อยากให้ช่วยครับ

เมื่อผมอยู่ม.4-ม.6 ผมได้มีเพื่อนผู้หญิงในห้องมาชอบมาแซวมาแกล้ง จนเพื่อนผมเองเค้าก็รู้ได้ว่าคนคนนี้สนใจผมเค้าเป็นห่วงเป็นใยตลอด3ปีแต่ผมไม่กล้าที่จะแสดงท่าทางออกไปเพราะผมเป็นคนขี้อายในชีวิตผมพึ่งมีแฟนมาได้คนเดียวก่อนจะขึ้นม.5จากนั้นก็เลิกไปไม่คิดจะมีใครอีกเพราะผมได้ทิ้งเธอไปจนกระทั้งช่วงม.6เมามสุดท้ายผมพึ่งมาได้รู้สึกหลงรักเพื่อนผู้หญิงคนนั้นในห้องจากนั้นเราก็แยกทางกันผมไปนอนหอพักที่ห่างจาก โรงเรียน  30 กมซึ่งอยุ่ในช่วงปิดเทอม ผมมีเวลาแค่ตื่นไปเรียนเช้ากลับมาหอเย็นและในทุกๆคืนผมคิดถึงเพื่อนคนนี้แต่ผมไม่กล้าจะบอกเธอผมนอนไม่หลับตกใจตื่นกลางดึกในทุกวันมันเหมือกอาการตกหลุมรักกินไม่ได้นอนไม่หลับจนมันผ่านไปมาจนถึงปี3ผมมีแฟนแล้วนะครับคบกันมา2ปีผมรักห่วงเธอมากผมอยากจะดูแลเธอในทุกๆวันแต่เมื่อผมห่างกับเธอผมก็กับมาคิดถึงเพื่อนคนนั้นคนที่ผมไม่ได้บอกความรู้สึกต่อเธอไปผมรู้สึกอึดอัดจนต้องทักไปหาเธอผมบอกเธอว่าผมมีเรื่องบอกเธอเมื่อ3ปีก่อนมันคาใจผมมากไม่ได้บอกรักเธอไปแต่เธอกับบอกว่าคิดถึงนะมันเริ่มให้ผมมีใจแต่ผมก็ยังรักแฟนคนปัจจุบันอยู่คือผมคิดว่าผมรักผู้หญิง2คนแต่ผมรักคนปัจจุบันเพราะอยู่กับผมมาตลอดแต่คนที่2ผมคิดว่าผมจะเขาไปทำชีวิตของเธอมีความหมายอย่าว่าผมนนะผมแค่อยากเห็นทั้ง2คนมีความสุขลืมบอกเพื่อนที่ผมชอบไม่ได้มีใครมา3ปีนับแต่จากกันมาเธอรู้ว่าผมมีแฟนแต่เธอก็ยังอยากฟังเรื่องที่ผมเก็บมานานขอความคิดเห็นหน่อยครับช่วยผมที