ผมมองคนแค่ "เปลือก" หรือเปล่าครับ?

    จากหัวกระทู้.. การที่เรา ชอบ / หลงไหล / แพ้ทาง ให้กับ ลักษณะ / คุณสมบัติ บางอย่างที่ทำให้เราต้องยิ้ม หรือหวั่นไหวทุกครั้งที่เรารู้ว่าคนที่เราได้เจอ มีสิ่งเหล่านั้นอยู่กับตัว นี่มันจะทำให้เราเป็นคนที่มองคนแต่ภายนอกหรือเปล่าครับ?

    ตัวอย่างเช่น.. ผมเป็นคนหนึ่งที่แพ้ทางหมอสายต่างๆ มาก (ไม่ว่าจะเป็นหมอคน หมอหมา หมอฟัน หรือหมอยา) จากตอนแรกที่ผมไม่เคยคิดที่จะสนใจแม้แต่น้อย แต่ระยะหลังมานี้ได้พบว่าหมอมีคนที่มี Charactor โดนใจผมอยู่เยอะ ก็เลยเกิดความสนใจในสายอาชีพนี้ขึ้นมา ก็เลยเริ่มศึกษา ทำความรู้จักกับอาชีพนี้ให้มากขึ้น แต่ยิ่งได้เข้าใจว่าพวกเธอต้องเจอกับอะไรในแต่ละวัน ยิ่งได้รู้จักว่าพวกเธอทำอะไรให้ใครบ้าง ยิ่งถลำลึกลงไป ก็ยิ่งรู้สึกว่าชื่นชมกับสิ่งเหล่านั้น จนเวลาผ่านไป จากที่สายอาชีพนี้ไม่เคยอยู่ในสารบบความคิดของผมเลย กลับกลายเป็นว่าผมมีความคิดที่อยากจะมีแฟนเป็นหมอขึ้นมาตั้งแต่เมื่อไหร่ก็ไม่รู้
    ไม่ใช่เพราะพวกเธอไฮโซ (เพราะบางคนก็ติดดินจนผมคาดไม่ถึง) ไม่ใช่เพราะพวกเธอรายได้เยอะ (เพราะถึงผมจะมีน้อย แต่ผมไม่คิดที่จะเกาะใครกินอยู่แล้ว) มีแต่ผมอยากจะใช้สิ่งที่ผมมีในการช่วยเป็นสายลมใต้ปีก คอยหนุนให้ด้วยซ้ำ) ไม่ใช่เพราะพวกเธอเก่ง (เพราะผมไม่รู้จะเอาความเก่งนั้นมาทำอะไร) ไม่ใช่เพราะพวกเธอไบรท์ (เพราะความไบรท์นั้นก็ไม่ได้มีผลอะไรกับผมเหมือนกัน) แต่เพราะพวกเธอส่วนใหญ่ "มีใจ" ที่จะเสียสละช่วยเหลือคนอื่น ถึงจะเป็นเรื่องของหน้าที่รับผิดชอบ แต่พวกเธอเลือกที่จะเผชิญกับสิ่งที่ตัวเองรู้อยู่แล้วว่าต้องเจอกับอะไร ทำให้ทุกครั้งที่ผมเห็นหมอปฏิบัติหน้าที่ หรือ นสพ. / นศ.พ. พยายามตั้งหน้าตั้งตาเรียนทั้งในชั้นพรีคลินิค และในชั้นคลินิคแล้ว ผมก็อดที่จะเอาใจช่วยไม่ได้ทุกที โดยที่ก็รู้แหละ ว่าถ้าถอดกาวน์ / ถอดหัวโขนออกแล้ว เธอก็เป็นผู้หญิงคนหนึ่งที่มีทั้งข้อดี และข้อเสียแตกต่างกันไป แต่ผมก็มองว่ามันเป็นเรื่องปกติ แล้วก็ไม่ได้ทำให้ผมเปลี่ยนใจได้เลย

    คำถามคือ.. แบบนี้ถือว่าผมมองคนแค่เปลือกนอกหรือเปล่าครับ?

    ปล. จากที่ผมย้อนกลับไปดูกระทู้เก่าๆ ที่เคยตั้ง ทำให้เกิดคำถามขึ้นมาว่า ถ้าพวกเธอมาเห็นแล้ว จะคิดว่าผมมองคนแค่เปลือกนอกหรือเปล่า หรือผมเป็นแบบนั้นจริงๆ? เพราะถ้าถามว่า อาชีพอื่นที่อยู่ในสภาวะแบบนี้เหมือนกัน เช่น พยาบาล หรืออาชีพที่คอยช่วยเหลือคนอื่นเหมือนกัน เช่น นักสังคมสงเคราะห์ เป็นต้นล่ะ? ทำไมต้องเป็นหมอล่ะ? ผมก็บอกได้แค่ว่ารู้สึกชื่นชมเหมือนกันนะครับ แต่เป็นความรู้สึกที่ต่างออกไป ไม่ค่อย Impact กับผมเท่าไหร่ ซึ่งผมก็ยังหาคำอธิบายให้ตัวเองในข้อนี้ไม่ได้เหมือนกันครับ