองเขียนภาษาวันนี้พอมันมีอะไรที่เราอยากที่จะสนใจกว่าผมก็เลยบอกกับตัวเองว่าเอาไว้พรุ้งนี้แล้วกัน คือ 1อาทิตย์ ผมเว้นไป 3 วัน ละวันที่เหลือก็ค่อยมาอ่านมาลองทำ แต่พอมาลองทำ ก็ทำได้ไม่ถึง 30 นาที. ผมก็รู้ตัวเองนะว่าตัวเองอ่อนภาษามากๆและอยากได้ภาษามากๆแต่กลับมาเป็นสะแบบนี้ ผมเริ่มถอดใจกับตัวเองแล้ว ตอนนี้
#หรือว่าผมจะทำไม้ได้จริงๆ