พ่อกับแม่กลัวเราเป็นโรคซึมเศร้า

เราผิดตรงไหนที่อยู่บ้านเราจะคุยกับคนในครอบครัวเท่านั้น เพื่อนบ้านก็คุยบ้างแต่ไม่อะไรมากมาย เราไม่ค่อยชอบคุยเรื่องส่วนตัว คนชอบสอดรู้สอดเห็นแล้วเอาไปพูดต่อ ชอบทำกิจกรรมในห้องตัวเองมากกว่าในบ้าน ประมานว่าวันนึงถ้าได้หยุดงานก็อยู่แต่ในบ้านไม่ได้ออกไปไหน คุยกับพ่อแม่บ้างแล้วเข้าห้อง ดูหนัง พับริบบิ้น อารมณ์อยากอยู่คนเดียว นอน แต่ที่ทำงานเราก็คุยแค่บางคน อารมณ์คือไม่อยากสนิทกับใคร กลัวเลิกคบกันอีก เบื่อความเสเเสร้ง ไม่จริงใจ
    เราก็อายุ 27 ปีนะ แต่รู้สึกตัวเองแก่ เหมือนเจอคนรอบข้างแย่ๆ สังคมโรงงาน จอมปลอม