กระทู้นี้เป็นครั้งแรกที่ผมเขียนมาถ้ามันงง ๆ ยังไงก็ต้องขออภัยด้วยส
และกระทู้นี้นับเป็นระบายหรือคำถามด้วยก็ได้นะครับ (รบกวน"ผู้รู้จริง ๆ "มาให้คำปรึกษานะครับ ผมไม่อยากรู้สึกแย่ไปมากกว่านี้โดยที่คนที่คิดว่ารู้มาถากถางเรื่องสามัญสำนึกผม ผมมีครับ ผมเลยมานั่งทรมาณแบบนี้)
คือตัวผมป่วยเป็นโรคไบโพล่าในส่วนนั้นคนรอบตัวทั้งเพื่อนทั้งครอบครัวก็แทบจะไม่เข้าใจกันอยู่แล้ว จะมีแต่แฟนที่เข้าใจในส่วนนี้จริง ๆ
จากที่ไปหาหมอ และผมยังมีอีกปัญหาหนึ่งคือผมมีปัญหาเรื่องการควบคุมอารมย์ทางเพศ อารมย์มันจะแบบคุณจะต้องอั้นมันไว้มาก ๆ มีความต้องการสูงแต่ผมคุณหมอวินิจฉัยไม่ได้บอกว่าเป็นพวก Sex addict หรืออะไรด้วย
หลายผมครั้งต้องการเปลี่ยนคู่นอน(มีแฟนแล้ว) และมันก็ขัดแย้งกับสามัญสำนึกของตัวเองอีกว่าไม่อย่างใดอย่างหนึ่งนี้ก็รู้สึกแย่และทรมาณด้วยกันทั้งคู่ จนผมไปปรึกษาแพท ผมเลยได้ฉีดยา Medroxyprogesterone Acetate ซึ่งมันเป็นยาฉีดประเพศฮอโมน ประมาณว่าลดฮอร์โมนเพศชายอะไรประมาณนี้ มันช่วยให้ผมรู้สึกดีขึ้น ไม่เป็นอย่างที่บอก ณ ข้างต้นแต่ผมก็ต้องไปฉีดทุกเดือน แต่ที่จะถามก็คือ หลาย ๆ คนไม่เข้าใจในส่งที่ผมเป็น ผมทรมาณมากหลาย ๆ ครั้งต้องทนจนแทบจะเป็นโรคประสาท คือหลายครั้งพูดไปมันก็เหมือนแค่การอ้างเพื่อที่จะทำพฤติกรรมนั้น ๆ แต่ผมทรมาณมาก ๆ ถ้าไปคุยกับเพื่อนพี่ที่รู้จักที่เป็นผู้ชายก็จะบอกธรรมดาเป็นทุกคน ผมเชื่อว่าผมว่ามันไม่ได้ธรรมดาเลยและผมเบื่อหน่ายกับการที่ถูกคนไม่เข้าใจในกรณีนี้มาก ๆ มันทำให้ผมโมโหมากในหลาย ๆ ครั้งกับการที่คนพูดว่าความรู้สึกนี้เป็นเรื่องธรรมดาทุกคนก็เป็น
หลาย ๆ ครั้งมันมีอาการเหมือนโรคจิต
เช่น
-ชอบจ้องคนที่รู้สึกชอบ (ซึ่งรสนิยมผมหลากหลายมากทั้งรูปร่างหน้าตาและเพศ)(ไบ) จ้อง ๆ หลบ ๆ จนรู้สึกว่าตัวเองเป็นโรคจิต ซึ่งก็รู้สึกแย่อีก
-หลาย ๆ ครั้งมันต้องการมาก ๆ ก็เคยไปคุยกับคนที่รู้จักระดับหนึ่งคุยแบบค่อนข้างที่จะชวนมีอะไรด้วยตลอดหรือหาคนจากด้านนอกใครก็ตาม ซึ่งมันห้ามไม่ได้เลย มันจะเป็นไปเองตามธรรมชาติถ้าอารมย์มา แบบต้องหาคู่นอนเปลี่ยนคู๋นอนให้ได้ (มีแฟนแล้ว) ความรู้สึกมันเหมือนต้องการรสชาติต่าง ๆ ตลอด รสยถึงรสชาติจริง ๆ นะครับแต่ละคนมันต่างกัน
มันอาจจะมีอะไรหลาย ๆ อย่างที่ผมยังนึกไม่ออกหรือพูดไม่ถูกแต่ก็จะเป็นประมาณนี้ ผมคุยกับคุณหมอก็ได้วิธีบรรเทาอย่างที่บอกไปข้างต้น
แต่ผมรู้สึกต้องการถูกเห็นใจหรือเข้าใจน่ะครับคุยกับนักจิตรก็ข่อนข้างมีเวลาจำกัด
ปัญหาที่มีอีกก็คือพักหลักไม่ได้มีอะไรกับแฟนบ่อย(แฟนผมมีอารมย์ทางเพศน้อยเนื่องจากกินยารักษา) มก็ไม่รู้จะทำไงเลยแฟนก็พอจะรู้บ้างว่าผมมีปัญหาเรื่องนี้แต่เค้าก็ไม่ได้พยายามช่วยอะไรเท่าไหร่
ผมทั้งรู้สึกผิดแต่ก็ต้องการคุยกับใครก็ไม่ได้มันรู้สึกแย่มากเลย รบกวนอยากหาคนเข้าใจและให้คำหรึกษาด้วยครับ ผมไม่ได้อยากเป็นแบบนี้แต่มันก็กลายเป็นแบบนี้ผมไม่อยากนอกใจแฟนผมไม่รู้จะอธิบายยังไง แต่ผมรู้สึกขัดแย้งกันมากเหมือนเราอยากถอนยาเสพติด (ผมคิดว่านะ) มันกระสับกระส่ายการเบี่ยงเบนความสนใจก็ไม่ค่อยช่วยอะไร การช่วยตัวเองก็บรรเทาไม่ได้ มันร้อนอยู่ในอกอะไรประมาณนั้นเลย
-ขอโทษอีกครั้งในการที่ผมเขียนไม่รู้เรื่อง ตอนนี้ผมรู้สึกแย่จริง ๆ -
คือพอดีผมป่วยเป็นโรคทางจิตเวชแต่หลาย ๆ กรณีคนอื่นไม่เข้าใจและตัวผมเองก็ไม่ค่อยเข้าใจด้วย
และกระทู้นี้นับเป็นระบายหรือคำถามด้วยก็ได้นะครับ (รบกวน"ผู้รู้จริง ๆ "มาให้คำปรึกษานะครับ ผมไม่อยากรู้สึกแย่ไปมากกว่านี้โดยที่คนที่คิดว่ารู้มาถากถางเรื่องสามัญสำนึกผม ผมมีครับ ผมเลยมานั่งทรมาณแบบนี้)
คือตัวผมป่วยเป็นโรคไบโพล่าในส่วนนั้นคนรอบตัวทั้งเพื่อนทั้งครอบครัวก็แทบจะไม่เข้าใจกันอยู่แล้ว จะมีแต่แฟนที่เข้าใจในส่วนนี้จริง ๆ
จากที่ไปหาหมอ และผมยังมีอีกปัญหาหนึ่งคือผมมีปัญหาเรื่องการควบคุมอารมย์ทางเพศ อารมย์มันจะแบบคุณจะต้องอั้นมันไว้มาก ๆ มีความต้องการสูงแต่ผมคุณหมอวินิจฉัยไม่ได้บอกว่าเป็นพวก Sex addict หรืออะไรด้วย
หลายผมครั้งต้องการเปลี่ยนคู่นอน(มีแฟนแล้ว) และมันก็ขัดแย้งกับสามัญสำนึกของตัวเองอีกว่าไม่อย่างใดอย่างหนึ่งนี้ก็รู้สึกแย่และทรมาณด้วยกันทั้งคู่ จนผมไปปรึกษาแพท ผมเลยได้ฉีดยา Medroxyprogesterone Acetate ซึ่งมันเป็นยาฉีดประเพศฮอโมน ประมาณว่าลดฮอร์โมนเพศชายอะไรประมาณนี้ มันช่วยให้ผมรู้สึกดีขึ้น ไม่เป็นอย่างที่บอก ณ ข้างต้นแต่ผมก็ต้องไปฉีดทุกเดือน แต่ที่จะถามก็คือ หลาย ๆ คนไม่เข้าใจในส่งที่ผมเป็น ผมทรมาณมากหลาย ๆ ครั้งต้องทนจนแทบจะเป็นโรคประสาท คือหลายครั้งพูดไปมันก็เหมือนแค่การอ้างเพื่อที่จะทำพฤติกรรมนั้น ๆ แต่ผมทรมาณมาก ๆ ถ้าไปคุยกับเพื่อนพี่ที่รู้จักที่เป็นผู้ชายก็จะบอกธรรมดาเป็นทุกคน ผมเชื่อว่าผมว่ามันไม่ได้ธรรมดาเลยและผมเบื่อหน่ายกับการที่ถูกคนไม่เข้าใจในกรณีนี้มาก ๆ มันทำให้ผมโมโหมากในหลาย ๆ ครั้งกับการที่คนพูดว่าความรู้สึกนี้เป็นเรื่องธรรมดาทุกคนก็เป็น
หลาย ๆ ครั้งมันมีอาการเหมือนโรคจิต
เช่น
-ชอบจ้องคนที่รู้สึกชอบ (ซึ่งรสนิยมผมหลากหลายมากทั้งรูปร่างหน้าตาและเพศ)(ไบ) จ้อง ๆ หลบ ๆ จนรู้สึกว่าตัวเองเป็นโรคจิต ซึ่งก็รู้สึกแย่อีก
-หลาย ๆ ครั้งมันต้องการมาก ๆ ก็เคยไปคุยกับคนที่รู้จักระดับหนึ่งคุยแบบค่อนข้างที่จะชวนมีอะไรด้วยตลอดหรือหาคนจากด้านนอกใครก็ตาม ซึ่งมันห้ามไม่ได้เลย มันจะเป็นไปเองตามธรรมชาติถ้าอารมย์มา แบบต้องหาคู่นอนเปลี่ยนคู๋นอนให้ได้ (มีแฟนแล้ว) ความรู้สึกมันเหมือนต้องการรสชาติต่าง ๆ ตลอด รสยถึงรสชาติจริง ๆ นะครับแต่ละคนมันต่างกัน
มันอาจจะมีอะไรหลาย ๆ อย่างที่ผมยังนึกไม่ออกหรือพูดไม่ถูกแต่ก็จะเป็นประมาณนี้ ผมคุยกับคุณหมอก็ได้วิธีบรรเทาอย่างที่บอกไปข้างต้น
แต่ผมรู้สึกต้องการถูกเห็นใจหรือเข้าใจน่ะครับคุยกับนักจิตรก็ข่อนข้างมีเวลาจำกัด
ปัญหาที่มีอีกก็คือพักหลักไม่ได้มีอะไรกับแฟนบ่อย(แฟนผมมีอารมย์ทางเพศน้อยเนื่องจากกินยารักษา) มก็ไม่รู้จะทำไงเลยแฟนก็พอจะรู้บ้างว่าผมมีปัญหาเรื่องนี้แต่เค้าก็ไม่ได้พยายามช่วยอะไรเท่าไหร่
ผมทั้งรู้สึกผิดแต่ก็ต้องการคุยกับใครก็ไม่ได้มันรู้สึกแย่มากเลย รบกวนอยากหาคนเข้าใจและให้คำหรึกษาด้วยครับ ผมไม่ได้อยากเป็นแบบนี้แต่มันก็กลายเป็นแบบนี้ผมไม่อยากนอกใจแฟนผมไม่รู้จะอธิบายยังไง แต่ผมรู้สึกขัดแย้งกันมากเหมือนเราอยากถอนยาเสพติด (ผมคิดว่านะ) มันกระสับกระส่ายการเบี่ยงเบนความสนใจก็ไม่ค่อยช่วยอะไร การช่วยตัวเองก็บรรเทาไม่ได้ มันร้อนอยู่ในอกอะไรประมาณนั้นเลย
-ขอโทษอีกครั้งในการที่ผมเขียนไม่รู้เรื่อง ตอนนี้ผมรู้สึกแย่จริง ๆ -