ผมเป็นทอมครับ คบกับแฟนมา 7 ปี ปีที่แล้วแฟนผมเสียชีวิต ช่วงนั้นชีวิตผมลงเหว
มาก พยายามทำใจให้แข็งแรง เพื่อก้าวผ่านความเสียใจให้ได้ ตอนนั้นก็มีเพื่อนสนิทคนนึง เรารู้จักกันมา 8 ปีได้ และเธอก็สนิทกับผมและแฟนของผมที่เพิ่งเสียไป จริงๆแล้ว เธอเป็นเหมือนพี่น้องกับแฟนของผมเลยแหละครับ บอกก่อนนะครับ เธอเป็นผู้หญิงที่ชอบผู้ชาย ช่วงนั้นก็ได้เธอครับ ที่อยู่ข้างๆ และให้กำลังใจ เพราะเราต่างก็สูญเสียคนที่เรารักไป จุดเริ่มต้นมันมาจากตรงนี้แหละครับ ผมหวั่นไหวมาก แต่พยายามเก็บความรู้สึกไว้ เพราะผมรักเธอมากในฐานะเพื่อน กลัวครับ ผมกลัวจะเสียเพื่อนรักไป และมันก็มีหลายๆ ครั้ง หลายๆ เหตุการณ์ ที่ดูเหมือนเธอเองก็หวั่นไหวเช่นกัน บางทีหันมาสบตากันแบบไม่ตั้งใจ แล้วเราก็หลบตากัน จากเมื่อก่อนที่เราหยอกล้อเล่นหัวกันได้ หลังๆ มานี้ เรายังคงความเป็นเพื่อนสนิทกันไว้ แต่ต่างคนต่างวางตัวกันมากขึ้นครับ เราไม่หยอกล้อไม่เล่นกันเหมือนเมื่อก่อน ผมรู้สึกเหมือนเธอกำลังสร้างกำแพงขึ้นมา แต่ผมไม่แน่ใจว่ากำแพงนี้ มันสร้างขึ้นมาเพราะเหตุผลอะไร ผมตัดสินใจเด็ดขาดว่า ผมจะไม่บอกเธอ ว่าผมหวั่นไหวมากแค่ไหน ผมมีเหตุผล 2 ข้อ 1. เธอเป็นคนสนิทกับแฟนของผมที่เสียไป ผมกลัวคำครหาจากสังคม กลัวสังคมจะมองว่าเธอไม่ดี 2.ผมอยากให้เธอมีครอบครัว มีชีวิตที่สมบูรณ์แบบ เจอผู้ชายดีๆ แต่สุดท้ายทุกครั้งที่เจอหน้ากัน สิ่งที่ผมตัดสินใจไว้มันก็พังทุกทีครับ ใจมันบอกว่าไม่ แต่ปากมันอยากจะบอกว่ารัก ผมควรทำยังไงต่อไปดีครับ?
ขอบคุณทุกคนที่เสียเวลามาอ่านเรื่องบ้าๆ ของผมครับ
หนักใจครับ แอบรักเพื่อนสนิท ควรบอกให้เขารู้ตัวไหมครับ?
มาก พยายามทำใจให้แข็งแรง เพื่อก้าวผ่านความเสียใจให้ได้ ตอนนั้นก็มีเพื่อนสนิทคนนึง เรารู้จักกันมา 8 ปีได้ และเธอก็สนิทกับผมและแฟนของผมที่เพิ่งเสียไป จริงๆแล้ว เธอเป็นเหมือนพี่น้องกับแฟนของผมเลยแหละครับ บอกก่อนนะครับ เธอเป็นผู้หญิงที่ชอบผู้ชาย ช่วงนั้นก็ได้เธอครับ ที่อยู่ข้างๆ และให้กำลังใจ เพราะเราต่างก็สูญเสียคนที่เรารักไป จุดเริ่มต้นมันมาจากตรงนี้แหละครับ ผมหวั่นไหวมาก แต่พยายามเก็บความรู้สึกไว้ เพราะผมรักเธอมากในฐานะเพื่อน กลัวครับ ผมกลัวจะเสียเพื่อนรักไป และมันก็มีหลายๆ ครั้ง หลายๆ เหตุการณ์ ที่ดูเหมือนเธอเองก็หวั่นไหวเช่นกัน บางทีหันมาสบตากันแบบไม่ตั้งใจ แล้วเราก็หลบตากัน จากเมื่อก่อนที่เราหยอกล้อเล่นหัวกันได้ หลังๆ มานี้ เรายังคงความเป็นเพื่อนสนิทกันไว้ แต่ต่างคนต่างวางตัวกันมากขึ้นครับ เราไม่หยอกล้อไม่เล่นกันเหมือนเมื่อก่อน ผมรู้สึกเหมือนเธอกำลังสร้างกำแพงขึ้นมา แต่ผมไม่แน่ใจว่ากำแพงนี้ มันสร้างขึ้นมาเพราะเหตุผลอะไร ผมตัดสินใจเด็ดขาดว่า ผมจะไม่บอกเธอ ว่าผมหวั่นไหวมากแค่ไหน ผมมีเหตุผล 2 ข้อ 1. เธอเป็นคนสนิทกับแฟนของผมที่เสียไป ผมกลัวคำครหาจากสังคม กลัวสังคมจะมองว่าเธอไม่ดี 2.ผมอยากให้เธอมีครอบครัว มีชีวิตที่สมบูรณ์แบบ เจอผู้ชายดีๆ แต่สุดท้ายทุกครั้งที่เจอหน้ากัน สิ่งที่ผมตัดสินใจไว้มันก็พังทุกทีครับ ใจมันบอกว่าไม่ แต่ปากมันอยากจะบอกว่ารัก ผมควรทำยังไงต่อไปดีครับ?
ขอบคุณทุกคนที่เสียเวลามาอ่านเรื่องบ้าๆ ของผมครับ