นี่เป็นกระทู้แรกของผมก็ อาจจะอ่านงงหน่อยก็ขออภัย ไว้ก่อนนะครับ
ผมคบกับแฟนได้ปีกว่านิดๆแล้วครับ คือเรื่องมีอยู่ว่า เธอมักเป็นคนที่ค่อนข้างยุ่งเลย และเราก็อยู่ไกลกันด้วย จึงได้แค่แชทกับโทร
ซึ่งพอเธอมีเวลาว่าง ผมก็ให้เวลาเธอพักผ่อน ผมอยากคุยกับเธอมาก และก็เข้าใจเธอทุกอย่าง ซึ่งปกติเราจะคุยกันเป็นช่วงๆ ที่เราสองคนว่างๆ แต่ผมจะเป็นคนที่ว่างมากกว่า ส่วนมากผมจึงเป็นฝ่ายรอ และปกติก็คุยกันทุกวันสักช่วง 3ทุ่ม จน ถึง 4ทุ่ม ซึ่ง ข้อเสียของผมคือคนคิดมากผมมักจะนึกถึงใจเขาตลอดถ้าทำอย่างนีเค้าจะรู้สึกยังไง ผมให้เวลาเขา ให้เค้าอิสระ ซึ่งนั่นแหละครับ ทำให้ผมรู้สึกเค้าไม่ค่อยสนใจผม บางทีคุยกันก็ชอบหายผมไม่โอเคแบบนี้ จึงได้คุยกันแล้ว และหาแนวทาง ซึ่งผมเข้าใจเธอตลอดซึ่งเธอก็ต้องเข้าใจผมด้วย บางครั้งผมเหงามากเลยที่รู้สึกไม่ถูกรักรู้สึกไม่สำคัญ เวลาว่างผมให้เค้าเต็มที่ให้ไปใช้เวลาส่วนตัวไปพักผ่อนแต่พอเป็นเวลาของเรา เขาค่อนข้างจะไม่ใส่ใจเลย เขามักจะเมินแชทผม ซึ่งผมไม่รู้จะทำยังไงดี ก็คุยกันมาแล้ว เวลามีอะไรผมไม่เคยโวยวายเลยครับ เราคุยด้วยเหตุผลตลอด อยากให้เขาใส่ใจความรู้สึกผมบ้าง เหนื่อยเหมือนกันที่เป็นนฝ่ายรอ บางครั้งแฟนผมก็ออน ผมส่งข้อความส่งอะไรไปไม่ตอบ ค่อยตอบหลังจากนั้น 10-20นาที เราคุยกันหลายรอบ เธอก็บอก ขอโทษเธอไม่ค่อยใส่ใจในช่วงเวลาของกันและกัน เราคุยกันหลายรอบ เธอก็ดีขึ้นแต่ก็ยังทำอยู่ซึ่งผมไม่รู้จะทำยังไงดี เรามีความสุขเป็นช่วง แล้วก็ทุกข์เป็นช่วงๆ ผมควรทำไงดี เธอรักผมนะ แต่เธอไม่ค่อยจะใส่ใจผมเลยครับ เวลาเธอท้อ เหงา เศร้าผมอยู่คุยกับเขาตลอด แต่เวลาผมต้องการเค้า เค้าไม่อยู่ให้ผมได้อุ่นใจ ซึ่งผมไม่รู้จะทำยังไงดีครับ รู้สึกเหมือนเธอไม่พยายามให้เวลากับผมเลยซึ่งทำให้ผมรู้สึกว่า ผมยังสำคัญกับเธอหรือปล่าว

ผมอาจจะงี่เง่าไปหน่อยแต่ผมก็เป็นกับเธอแค่คนเดียว