มีรักดีๆแต่ใจไม่รักดีควรบอกเขายังไง

สวัสดีค่ะ เราคบกับแฟนมา1ปี3เดือน เขาเป็นคนที่ดูแลเราได้ดีเลยค่ะ ให้เกียรติเราเสมอแต่มีหลายๆอย่างที่เราไม่สามารถเข้ากันได้ค่ะ ความคิดทัศนคติของเราแตกต่างกันมากๆ จนทำให้อึดอัดใจกันในหลายๆครั้ง เคยมานั่งจับเข่าคุยกันค่ะผลออกมาว่าเราจะพยายามเพื่อกันและกันแต่พอหลังจากนั้นทุกอย่างก็เหมือนเดิมมีเราพยายามอยู่ฝ่ายเดียวสุดท้ายเราก็เลือกที่จะเมินเฉยกับปัญหานี้ค่ะ แต่ยิ่งนานไปมันก็บั่นทอนความรู้สึกเราไปเรื่อยๆจนเราเริ่มนิ่งเฉยเพราะมันเหนื่อยจริงๆความรู้สึกเรามันหยุดนิ่งอยู่กับที่ เรากับแฟนไม่ได้เจอกันมา2เดือนแล้วเขาก็ทำงานของเขา เราก็ทำงานของเราไม่มีเวลาให้กัน แต่เขาก็ยังบอกทิ้งไว้ในแชทเวลาจะไหนมาไหน รู้สึกว่าพักหลังเขาเริ่มพยายามมากขึ้นค่ะแต่มันกลายเป็นความพยายามที่เราไม่ได้ต้องการแล้ว เขาพยามมาเจอเราในที่ทำงานค่ะแต่เราทำงานเราก็ออกไปเจอไม่ได้(เราเป็นพาร์ทไทม์ออกไปไม่ได้) เราถามตัวเองว่ารู้สึกดีมั้ยที่เขาพยายามมาเจอเราเขาคิดถึงเรา คำตอบคือไม่เลยค่ะ กลับมีคำถามกลับไปอีกว่ามาพยายามอะไรตอนนี้? เราไม่ได้อยากได้มันแล้ส ระยะเวลาที่ห่างกันมันทำให้เรารู้สึกว่าไม่มีเขาก็ได้ ทุกวันนี้ในความคิดเรามันไม่มีเขาในนั้นเลย เรากังวลว่าควรจะปล่อยเขาไปเจอคนดีๆดีกว่ามั้ยกั๊กไว้ก็เห็นแก่ตัวเปล่าๆแต่เขาก็ไม่ได้ทำผิดถ้าบอกเลิกมันจะบอกเขายังไง มันจะเป็นการทำร้ายเขามั้ย อยากถามว่าเราควรจะเลิกมั้ยคะ ถ้าควรจะเลิกต้องใช้คำพูดแบบไหนให้ถนอมน้ำใจมากที่สุด