สวัสดีค่ะ เพื่อนๆ
ตอนนี้เรากำลังอยากเปลี่ยนงาน แต่เราไม่มั่นใจในตัวเองเลยสักอย่าง อยากขอคำปรึกษาค่ะ
เราเรียนจบเอกภาษาญี่ปุ่น ม.รัฐแห่งหนึ่งค่ะ วันๆเรียนแต่ภาษา จึงไม่มีความรู้ด้านการบริหาร หรือการจัดการเลย (เราไม่สนใจด้วยแหละ)
เราอายุ 26ปี ทำงานที่บริษัทตอนนี้มาตั้งแต่เรียนจบ ตอนนี้เข้าปีที่4แล้วค่ะ
หลังเรียนจบเราไปเริ่มทำงานที่ญี่ปุ่น เป็นบริษัทอสังหาริมทรัพย์(property, maintenance, asset consulting&service) แต่ก็กำลังลองกิจการใหม่ๆ เช่น ธุรกิจโรงแรม ท่องเที่ยว เว็บไซต์แนะนำท่องเที่ยวญี่ปุ่น
ซึ่งตอนนั้นเราเข้าไปในฝั่งท่องเที่ยว ทำหน้าที่พวกไกด์ จองโรงแรม นำเที่ยว ดูแลลูกค้า เราสนุกมาก เพราะเราชอบงานบริการ แล้วเพื่อนรวมงาน เจ้านายก็ใจดี มีคนหลายชาติ ไม่เหมือนบริษัทญี่ปุ่นแบบสมัยก่อน พอเข้าไปได้ประมาณครึ่งปี เราก็โดนย้ายมาที่head office ในแผนกoversea department ซึ่งแผนกนี้ก็ยังพอได้ทำเกี่ยวกับพวกจองโรงแรม มีพาทัวร์เที่ยวบ้างเป็นระยะ หลังจากย้ายมาได้3เดือน บริษัทก็ประกาศนโยบายใหม่ว่า จะไม่ทำทัวร์แล้ว เพราะไม่รุ่ง จะหันไปเน้นเกี่ยวกับเว็บไซต์ให้ข้อมูลท่องเที่ยวแทน แล้วจะใช้เว็บไซต์นี้เป็นเครื่องมือในการเอาธุรกิจอสังหาฯเข้ามาในอาเซียน
เราก็โดนให้มาทำเกี่ยวกับการเลือกcontent เพื่อนำมาเขียนเป็นภาษาอังกฤษ และ อินโดนีเซีย แล้วลงเว็บไซต์ที่ทำร่วมกับpartnerของแต่ละประเทศ ซึ่งเราก็ยังทำเกี่ยวกับจองโรงแรมเหมือนเดิมด้วย แล้วก็มีไปเซลล์โรงแรมกับตามสายการบินแห่งชาติหลายประเทศ ตรงนี้เรายังพอรับได้ มันท้าทายความสามารถมากสำหรับเรา
พอทำได้ปีครึ่ง พ่อเราเสีย เราเลยไปปรึกษานายว่าอาจจะออกนะ อยากกลับไปอยู่กับแม่ และพอดีว่าบริษัทต้องการมาเปิดออฟฟิศในไทย เขาเลยส่งเรากลับมาประจำที่ไทยตั้งแต่กลางปี2018
ตอนที่เขาให้มา เขาก็บอกว่าทำเนื้องานเดิมเหมือนที่ญี่ปุ่น แล้วสวัสดิการอะไรก็โอเค เทียบเท่ากับคนญี่ปุ่นในไทย (ยกเว้นคนขับรถ และ ค่าบ้าน) เราก็เลยคิดว่าพอดีกับที่เราอยากกลับมาอยู่กับแม่พอดี เราก็เลยกลับมา ตอนนี้ก็อยู่บ้านกับแม่ และครอบครัวพี่ชาย(เพิ่งย้ายมาอยู่ตอนที่พ่อเพิ่งเสียใหม่ๆ)
แต่พอย้ายกลับมา เนื้องานก็ยังเป็นแบบเดิม แต่ต่างจากเดิมคือ เราคิดarticleเองได้ เขียนเรื่องที่เราสนใจได้ เป็นภาษาอังกฤษ ซึ่งเราก็ชอบ ได้ฝึกภาษาด้วย ได้เขียนสิ่งที่เราสนใจ ถ่ายทอดให้นีกท่องเที่ยวที่จะไปญี่ปุ่นได้
แต่มันมีความกดดันจากนายมาว่า ทำไมไม่ออกไปหาข้อมูลแลกเปลี่ยนกับบริษัทอื่น เขาคาดหวังให้เราเป็นเซลล์ (ที่ไม่มีสินค้าอะไร แต่เหมือนหาคอนเนคชั่น เผื่อได้ทำอะไรร่วมกัน) ซึ่งวิธีการตรงนี้เราก็คิดว่ามันทำที่ญี่ปุ่นได้ เพราะเขามองผลประโยชน์ในระยะยาว ซึ่งต่างจากคนไทย ที่จะมองแค่ในระยะสั้น ถ้าเราไม่มีproposal ที่สามารถได้กำไรเลย ไม่มีบริษัทไหนอยากร่วมงานเลย (เราก็พานายไปมาหลายบริษัทใหญ่ๆ ซึ่งทุกที่เป็นแบบนี้หมดเลย)
รวมไปถึงมีตติ้งกับฝั่งญี่ปุ่นทุกสัปดาห์ และตัวแทนแต่ละประเทศจะต้องนำข่าวหรือเรื่องที่น่าสนใจมาแชร์กับคนอื่น รวมถึงเหตุผล ความน่าจะเป็น หรือน่าจะเกี่ยวข้องกับธุรกิจอสังหาฯ แล้วเราก็ต้องมาทำเกี่ยวกับmarketing research เพื่อเอามาทำbusiness planning
สำหรับเราเราไม่ชอบเลย เรารู้สึกว่ามันไม่ใช่ทาง แล้วมันก็มีความรู้สึกนี้มากขึ้นเรื่อยๆ จนเราไม่มีความรู้สึกว่าอยากตื่นมาทำงานแล้ว ทุกวันนี้เราก็ไม่มีอารมณ์ทำงานเลย
ตอนนี้เราอยากหันกลับไปสายบริการ แล้วเราก็ดันไปดูซีรีย์ญี่ปุ่นเรื่องนึง เกี่ยวกับนักบิน มันทำให้เรามีแรงบันดาลใจที่จะทำงานเกี่ยวกับสายการบิน
พอเราศึกษาไปมา สิ่งที่เราอยากลองทำคือ ลูกเรือ หรือไม่ก็ ground staff (แต่ค่าตอบแทนต่างจากงานตอนนี้ถึง4เท่า)
อย่างแรกที่อยากลองคือลูกเรือ แต่ปัญหาคือ
1. ส่วนสูงไม่ถึงพอให้สมัครลูกเรือ (อายุ26 สูง157 น้ำหนัก48)
2. หน้าตาผิวพรรณ ก็ไม่ได้ดีอะไรเลย
3. ภาษาอังกฤษง่อยมากกกกกก ได้แค่ญี่ปุ่นจริงๆ
4. เราไม่สามารถทำอะไรสองอย่างพร้อมกันได้ เลยคิดว่าจะออกกลัวออกจากบริษัทนี้ไป เพื่อเตรียมตัว(ซึ่งไม่รู้ด้วยว่าจะได้ไม่ได้ เพราะเปอร์เซ็นต์ต่ำมาก)
แต่ก็กลัวว่าจะมาเสียดายค่าตอบแทน เสียดายความสัมพันธ์เจ้านาย รุ่นพี่ เพื่อนร่วมงาน รุ่นน้อง เพราะดีมากจริงๆ
เราอยากปรึกษาค่ะ ว่าเราควรจะทำไงดีกับชีวิตตัวเองตอนนี้ดีคะ?
เราควรจะลองทำในสิ่งที่เราอยากทำ ถึงแม้ว่าแทบจะไม่มีโอกาสก็ตาม หรือ ควรจะอยู่ที่นี่ต่อไป และพยายามกับสิ่งที่คิดว่าไม่ใช่ และ ไม่ชอบเหมือนเดิมดีคะ
เราหาคำตอบให้ตัวเองไม่ได้จริงๆ อยากได้คำปรึกษาจากคนที่ผ่านประสบการณ์เช่นนี้ หรือ ถ้าใครมีความเห็น ไอเดียดีๆ ที่พอจะเป็นทางออกให้เราได้ รบกวนด้วยนะคะ ขอบคุณมากๆค่ะ
จะทำสิ่งที่ตัวเองอยากทำ หรือ ทนทำในสิ่งที่คิดว่าไม่ใช่ต่อไปดีคะ?
ตอนนี้เรากำลังอยากเปลี่ยนงาน แต่เราไม่มั่นใจในตัวเองเลยสักอย่าง อยากขอคำปรึกษาค่ะ
เราเรียนจบเอกภาษาญี่ปุ่น ม.รัฐแห่งหนึ่งค่ะ วันๆเรียนแต่ภาษา จึงไม่มีความรู้ด้านการบริหาร หรือการจัดการเลย (เราไม่สนใจด้วยแหละ)
เราอายุ 26ปี ทำงานที่บริษัทตอนนี้มาตั้งแต่เรียนจบ ตอนนี้เข้าปีที่4แล้วค่ะ
หลังเรียนจบเราไปเริ่มทำงานที่ญี่ปุ่น เป็นบริษัทอสังหาริมทรัพย์(property, maintenance, asset consulting&service) แต่ก็กำลังลองกิจการใหม่ๆ เช่น ธุรกิจโรงแรม ท่องเที่ยว เว็บไซต์แนะนำท่องเที่ยวญี่ปุ่น
ซึ่งตอนนั้นเราเข้าไปในฝั่งท่องเที่ยว ทำหน้าที่พวกไกด์ จองโรงแรม นำเที่ยว ดูแลลูกค้า เราสนุกมาก เพราะเราชอบงานบริการ แล้วเพื่อนรวมงาน เจ้านายก็ใจดี มีคนหลายชาติ ไม่เหมือนบริษัทญี่ปุ่นแบบสมัยก่อน พอเข้าไปได้ประมาณครึ่งปี เราก็โดนย้ายมาที่head office ในแผนกoversea department ซึ่งแผนกนี้ก็ยังพอได้ทำเกี่ยวกับพวกจองโรงแรม มีพาทัวร์เที่ยวบ้างเป็นระยะ หลังจากย้ายมาได้3เดือน บริษัทก็ประกาศนโยบายใหม่ว่า จะไม่ทำทัวร์แล้ว เพราะไม่รุ่ง จะหันไปเน้นเกี่ยวกับเว็บไซต์ให้ข้อมูลท่องเที่ยวแทน แล้วจะใช้เว็บไซต์นี้เป็นเครื่องมือในการเอาธุรกิจอสังหาฯเข้ามาในอาเซียน
เราก็โดนให้มาทำเกี่ยวกับการเลือกcontent เพื่อนำมาเขียนเป็นภาษาอังกฤษ และ อินโดนีเซีย แล้วลงเว็บไซต์ที่ทำร่วมกับpartnerของแต่ละประเทศ ซึ่งเราก็ยังทำเกี่ยวกับจองโรงแรมเหมือนเดิมด้วย แล้วก็มีไปเซลล์โรงแรมกับตามสายการบินแห่งชาติหลายประเทศ ตรงนี้เรายังพอรับได้ มันท้าทายความสามารถมากสำหรับเรา
พอทำได้ปีครึ่ง พ่อเราเสีย เราเลยไปปรึกษานายว่าอาจจะออกนะ อยากกลับไปอยู่กับแม่ และพอดีว่าบริษัทต้องการมาเปิดออฟฟิศในไทย เขาเลยส่งเรากลับมาประจำที่ไทยตั้งแต่กลางปี2018
ตอนที่เขาให้มา เขาก็บอกว่าทำเนื้องานเดิมเหมือนที่ญี่ปุ่น แล้วสวัสดิการอะไรก็โอเค เทียบเท่ากับคนญี่ปุ่นในไทย (ยกเว้นคนขับรถ และ ค่าบ้าน) เราก็เลยคิดว่าพอดีกับที่เราอยากกลับมาอยู่กับแม่พอดี เราก็เลยกลับมา ตอนนี้ก็อยู่บ้านกับแม่ และครอบครัวพี่ชาย(เพิ่งย้ายมาอยู่ตอนที่พ่อเพิ่งเสียใหม่ๆ)
แต่พอย้ายกลับมา เนื้องานก็ยังเป็นแบบเดิม แต่ต่างจากเดิมคือ เราคิดarticleเองได้ เขียนเรื่องที่เราสนใจได้ เป็นภาษาอังกฤษ ซึ่งเราก็ชอบ ได้ฝึกภาษาด้วย ได้เขียนสิ่งที่เราสนใจ ถ่ายทอดให้นีกท่องเที่ยวที่จะไปญี่ปุ่นได้
แต่มันมีความกดดันจากนายมาว่า ทำไมไม่ออกไปหาข้อมูลแลกเปลี่ยนกับบริษัทอื่น เขาคาดหวังให้เราเป็นเซลล์ (ที่ไม่มีสินค้าอะไร แต่เหมือนหาคอนเนคชั่น เผื่อได้ทำอะไรร่วมกัน) ซึ่งวิธีการตรงนี้เราก็คิดว่ามันทำที่ญี่ปุ่นได้ เพราะเขามองผลประโยชน์ในระยะยาว ซึ่งต่างจากคนไทย ที่จะมองแค่ในระยะสั้น ถ้าเราไม่มีproposal ที่สามารถได้กำไรเลย ไม่มีบริษัทไหนอยากร่วมงานเลย (เราก็พานายไปมาหลายบริษัทใหญ่ๆ ซึ่งทุกที่เป็นแบบนี้หมดเลย)
รวมไปถึงมีตติ้งกับฝั่งญี่ปุ่นทุกสัปดาห์ และตัวแทนแต่ละประเทศจะต้องนำข่าวหรือเรื่องที่น่าสนใจมาแชร์กับคนอื่น รวมถึงเหตุผล ความน่าจะเป็น หรือน่าจะเกี่ยวข้องกับธุรกิจอสังหาฯ แล้วเราก็ต้องมาทำเกี่ยวกับmarketing research เพื่อเอามาทำbusiness planning
สำหรับเราเราไม่ชอบเลย เรารู้สึกว่ามันไม่ใช่ทาง แล้วมันก็มีความรู้สึกนี้มากขึ้นเรื่อยๆ จนเราไม่มีความรู้สึกว่าอยากตื่นมาทำงานแล้ว ทุกวันนี้เราก็ไม่มีอารมณ์ทำงานเลย
ตอนนี้เราอยากหันกลับไปสายบริการ แล้วเราก็ดันไปดูซีรีย์ญี่ปุ่นเรื่องนึง เกี่ยวกับนักบิน มันทำให้เรามีแรงบันดาลใจที่จะทำงานเกี่ยวกับสายการบิน
พอเราศึกษาไปมา สิ่งที่เราอยากลองทำคือ ลูกเรือ หรือไม่ก็ ground staff (แต่ค่าตอบแทนต่างจากงานตอนนี้ถึง4เท่า)
อย่างแรกที่อยากลองคือลูกเรือ แต่ปัญหาคือ
1. ส่วนสูงไม่ถึงพอให้สมัครลูกเรือ (อายุ26 สูง157 น้ำหนัก48)
2. หน้าตาผิวพรรณ ก็ไม่ได้ดีอะไรเลย
3. ภาษาอังกฤษง่อยมากกกกกก ได้แค่ญี่ปุ่นจริงๆ
4. เราไม่สามารถทำอะไรสองอย่างพร้อมกันได้ เลยคิดว่าจะออกกลัวออกจากบริษัทนี้ไป เพื่อเตรียมตัว(ซึ่งไม่รู้ด้วยว่าจะได้ไม่ได้ เพราะเปอร์เซ็นต์ต่ำมาก)
แต่ก็กลัวว่าจะมาเสียดายค่าตอบแทน เสียดายความสัมพันธ์เจ้านาย รุ่นพี่ เพื่อนร่วมงาน รุ่นน้อง เพราะดีมากจริงๆ
เราอยากปรึกษาค่ะ ว่าเราควรจะทำไงดีกับชีวิตตัวเองตอนนี้ดีคะ?
เราควรจะลองทำในสิ่งที่เราอยากทำ ถึงแม้ว่าแทบจะไม่มีโอกาสก็ตาม หรือ ควรจะอยู่ที่นี่ต่อไป และพยายามกับสิ่งที่คิดว่าไม่ใช่ และ ไม่ชอบเหมือนเดิมดีคะ
เราหาคำตอบให้ตัวเองไม่ได้จริงๆ อยากได้คำปรึกษาจากคนที่ผ่านประสบการณ์เช่นนี้ หรือ ถ้าใครมีความเห็น ไอเดียดีๆ ที่พอจะเป็นทางออกให้เราได้ รบกวนด้วยนะคะ ขอบคุณมากๆค่ะ