เคยคบหากับทหารเกณฑ์คนหนึ่งที่เขามีครอบครัวแล้วแต่ตอนแรกคือเราไม่รู้ว่าเขามีครอบครัวพอมารู้มันก็ถอยออกมาไม่ได้แล้วอยู่ในสถานะแบบนั้นมานานพอสมควรเขาดีกับเราทุกอย่างทำนู้นทำนี้ให้เราซักผ้าล้างจานหุงข้าวคือทำแทบทุกอย่างจนบ้างครั้งเราแทบจะไม่ต้องทำอะไรเลยเหมือนเขาเป็นทุกอย่างของเราไปแล้วแต่ถามว่ามีความสุขไหมมันก็มีทั้งความสุขแหละความทุกนั้นแหละค่ะเขาจะพูดเสมอว่าเขาไม่ได้รักภรรยาของเขาตั้งแต่แรกเขาแค่อยากทำปชดผู้หญิงคนหนึ่งที่เคยทิ้งเขาไปนะนาทีนั้นเขาไม่สนด้วยว่าจะหน้าตาแบบไหนเป็นคนยังไงขอแค่เอาชนะผู้หญิงคนนั้นมีลูกเขาก็อยากเอาชนะเขาเลยสร้างเด็กคนหนึ่งให้เกิดมากับภรรยาของเขาเขาบอกเสมอทำไมเราไม่มาเจอกันตั้งแต่แรก😂เราก็ทนยู่แบบนั้นมานานพอสมควรจนมาถึงวันหนึ่งเขาได้ลาพักกลับบ้าน10วันเขาบอกเราว่าเขาจะมายู่กับเราแต่สุดท้ายเขาก็กลับไปหาครอบครัวเขาช่วงนั้นคือเราพยายามทำใจแล้วแหละต่อให้เขาปลดเขาก็คงไม่ได้เลือกเราพอหมดวันลาเขาก็กลับมาหาเราทำตัวปกติมีแค่เราที่มีความรู้สึกเจ็บนับวันความเจ็บมันก็เข้ามาหาเราเรื่อยๆจนมันชินมันชาไปแต่เพราะความที่เรารักเขามากมันก็แค้นเขามากเหมือนกันเราวันนี้เราทักไปหาภรรยาของเขาคือพูดคุยกันทุกอย่างเขานิ่งมากนิ่งงจนเราคิดว่าเขาเก่งน๊ะสามีมาติดทหารยู่ไกลกันแล้วเขาก็มีคนอื่นภรรยาเขาไม่โมโหไม่ด่าเราเลยซักคำพูดดีตลอดกลับเป็นเราที่รู้สึกแย่เหมือนเขาไม่รู้เรื่องอะไรแล้วเอาเขาเข้ามาเจ็บคือตอนนั้นมันคืออารมณ์ชัววูปจิงๆเรารู้สึกผิดได้แต่ขอโทษ😭เพราะถึงยังไงครอบครัวก็คือครอบครัวสุดท้ายเขาก็เลือกภรรยาของเขาลึกในใจเราเจ็บมากแต่อีกใจก็คิดว่าดีแล้วเขาจะได้ไม่ต้องมายุ่งกับเราอีก#สุดท้ายคนที่แพ้ก็ต้องดูแลตัวเองต่อไป😭😭😭👉เราขอโทษTop😭😭😭
สรุปคือเราเลวรึป่าว