อยากกลับไปห้อง นอนร้องไห้ แต่ทำไม่ได้ ไม่มีเวลา

ตอนเด็ก วัยรุ่น มีเวลา เหลือเฟือ ที่เสียใจ ก็ไปนอนร้องไห้ เงียบๆ คนเดียว

แต่ตอนนี้โตแล้ว ไม่มีเวลาไปทำอะไรแบบนั้น เอาเวลา เสียใจ ออกไปทำงาน เพราะงานหลักก็มี หนี้สินก็ตาม แถมโดนฟ้องแพ่งอีก  

เก็บความเสียใจ ความเจ็บในวันนี้ เป็นแรงผลักดัน ในการพัฒนาตัวเอง เพื่ออนาคตที่ดีกว่าเดิม