เงินที่ตั้งใจหามามันไม่มีแล้ว

สวัสดีค่ะวันนี้จขกท มีเรื่องมาเล่าให้ฟังค่ะ จขกท อายุ 17 ย่าง 18 เมื่อตอนม.1 ชอบถ่ายภาพมากๆเลยขอเงินพ่อซื้อกล้อง 1 ตัว พอซื้อมาก็คิดว่า เออจะทำยังไงถึงจะได้เงินไปคืนพ่อ ก็เลยเริ่มหัดถ่ายภาพเป็นจริงเป็นจังรับงาน เสาร์ อาทิตย์  วันธรรมดาก็ไปเรียน ช่วง ม.2-3 ก็แบบมีแค่ 2 งาน พอช่วง ม.4 นี่แหละ เริ่มมีผลงาน คนเริ่มรู้จังก็จ้างไปถ่าย เราก็ได้เงินนะ แต่ได้มาก็ใช้อ่ะ 555 พอมา ม.5 เริ่มแบบได้เงินมากขึ้นๆ เราก็เริ่มซื้อกล้องซื้อเลนส์ ให้เงินพ่อ กับแม่ ทุกครั้งที่มีงาน ให้เงินตลอด เวลาตอนทำงานก็คิดนะคะว่า เออจะซื้อนู่นนี่ แต่เอาเข้าจริงๆ แล้ว ตอนที่เราให้เงินพ่อกับแม่เรามีความสุขมากเลยอ่ะ ตอนพาเค้าไปเลี้ยงข้าวมันแบบ โครตมีความสุข ... อ่ะมีเข้าเรื่อง คือว่า จขกท ก็พอมีเงิน แล้วตอนนี้อยู่ช่วงปิดเทอมขึ้น ม.6 มีความคิดที่อยากจะเรียนหมอ แบบเป็นจริงเป็นจัง เลยเรื่มเรียนพิเศษหนักขึ้น ซึ่งค่าเรียนพิเศษก็แสนแพงมากๆ เราเกรงใจพ่อ เลยช่วยออกคนละครึ่ง พ่อ 25000 เรา 25000 ก็ลงเรียนไป ตามปกติ
  เมื่อวานเราไปทำงานถ่ายภาพมา ได้เงินมาก็พาพ่อกับแม่ไปกินข้าว ซื้อโทรทัศน์เครื่องใหม่ ที่คิดว่าจะดีต่อสายตาของแม่มากขึ้น กลับมาบ้านเราแคะออมสิน แลกเงินพ่อ ทุกอย่างให้โอนเข้าบัญชีเรา  แล้วเราก็นอนคิดว่า เอ้ะ จะเอาเงินไปทำไรดี ลงเรียนพิเศษดีมั้ย แต่ถ้าลงเรียนพิเศษค่อยขอพ่อก็ได้ เออ ... พอคิดไปคิดมาเราเกรงใจพ่อ ไม่อยากขอเงิน เรามีอยู่ 8000 นิดๆ ตื่นเช้ามากก็ไปเรียนพิเศษ กดเงินมา 6000 บาท เพื่อจะไปลงเรียนภาษาอังกฤษเพิ่ม แต่ปรากฏว่า พอเราล้วงกระเป๋าดู ... “ เ งิ น ห า ย “ ใช่ค่ะ เงินเราหาย เราทำอะไรไม่ถูกเดินตามหาเงิน นั่งรถไปตามหาเงินที่เราทำหายหวังว่าจะเจอ แต่โชคไม่เข้าข้างเราค่ะ เราหาตั้งแต่ 11 โมง ยัน 4 โมงกว่า เราท้อค่ะ เลยกลับบ้าน ตอนนี้เรานั่งร้องไห้อยู่ในห้องได้แต่โทาตัวเองว่าเก็บเงินไม่ดี เราไม่อยากบอกพ่อกับแม่อ่ะ เรากลัวเค้าคิดมากแบบ มันตั้ง 6020 อ่ะ แล้ววันนี้ทั้งวันเราก็ไม่เป็นอันทำอะไรเลยอ่ะ   ไม่คิดเลยอ่ะ ว่าต้องมานั่งเครียดเรื่องเงินขนาดนี้  แล้วยิ่งถ้าเงินก้อนนี้เป๋นเงินที่พ่อเราให้มา เราจะเศร้าขนาดไหน ตอนนี้เราได้แต่นั่งกลั้นน้ำตาไม่ให้ที่บ้านรู้ เราเสียใจมากๆเลยอ่ะ