ตื่นเต้นเหมือนกันค่ะ ที่ต้องมาเล่าเรื่องตัวเองแบบนี้ เพราะไม่เคยทำอะไรแบบนี้เลย ที่จะมาเล่าในวันนี้ก็คงเป็นปัญหาครอบครัวแหละค่ะ ตอนนี้เรากำลังเรียนปี3 อยู่ เราเป็นลูกคนเล็กและมีพี่4คน เป็นผู้หญิงทั้งหมดและผู้ชาย1คนซึ่งพี่ชายเราเป็นคนโตสุดในบ้าน และน้องๆที่เป็นผู้หญิงก็กลัวพี่ชายทุกคน
ตอนนี้เรายังต้องขอเงินที่บ้านเรียน ตอนแรกๆที่เรียนก็ไม่ได้มีปัญหาอะไรมาก แต่พอมาหลังๆนี้ประมาณต้นปีที่ผ่านมาก็เริ่มมีปัญหามากขึ้น ทั้งเรื่องเงินและเรื่องอื่นๆ ซึ่งเดิมทีเราก็ใช้เงินประหยัดนะคะเพราะพ่อกับแม่และพี่ๆก็บอกให้ประหยัดเราเองก็ประหยัดตามที่เราจะประหยัดได้ ตอนนี้ปัญหามันก็เริ่มหนักขึ้นโดยเริ่มที่พี่ชายของเราเป็นคนชอบกินเหล้า บ่อยครั้งที่กินเหล้ามาก็ชอบทะเลาะกับเมียพี่เขา โดยปกติแล้วพี่ชายก็เป็นคนใจร้อนและพี่สะใภ้ก็น่าจะเป็นคนใจร้อนอยู่เหมือนกัน เริ่มแรกทะเลาะกัน2คนพอสักพักมาลามสู่คนในบ้านทั้งพี่สาว แม่ และคนอื่นๆ มีครั้งนึงที่เรากลับบ้านในช่วงปีใหม่ พี่ชายก็ไปกินเหล้ากลับมาบ้านญาติ และพี่สะใภ้ไปเรียกกลับมาพอมาถึงบ้านก็ทะเลาะกันอีก และคงมีเรื่องตั้งแต่ตอนที่อยู่บ้านญาติแล้ว มาถึงบ้านก็ทะเลาะกันอีก พี่สะใภ้เองก็ชอบพูดยุให้ทะเลาะกันทั้งๆที่รู้ว่าพี่เราเป็นคนใจร้อน+เมาด้วยและตัวเองก็เป็นคนใจร้อน บางครั้งก็ชอบแสดงเหมือนข่มพี่ชายเราว่าผัวต้องฟังเมียนะ เเละสิ่งที่เมียพูดคือสิ่งที่ถูกนะ คราวนี้ก็ลามมาถึงคนในบ้าน ว่าคนนั้นบ้างคนนี้บ้าง ทำลายข้าวของในบ้าน จนพอสงบลงหน่อยนึงพี่ชายก็ไปนอนที่โซฟา แม่ก็บอกว่าให้พี่ไปอาบน้ำแล้วนอนได้แล้ว พี่ชายเราก็ไม่ตอบ เราอยู่บนบ้านเราจึงลงไปบอกแม่ว่า "แม่ มานอนได้แล้ว " แล้วพี่ชายเราก็สวนกลับมาว่า "เราอ่ะอย่าไปเรียนสูงเลย ยิ่งเรียนสูงก็จะกลายเป็นคนหัวสูง ไม่เคารพคนอย่างเขาที่เป็นพี่ชาย เราอ่ะไม่ต้องไปเรียนสูงๆหรอก" พอเราได้ยินแบบนั้นเราก็น้ำตาซึมอยู่นะคะ555 แล้วก็ขึ้นห้องไป พอวันรุ่งขึ้นก็ต่างคนต่างไม่คุยกัน ยกเว้นพี่สะใภ้กับพี่ชายก็มาดีกันเหมือนเดิม แต่ว่าพี่สะใภ้,พี่สาวกับเราและแม่ก็กลับมาคุยกันปกติ เว้นแต่กับพี่ชายไม่ได้คุยกัน แล้วพี่ๆเราก็บอกพี่สะใภ้ว่า เวลาที่พี่ชายเราเมามาไม่ต้องไปชวนคุย พี่สะใภ้เราก็ตอบรับได้ๆ แต่ยังกลับมาเป็นเหมือนเดิมวนมาลูปเดิม ก็คือเริ่มต้นที่พี่เขา2คน แล้วมาลงท้ายที่พี่สาวและแม่เรา จบ พออีกวันนึงแม่ให้เราไปเรียกพี่ พอเราเรียกพี่ก็ตอบ เราก็เลยโอเค๊ ไม่ตอบก็ไม่เป็นไร เลยเดินกลับมา เวลาจะไปสวนพ่อบอกให้พี่ชายไปสวนด้วยกัน พี่เราก็ไม่ไป พ่อบอกให้ไปไหนก็ไม่ไปเรากับพี่สาวเราเลยไปกับพ่อในทุกๆวัน พอเราใกล้จะมาเรียนแล้วเราขอแม่ว่าให้ซื้อโน๊ตบุคให้หน่อย ซึ่งเราก็เคยขอมานานแล้วแต่เพิ่งจะมีเงินเลยจะซื้อในช่วงปีใหม่นี้ แม่เราก็ไปบอกให้พี่เราไปซื้อโน๊ตบุคให้เราหน่อย เพราะพี่เราก็มีความรู้ในเรื่องนั้ แรกๆเหมือนพี่เราจะยอมไป แต่สุดท้ายก็ไม่ยอมไป และบอกให้เราไปซื้อเอง สุดท้ายเราเลยไปขอพี่สาวไปซื้อให้หน่อย พี่สาวเราก็ตกลง พอเรามาเรียนเราก็คิดว่าเราไม่อยากกลับบ้านแล้ว ซึ่งปกติแล้วเราชอบกลับบ้านในช่วงที่หยุดสั้นๆ เราก็จะกลับ และเราก็รู้สึกเสียใจมากเลยนั่นแหละที่วันนั้นพี่เราพูดอย่างนั้นกับเรา ซึ่งปกติเราไม่รู้ว่าเป็นพี่เขารักเรารึเปล่าแต่เราก็ไม่คิดว่าเขาจะพูดอย่างนั้นกับเรา จะทำร้ายเราด้วยคำพูดแบบนั้น เราก็ถือว่าโดนน้อยเดียวเมื่อเทียบกับคนที่อยู่ที่บ้าน รวมถึงพ่อแม่ เขาคงเสียใจมากกว่าเราเป็น10เท่าเลยมั้ง เพราะพี่ชายเราก็ลูกชายคนเดียวในบ้านอีก ครอบครัวเราก็ชอบทะเลาะกัน เกือบทุกวัน ทะเลาะเรื่องไม่เป็นเรื่อง เรื่องเล็กๆน้อยๆก็เอามาทะเลาะกันหมด และพ่อแม่เราก็ไม่ค่อยลงรอยกันด้วย ครอบครัวเราก็เป็นครอบครัวที่ไม่อบอุ่นนั่นแหละค่ะ จนตอนนี้พี่ชายเราก็ทำนิสัยแบบนี้มาตลอด แต่ก็ไปสวนกับพ่อเราบ่อยขึ้น แต่เรื่องที่ชอบไปกินเหล้าแล้วมาทะเลาะกันก็ยังเหมือนเดิม บางครั้งถึงไม่ไปกินเหล้าแต่ก็ชอบทะเลาะกัน เวลาแม่บอกให้พี่มาโอนตังให้เรา เพราะบ้านเราอยู่ห่างจากตัวเมืองไปประมาณ20โล พี่เราก็จะบอกแม่ว่าเอาเงิน100ให้พี่เราด้วย เหมือนเป็นค่าจ้างอ่ะ พี่เราก็จะโตมากแล้วน่าจะมีเงินค่าน้ำอยู่นะคะ
เหมือนพี่ชายเราชอบทำร้ายคนทุกคนในบ้านด้วยคำพูด การกระทำต่างๆ 'จนตอนนี้พี่ได้ทำร้ายทุกคนในครอบครัวพี่ครบแล้วนะคะ ยินดีด้วยค่ะ"
พี่ก็คงจะใช้คำพูดทำร้ายพี่สะใภ้ไปบ้างแต่พี่ก็จะกลับไปพูดคำหวานๆ คำดีๆให้พี่สะใภ้อยู่ แต่กับคนอื่นในครอบครัวก็คงจะไม่ใช่อย่างนั้น
ถึงพี่ไม่จะอยากรักพี่น้องของพี่แล้ว ก็ไม่เป็นไรแต่อย่างน้อยพี่ช่วยทำตัวดีๆกับพ่อแม่ด้วยเถอะค่ะ อย่างน้อยเขาก็คลอดและเลี้ยงพี่มาจนโตขนาดนี้ รักเขาและดูและเขาให้ได้ครึ่งหนึ่งเหมือนที่เขารักและดูแลพี่ก็ยังดีค่ะ
ทุกวันนี้ก็เสียใจมากแหละค่ะ มากถึงมากที่สุดด้วยซ้ำ แต่ก็ทำอะไรไม่ได้ นอกจากตั้งใจเรียนให้จบ ทำให้ตัวเองมีความสุขมากๆ และไม่สร้างเรื่องเครียดให้พ่อแม่และพี่คนอื่นๆ รักพ่อกับแม่และพี่สาวทุกคนมากๆนะคะ
ใครที่เข้ามาอ่านจนจบก็ขอบคุณนะคะ
อาจจะเขียนงงๆหน่อยก็ขอโทษด้วยนะคะ
ปัญหาครอบครัว
ตอนนี้เรายังต้องขอเงินที่บ้านเรียน ตอนแรกๆที่เรียนก็ไม่ได้มีปัญหาอะไรมาก แต่พอมาหลังๆนี้ประมาณต้นปีที่ผ่านมาก็เริ่มมีปัญหามากขึ้น ทั้งเรื่องเงินและเรื่องอื่นๆ ซึ่งเดิมทีเราก็ใช้เงินประหยัดนะคะเพราะพ่อกับแม่และพี่ๆก็บอกให้ประหยัดเราเองก็ประหยัดตามที่เราจะประหยัดได้ ตอนนี้ปัญหามันก็เริ่มหนักขึ้นโดยเริ่มที่พี่ชายของเราเป็นคนชอบกินเหล้า บ่อยครั้งที่กินเหล้ามาก็ชอบทะเลาะกับเมียพี่เขา โดยปกติแล้วพี่ชายก็เป็นคนใจร้อนและพี่สะใภ้ก็น่าจะเป็นคนใจร้อนอยู่เหมือนกัน เริ่มแรกทะเลาะกัน2คนพอสักพักมาลามสู่คนในบ้านทั้งพี่สาว แม่ และคนอื่นๆ มีครั้งนึงที่เรากลับบ้านในช่วงปีใหม่ พี่ชายก็ไปกินเหล้ากลับมาบ้านญาติ และพี่สะใภ้ไปเรียกกลับมาพอมาถึงบ้านก็ทะเลาะกันอีก และคงมีเรื่องตั้งแต่ตอนที่อยู่บ้านญาติแล้ว มาถึงบ้านก็ทะเลาะกันอีก พี่สะใภ้เองก็ชอบพูดยุให้ทะเลาะกันทั้งๆที่รู้ว่าพี่เราเป็นคนใจร้อน+เมาด้วยและตัวเองก็เป็นคนใจร้อน บางครั้งก็ชอบแสดงเหมือนข่มพี่ชายเราว่าผัวต้องฟังเมียนะ เเละสิ่งที่เมียพูดคือสิ่งที่ถูกนะ คราวนี้ก็ลามมาถึงคนในบ้าน ว่าคนนั้นบ้างคนนี้บ้าง ทำลายข้าวของในบ้าน จนพอสงบลงหน่อยนึงพี่ชายก็ไปนอนที่โซฟา แม่ก็บอกว่าให้พี่ไปอาบน้ำแล้วนอนได้แล้ว พี่ชายเราก็ไม่ตอบ เราอยู่บนบ้านเราจึงลงไปบอกแม่ว่า "แม่ มานอนได้แล้ว " แล้วพี่ชายเราก็สวนกลับมาว่า "เราอ่ะอย่าไปเรียนสูงเลย ยิ่งเรียนสูงก็จะกลายเป็นคนหัวสูง ไม่เคารพคนอย่างเขาที่เป็นพี่ชาย เราอ่ะไม่ต้องไปเรียนสูงๆหรอก" พอเราได้ยินแบบนั้นเราก็น้ำตาซึมอยู่นะคะ555 แล้วก็ขึ้นห้องไป พอวันรุ่งขึ้นก็ต่างคนต่างไม่คุยกัน ยกเว้นพี่สะใภ้กับพี่ชายก็มาดีกันเหมือนเดิม แต่ว่าพี่สะใภ้,พี่สาวกับเราและแม่ก็กลับมาคุยกันปกติ เว้นแต่กับพี่ชายไม่ได้คุยกัน แล้วพี่ๆเราก็บอกพี่สะใภ้ว่า เวลาที่พี่ชายเราเมามาไม่ต้องไปชวนคุย พี่สะใภ้เราก็ตอบรับได้ๆ แต่ยังกลับมาเป็นเหมือนเดิมวนมาลูปเดิม ก็คือเริ่มต้นที่พี่เขา2คน แล้วมาลงท้ายที่พี่สาวและแม่เรา จบ พออีกวันนึงแม่ให้เราไปเรียกพี่ พอเราเรียกพี่ก็ตอบ เราก็เลยโอเค๊ ไม่ตอบก็ไม่เป็นไร เลยเดินกลับมา เวลาจะไปสวนพ่อบอกให้พี่ชายไปสวนด้วยกัน พี่เราก็ไม่ไป พ่อบอกให้ไปไหนก็ไม่ไปเรากับพี่สาวเราเลยไปกับพ่อในทุกๆวัน พอเราใกล้จะมาเรียนแล้วเราขอแม่ว่าให้ซื้อโน๊ตบุคให้หน่อย ซึ่งเราก็เคยขอมานานแล้วแต่เพิ่งจะมีเงินเลยจะซื้อในช่วงปีใหม่นี้ แม่เราก็ไปบอกให้พี่เราไปซื้อโน๊ตบุคให้เราหน่อย เพราะพี่เราก็มีความรู้ในเรื่องนั้ แรกๆเหมือนพี่เราจะยอมไป แต่สุดท้ายก็ไม่ยอมไป และบอกให้เราไปซื้อเอง สุดท้ายเราเลยไปขอพี่สาวไปซื้อให้หน่อย พี่สาวเราก็ตกลง พอเรามาเรียนเราก็คิดว่าเราไม่อยากกลับบ้านแล้ว ซึ่งปกติแล้วเราชอบกลับบ้านในช่วงที่หยุดสั้นๆ เราก็จะกลับ และเราก็รู้สึกเสียใจมากเลยนั่นแหละที่วันนั้นพี่เราพูดอย่างนั้นกับเรา ซึ่งปกติเราไม่รู้ว่าเป็นพี่เขารักเรารึเปล่าแต่เราก็ไม่คิดว่าเขาจะพูดอย่างนั้นกับเรา จะทำร้ายเราด้วยคำพูดแบบนั้น เราก็ถือว่าโดนน้อยเดียวเมื่อเทียบกับคนที่อยู่ที่บ้าน รวมถึงพ่อแม่ เขาคงเสียใจมากกว่าเราเป็น10เท่าเลยมั้ง เพราะพี่ชายเราก็ลูกชายคนเดียวในบ้านอีก ครอบครัวเราก็ชอบทะเลาะกัน เกือบทุกวัน ทะเลาะเรื่องไม่เป็นเรื่อง เรื่องเล็กๆน้อยๆก็เอามาทะเลาะกันหมด และพ่อแม่เราก็ไม่ค่อยลงรอยกันด้วย ครอบครัวเราก็เป็นครอบครัวที่ไม่อบอุ่นนั่นแหละค่ะ จนตอนนี้พี่ชายเราก็ทำนิสัยแบบนี้มาตลอด แต่ก็ไปสวนกับพ่อเราบ่อยขึ้น แต่เรื่องที่ชอบไปกินเหล้าแล้วมาทะเลาะกันก็ยังเหมือนเดิม บางครั้งถึงไม่ไปกินเหล้าแต่ก็ชอบทะเลาะกัน เวลาแม่บอกให้พี่มาโอนตังให้เรา เพราะบ้านเราอยู่ห่างจากตัวเมืองไปประมาณ20โล พี่เราก็จะบอกแม่ว่าเอาเงิน100ให้พี่เราด้วย เหมือนเป็นค่าจ้างอ่ะ พี่เราก็จะโตมากแล้วน่าจะมีเงินค่าน้ำอยู่นะคะ
เหมือนพี่ชายเราชอบทำร้ายคนทุกคนในบ้านด้วยคำพูด การกระทำต่างๆ 'จนตอนนี้พี่ได้ทำร้ายทุกคนในครอบครัวพี่ครบแล้วนะคะ ยินดีด้วยค่ะ"
พี่ก็คงจะใช้คำพูดทำร้ายพี่สะใภ้ไปบ้างแต่พี่ก็จะกลับไปพูดคำหวานๆ คำดีๆให้พี่สะใภ้อยู่ แต่กับคนอื่นในครอบครัวก็คงจะไม่ใช่อย่างนั้น
ถึงพี่ไม่จะอยากรักพี่น้องของพี่แล้ว ก็ไม่เป็นไรแต่อย่างน้อยพี่ช่วยทำตัวดีๆกับพ่อแม่ด้วยเถอะค่ะ อย่างน้อยเขาก็คลอดและเลี้ยงพี่มาจนโตขนาดนี้ รักเขาและดูและเขาให้ได้ครึ่งหนึ่งเหมือนที่เขารักและดูแลพี่ก็ยังดีค่ะ
ทุกวันนี้ก็เสียใจมากแหละค่ะ มากถึงมากที่สุดด้วยซ้ำ แต่ก็ทำอะไรไม่ได้ นอกจากตั้งใจเรียนให้จบ ทำให้ตัวเองมีความสุขมากๆ และไม่สร้างเรื่องเครียดให้พ่อแม่และพี่คนอื่นๆ รักพ่อกับแม่และพี่สาวทุกคนมากๆนะคะ
ใครที่เข้ามาอ่านจนจบก็ขอบคุณนะคะ
อาจจะเขียนงงๆหน่อยก็ขอโทษด้วยนะคะ