ทำยังไงดี ชอบผู้หญิงแต่แม่ยัดเยียดผู้ชายจนเข้าข่ายเป็นซึมเศร้า

ขอเกริ่นก่อนเลยว่าไม่มีเจตนาจะประจานแม่ แต่เราแค่อยากรู้ว่าควรทำยังไงดี เราเป็นผู้หญิงที่ชอบผู้หญิงค่ะ และที่บ้านมีแม่ดูแลแค่คนเดียว คุณพ่อป่วยอยู่บนห้อง เราเป็นลูกคนโตที่แม่มักจะหาผู้ชายมาให้ดูแลเพราะฐานะทางที่บ้าน ครั้งแรกที่แม่เริ่มทำแบบนี้คือช่วงเราอยู่ม.2 เราสอนให้แม่เล่นโทรศัพท์เพราะแม่บอกว่าอยากเล่นเป็นอยากทันลูก ด้วยความที่ตัวเราไม่มีอะไรให้แม่ปิดบังอยู่แล้วก็เลยสอน โดยเริ่มสอนจากเฟสเราค่ะ สอนการเล่นเฟส เพราะตอนนั้นเรายังเด็กคิดว่าการสมัครเฟสทีนึงมันยุ่งยากเลยให้แม่ยืมส่องไปก่อน แม่ให้เหตุผลว่าอยากดูข่าวเราก็โอเคยังไงเราก็ไม่มีอะไรปิดบังกัน แต่มันเริ่มผิดแปลกเมื่อแม่โหลดแอพหาคู่แอพนึงแล้วใช้รูปเราค่ะ แม่คุยกับคนอื่นโดยสวมรอยเป็นเรา เรามารู้อีกทีก็คือแก้ไขอะไรไม่ได้แล้วคนแรกที่แม่หามาได้อายุน้อยกว่าแม่ปีนึงค่ะแต่เขามีการงานดี แม่บอกว่าเขาจะดูแลเราได้ ในตอนนั้นเราม.2 ยังไม่รู้เรื่องราวเหมือนเด็กสมัยนี้เท่าไหร่นัก พอมีคนบอกว่าจะซื้อของที่ชอบให้บวกกับแม่โน้มน้าวก็ตกลงไป พี่คนนี้ชอบพาไปดูหนังตอนดึกๆเพราะเขาเลิกงานดึกค่ะ แต่จะพกเราไปแค่คนเดียว จนวันนึงเขาจอดรถไว้ที่เปลี่ยวแล้วพยายามจะลวนลามเรา แต่เราขืนใจค่ะแข็งนิ่งใส่แล้วเขาก็พากลับบ้าน เราร้องไห้บอกแม่แม่ก็ปลอบค่ะ แต่ก็ยังให้เราไปกับเขาสองต่อสองตลอด ถึงตอนนี้เราเริ่มตะขิดตะขวงใจแล้ว แม่จะชอบคุยแชทไปยิ้มไป ดีลอะไรไปไม่เคยบอกเราค่ะมาบอกตอนจวนเจียนเสมอ คนแรกเลิกลาเพราะผู้ชายขี้โกหกค่ะแล้วแม่สวมรอยเป็นเราคือจะเป็นเด็กที่งี่เง่ามากๆในขณะที่ตัวจริงๆของเราเกลียดการงี่เง่าแบบนี้เป็นที่สุด คนที่สองช่วงเราขึ้นม.4 เราไว้ตัวค่ะ หวงตัวขึ้นและไม่ไปไหนสองต่อสองบ่อยๆ แต่พี่คนนี้ดีที่ว่าเขาจะซื้อขนมมาฝากไว้ที่ประตูบ้านทุกเย็น เลิกกันเพราะเวลาเขาเมาทีไรจะชอบโทรมาพูดทะลึ่งใส่ แล้วแม่จะชอบให้เรารับ บางทีก็ตัดสายไปเลย คนที่สามเป็นเด็กเทคนิคในจังหวัดเจอจากในเฟสบุ๊ค แม่เห็นว่าหน้าตาดีเลยคุยค่ะ ถามเรานะว่าคนนี้หน้าตาดีมั้ยเราก็ตอบแบบขอไปทีอ่ะค่ะ จนมารู้ตัวอีกทีคือผู้ชายมาหาเราข้างโรงเรียนพร้อมกับยืนคุยกับแม่ คนนี้อยู่ใใกล้มักจะมานอนที่บ้านบ่อยๆ ค่ะ แม่เราอนุญาต แต่เราไม่ชอบ เราเริ่มก้าวร้าวจากตรงนี้ เราไม่ค่อยฟังคำพูดแม่ค่ะ แล้วเราก็หนีไปเฟสใหม่สร้างตัวตนของตัวเองขึ้นมาเพราะเฟสนั้นแม่ยึดค่ะบอกว่าจะอ่านข่าว แต่ก็เห็นลงรูปเร่พร้อมกับแคปชั่นที่ดูก็รู้ว่าคนแก่ลงตลอด คนนี้เลิกไปเพราะเราไปเรียนต่างจังหวัดค่ะ เราทนมาสองปีคิดว่าจบม.6แม่คงจะเลิก แม่ไปด่าผู้ชายถึงที่ทำงานว่าทำไมถึงทิ้งเรา ผู้ชายบอกว่า เราไม่รักเขาหรอกยังไงก็ดูออก แม่เราก็หาเรื่องพาลด่าเขาจนพอใจถึงจะออกมา เราคิดว่ามันจะจบเพราะเราไปเรียนห่างแม่แต่มันไม่จบค่ะ แม่ทักแชทมาถามว่ามีคนนี้รวย เราก็ตอบปัดไปก่อนจนแม่ตื๊อค่ะ เรารู้สึกรำคาญเลยตกลงไปยังไงเดี๋ยวก็เลิกเพราะเขาทำงานต่างประเทศ จุดพีคมันอยู่ที่คนนี้ค่ะ คนที่เปลี่ยนตัวเรา หลังจากหกเดือนผ่านไปเรารู้ว่าแม่ยังไม่เลิกคุย พี่เขากลับมาอยู่ไทยค่ะ แล้วมาหาเรา เอาใจเราทุกอย่าง แต่ตอนนั้นเรามีคนคุยที่เป็นผู้หญิงอยู่แล้ว เราพยายามปัดแม่ก็บังคับจนได้ แม่มักจะหาข้ออ้างมาแล้วก็ได้ผลเสมอ จนเราย้ายเข้าหอค่ะ เวลาที่แม่มานอนพี่เขาจะตามมานอนด้วย เรานอนกลางแล้วขนาบด้วยพี่เขากับแม่ค่ะ ขอนอนแยกแล้วแม่ไม่ให้ พอตกกลางดึกแม่จะย้ายลงไปนอนข้างล่างแล้วปล่อยให้เรานอนกับพี่เขาค่ะ จนครั้งนึงพี่เขาทะเลาะกับเราในแชท(แม่เรานั่นแหละค่ะ) พี่เขาก็บุกมาที่หอเราเลย ห้องเราอยู่ใกล้ลิฟต์พอมีคนขึ้นมาถึงชั้นเราจะได้ยินเสียงก่อน แล้วสักพักเสียงเคาะห้องเราจะตามมา วันนั้นพี่เขาเมาด้วยค่ะ เคาะประตูห้องเรารัวมาก พี่เขาอาศัยคนที่เข้าหอแล้วตีเนียนเดินเข้ามา เคาะประตูห้องจนยามขึ้นมาไล่ก็ไม่ไปเราเลยโทรถามแม่ด้วยความกังวลว่าควรจะเปิดดีมั้ย สรุปแม่ให้เปิดค่ะ แล้วเราก็โง่เชื่อตามแม่เปิดค่ะ พอพี่เขาเข้ามาได้ก็บุกมาบีบแขนเราเลย เราตกใจวิ่งเข้าห้องน้ำค่ะ สรุปคืนนั้นนอนในห้องน้ำ หลังจากวันนั้นพอได้ยินเสียงลิฟต์เราจะวิตกมากๆ ถังขยะอยู่ใกล้ๆตัวตลอดเพราะจะอ้วกทุกครั้งที่ได้ยินเสียงลิฟหูจะอื้อ ตาลายมือไม้สั่นไปหมด ทุกครั้งที่นอนถ้ามีคนขึ้นลิฟท์มาที่ชั้นเราจะผวาตลอดค่ะ จากเด็กที่นอนหลับลึกๆคือกลายเป็นคนลุกผวาตลอดทั้งคืนเพราะหอเรามีคนเข้าออกตลอด แต่พี่เขาก็ยังไม่ไปไหนค่ะ เราบอกแม่แล้วว่าเราเป็นแบบนี้ เราไม่เคยเป็นมาก่อนแม่ก็ไม่สนใจอะไร จนเราเครียดมากค่ะเคยอัดพาราไปครึ่งกระปุกปรากฏว่าอ้วกทั้งคืน นอนหลับคาโถส้วมไปเลย ที่ร้ายแรงสุดคือปาขวดน้ำหอมแล้วเอาเศษแก้วมาทำร้ายตัวเอง แต่เราก็คิดว่าทนๆไปจบปีสี่โตแล้วดูแลตัวเองงได้แม่ก็คงไม่หามาให้ แต่เรายังคงชอบผู้หญิงไงคะ ทุกครั้งที่แม่รู้ว่าคุยกับผู้หญิงแม่จะพยายามบังคับให้เลิก มีครั้งนึงแม่ดึงโทรศัพท์ไปอ่านตอนเราคุย เราคุยกันหยอกล้อกันแม่ก็จะบอกว่าน่ารังเกียจ แต่พอเราแอบเข้าไปดูที่แม่สวมรอยบอกเลยว่าของเราที่ดูน่ารังเกียจมันดูจิ๊บๆไปเลย เราคบกับผู้หญิงคนไหนแม่จะไปอาละวาดอีกฝ่ายจนเขาถอยไปหมด แล้วก็ทำกับเราแบบเดิมด้วยเหตุผลที่ว่าเราต้องมีคนดูแล เราทะเลาะกับแม่เรื้องนี้บ่อยมากๆพอเราขู่ว่าเอาจริงเขาก็จะหลอกให้เราตายใจแล้วดก็เสียบเราด้วยมีดของคำว่าแม่ จนเราขึ้นปีสองเรารู้สึกว่าสมาธิเราเริ่มไม่มี เราเป็นคนที่อ่านหนังสือแล้วจำแม่น กลายเป็นว่าเกรดเราต่ำทุกอย่างแย่ ไม่มีสมาธิจดจ่อกับอะไรแม้กระทั่งเกมที่เราชอบ เราเลยลาออกค่ะเพราะรู้ว่าเรียนต่อไปไม่ได้แล้ว อาการมันแย่ลงเรื่อยๆ แต่รู้ใช่มั้ยคะว่าพบจิตแพทย์บางทีมันต้องใช้เงินพอสมควร เราเลยพยายามทำตัวให้ปกติ แม่ก็เลิกกับคนนั้นไป เราก็ลาออกพอดี แต่แม่ยังไม่เลิกค่ะมาถึงคนปัจจุบัน เขาเข้าหาญาติเราทุกคนดีหมด ในขณะที่เราเจอผู้หญิงคนใหม่ที่เราคิดว่าเขาเข้าใจเรามากกว่าใครที่ผ่านมา ผู้หญิงคนนี้เป็นรุ่นน้องค่ะเราเจอกันในเฟส แต่ต่างกับทุกคนตรงที่เธอพยายามจะช่วยเราแก้ปัญหาตรงนี้เพราะเราไม่ปิดบังเธอเรื่องนี้ค่ะ จนวันนึงเธอไปเจอเฟสแม่เราที่ขึ้นรูปคู่เรากับผู้ชายคนนั้น(แม่บังคับให้ถ่ายค่ะ ถ้าไม่ถ่ายคือจะยึดโทรศัพท์) น้องก็คือเสียความรู้สึกไปเลย เราเลยคิดว่าเราควรทำอะไรสักอย่างแล้ว เราต่อสู้กับแม่ทุกวันค่ะ พอแม่เถียงอะไรไม่ได้จะงัดคำว่าแม่ออกมาใช้กับเรา แล้วเราก็จะแพ้ทุกครั้ง จนน้องเขาสู้กับเราไปต่อไม่ได้แล้ว เรายอมรับว่าเสียใจค่ะทุกวันนี้ยังเสียใจอยู่ที่รักษาน้องไม่ได้ เราเห็นน้องท้อเรื่องเรา เราก็รู้สึกว่าตัวเองไม่มีค่าอะไรเลย เราเคยบอกแม่ค่ะว่าน้องคือความสุขเดียวที่เรามี แต่แม่ก็ไม่ยอมดึงดันที่จะให้เลิกกับน้อง แม่บอกว่าถ้าจะให้เลิกกับผู้ชายเราต้องไม่เหลือใครเลย เราก็ไม่ยอมค่ะ จนน้องขอถอยเอง เราร้องไห้อยู่นาน แม่ก็บอกให้เปิดใจมองมันบ้าง มันผิดอะไรทำไมต้องเลิก เราก็สวนแม่ไปว่าแล้วน้องผิดอะไรทำไมต้องเลิก แม่เงียบเลยค่ะแล้วเปลี่ยนเรื่องคุยชวนเราทะเลาะไปเลย ทุกคนที่บ้านก็บอกว่าผู้ชายคนนี้ดีรักษาไว้นานๆนะ เราก็ไม่ตอบอะไร เพราะพยายามมองข้อดีเขาแล้ว แต่ผู้ชายทุกคนชอบแตะเนื้อต้องตัว เรารู้สึกขยะแขยงทุกครั้งที่ผู้ชายโดนตัวหรือเข้าไปอ่านแชทที่แม่คุยแทนเรา เราเคยบอกแม่ไปแล้วว่าอย่าให้มันมาโดนตัว เพราะเราจะคลื่นไส้อาเจียนทันที แม่ก็ยังเมิน  จนวันนึงเราเครียดมากๆล็อคห้องแล้วกรี๊ดออกมาค่ะ แม่ทุบประตูเข้ามาแล้วเอายานอนหลับให้กิน วินาทีนั้นคือเราไม่เหลืออะไรแล้ว ทุกวันนี้เราก็พยายามดิ้นให้หลุดจากบ่วงอุบาทนี้อยู่ เราก็ไม่รู้เหมือนกันว่าจะสู้ได้นานแค่ไหน เพราะบางครั้งเหมือนเรายอมแพ้ให้กับชะตาชีวิต เราไม่สามารถเลือกสิ่งที่เตัวเองเป็นได้เลย เรามักจะอิจฉาคนอื่นที่เขามีแม่ที่เข้าใจในสิ่งที่ลูกเป็น แม่เราเป็นผู้หญิงที่ทันสมัยนะคะ เข้าใจโลกสมัยใหม่แต่ไม่เข้าใจลูกตัวเอง แม่เราชอบเอาตัวเองเป็นที่หนึ่งค่ะ ถ้าตัวเองไม่เดือดร้อนก็ไม่สนใจอย่างเช่นเราไปสายแม่จะบ่นเพื่อนว่ารอไม่ได้หรือไง แต่ถ้าเพื่อนสายแม่เราจะด่ายับเลยค่ะ แม่ไม่ได้มีเราแค่คนเดียวนะคะ แม่มีกลูกหลายคนแต่กลับไม่มีใครโดนแบบเราเลย เราเลยรู้สึกว่าท้อมากในการใช้ชีวิตที่เหมือนไม่ใช่ชีวิตของตัวเองแบบนี้ เราเกลียดการทำร้ายตัวเองมากๆแต่ช้วงหลังมานี่เราขาดสติทำร้ายตัวเองทุกที เพียงเพราะแค่อยากให้แม่สนใจความรู้สึกเราบ้าง แต่แม่ก็มักจะบอกว่าไม่เอาให้ตายไปเลยล่ะ เวลาที่แม่อารมณ์ไม่ดีเราจะเป็นคนที่รองรับอารมณ์แม่มากที่สุดแล้วแม่มักจะอารมณ์ไม่ดีแทบทุกวัน เรารู้สึกเหนื่อยมากๆแล้วค่ะ เราคิดว่าเราน่าจะเจอเหตุการณ์แย่ๆมากกว่าคนรุ่นเดียวกัน เราไม่รู้ว่าควรแก้ไขปัญหายังไง เพราะอีกคนคือแม่คำว่าแม่มันค้ำคอมาตลอด สุดท้ายเราก็ต้องมาลงที่ตัวเอง ขอบคุณทุกคนที่เข้ามาอ่านเรื่องราวของเรานะคะ เราพยายามอดทนจนถึงที่สุด แต่ถ้าหากวันนึงเราเกิดพลั้งทำอะไรขึ้นมา คนที่เราอยากขอโทษที่สุดก็คงจะเป็นตัวเองแหละค่ะ บางทีเราก็แก้ไขปัญหาด้วยตนเองไม่ได้ มันมืดแปดด้านจริงๆค่ะ