ผมเป็นเกย์ครับ เรื่องมีอยู่ว่า ผมกับเพื่อนสนิทเราคบกันแบบเพื่อนสาวกันมาตลอด ผมก็ออกสาวเค้าก็ออกสาว เราเป็นเพื่อนกันมากกว่า10ปี จนวันนึงได้มาทำงานด้วยกัน1ปี อาจเกิดจากความใกล้ชิดหยอกล้อเล่นกันทุกวัน หรือเกิดจากความเหงาของทั้งสอง เราจึงเผลอใจมีอะไรกันและสารภาพรักและตกลงคบกันเป็นแฟน นิสัยเค้าตอนเป็นเพื่อนกันผมอยู่กับเค้าแล้วมีความสุข สนุก เค้ายิ้มหัวเราะ ผมชอบแกล้งเค้า ปกติเค้าจะร่าเริงแจ่มใส แต่พอเป็นแฟนกันเค้ากลับเปลี่ยนไปหลังจากที่ได้อยู่ด้วยกันประมาณ1อาทิตย์ จนตอนนี้ผ่านไป1เดือน เหมือนแย่ลงเรื่อยๆ ไม่มีแล้วรอยยิ้มอันสดใสหวานๆ ไม่มีแล้วคำพูดหวานๆ จ๊ะ จ๋า เสียงนุ่มๆหวานๆ อ้อมกอดอันอบอุ่นความอบอุ่นที่มี อยู่ๆมันหายไปอย่างรวดเร็ว จนผมทำตัวไม่ถูก ไม่รู้ว่าเพราะอะไร แต่เค้าก็บอกช่วงนี้เหนื่อยๆ หรือเค้าคงจะเหนื่อยเพราะเค้ากำลังจะย้ายของมาอยู่ที่บ้านกับผม ผมกลัวว่าการที่เค้ามาอยู่กับผมยิ่งจะอึดอัดหรือเปล่า ผมรู้ตัวว่าผมมีส่วนทำให้เค้าอึดอัด แต่ผมรักเค้ามากไปแล้ว ผมเป็นคนติดแฟนมากๆ รักแล้วจะรักมากจนไม่แคร์อะไรขอแค่ได้อยู่ด้วยกันตลอดเวลามากที่สุดเท่าที่ทำได้ ผมต้องทำยังไง หรือควรกลับไปเป็นเพื่อนกันเหมือนเดิม แล้วมันจะเหมือนเดิมได้มั้ย ผมสับสนมากกลัวจะเสียเค้าไปแบบทั้งคนรักทั้งเพื่อน ชีวิตผมตอนนี้มีแต่เค้าผมเป็นโรคซึมเศร้าหนักซึ่งเค้าก็รุ้ แต่ก่อนหน้านี้เราไม่เคยอยู่ด้วยกัน ผมคิดว่าเพราะโรคซึมเศร้าของผมหรือเปล่าที่ทำให้เค้าเปลี่ยนไป เค้าเคยบอกกับผมว่าถ้าเค้ามาอยู่กับผมเขาอาจจะทำให้ผมหายจากโรคนี้ก็ได้ ผมก็หวังและดีใจมาก แต่ตอนนี้กลายเป็นผมอยากตายอยากหายไปเศร้าหนักกว่าเดิม จากที่หยุดยานอนหลับกล่อมประสาทไปได้4เดือน ตอนนี้กลับมากินอีกแล้ว ผมให้ใจเขาไปหมดทำในสิ่งที่ไม่เคยทำมาก่อนเพราะตัดสินใจแน่แล้วว่า จะสร้างอนาคตด้วยกัน ผมคาดหวังมากและมันคงมากเกินไป จนตอนนี้ผมเจอสถานการณ์แบบนี้ ผมหมดแรงหมดกำลังใจที่จะอยู่ต่อสุ้ต่อ..และรู้สึกว่าผมกำลังทำลายความสุขของเขาหรือเปล่า ผมพรากชีวิตอิสระของเขามาหรือเปล่า ในใจเขาคิดอะไรอยู่ เขาอยากเลิกอยากได้ชีวิตอิสระคืนหรือเปล่า
ผมอยากถามเขาว่า เราจะกลับไปเป็นเพื่อนกันดีมั๊ย เขาจะได้มีความสุขเหมือนเดิม แต่ผมกลัวคำตอบ เพราะผมคิดว่าถ้าเขาเลือกได้เขาคงอยากจะเลือกย้อนเวลากลับไปและคงจะไม่คบกับผมเป็นแฟนแน่นอน ผมคิดว่าเขาคงสงสารผมกลัวผมเสียใจและฆ่าตัวตายหรือเศร้าหนักกว่าเดิมหรือเปล่า แต่ผมเคยถามเขา เขาก็ยืนยันว่าไม่ได้อยู่เพราะอดทนอึดอัด แต่อยู่เพราะรัก แต่ทำไมผมรู้สึกเขาดูอึดอัดดูไม่มีความสุขเลยเวลาอยู่กับผม มันสัมผัสได้เพราะทุกอย่างดูเปลี่ยนไป
เขาคงเหนื่อยๆช่วงนี้ ผมจะลองอดทนและทำตัวให้ปกติที่สุดแต่บางทีควบคุมความรู้สึกยากมาก ผมจะให้เวลาเขา ผมจะให้พื้นที่ส่วนตัวเขาดู อยู่เงียบๆไปก่อนเผื่อมันจะดีขึ้น ตอนนี้ผมทางตันไปหมดไม่รู้จะทำตัวยังไง ใครเคยมีประสบการณ์บ้าง? แล้วผมต้องทำยังไง? ผมยอมทำทุกอย่างขอแค่ได้มีเค้าอยู่ข้างๆ ต่อให้เป็นรักข้างเดียวก็ยอม ผมขออยู่กับการหลอกตัวเองดีกว่าที่จะต้องเสียเขาไป แค่ได้เห็นเขาวนเวียนในชีวิตผมก็ยังดี เพราะผมไม่มีใครแล้ว ใครจะมาอยู่กับคนป่วยจิตอย่างผมได้นอกจากเขา ก็ไม่รู้เหมือนกันว่าเขาจะทนได้นานแค่ไหน......ไม่รู้จะพูดกับใครได้ มันพูดไม่ได้เลยขอมาเขียนระบายที่นี่ ขอบคุณสำหรับคนที่อ่านจนจบ ขอให้ทุกคนสมหวังกับความรัก อย่าได้เจ็บปวดเหมือนผมเลย.......
ใครเคยมีประสบการณ์คบเพื่อนสนิทเป็น10ปี และกลายเป็นแฟนบ้าง? พอเป็นแฟนแล้วไปกันรอดไหม? (ผมเป็นเกย์)
ผมอยากถามเขาว่า เราจะกลับไปเป็นเพื่อนกันดีมั๊ย เขาจะได้มีความสุขเหมือนเดิม แต่ผมกลัวคำตอบ เพราะผมคิดว่าถ้าเขาเลือกได้เขาคงอยากจะเลือกย้อนเวลากลับไปและคงจะไม่คบกับผมเป็นแฟนแน่นอน ผมคิดว่าเขาคงสงสารผมกลัวผมเสียใจและฆ่าตัวตายหรือเศร้าหนักกว่าเดิมหรือเปล่า แต่ผมเคยถามเขา เขาก็ยืนยันว่าไม่ได้อยู่เพราะอดทนอึดอัด แต่อยู่เพราะรัก แต่ทำไมผมรู้สึกเขาดูอึดอัดดูไม่มีความสุขเลยเวลาอยู่กับผม มันสัมผัสได้เพราะทุกอย่างดูเปลี่ยนไป
เขาคงเหนื่อยๆช่วงนี้ ผมจะลองอดทนและทำตัวให้ปกติที่สุดแต่บางทีควบคุมความรู้สึกยากมาก ผมจะให้เวลาเขา ผมจะให้พื้นที่ส่วนตัวเขาดู อยู่เงียบๆไปก่อนเผื่อมันจะดีขึ้น ตอนนี้ผมทางตันไปหมดไม่รู้จะทำตัวยังไง ใครเคยมีประสบการณ์บ้าง? แล้วผมต้องทำยังไง? ผมยอมทำทุกอย่างขอแค่ได้มีเค้าอยู่ข้างๆ ต่อให้เป็นรักข้างเดียวก็ยอม ผมขออยู่กับการหลอกตัวเองดีกว่าที่จะต้องเสียเขาไป แค่ได้เห็นเขาวนเวียนในชีวิตผมก็ยังดี เพราะผมไม่มีใครแล้ว ใครจะมาอยู่กับคนป่วยจิตอย่างผมได้นอกจากเขา ก็ไม่รู้เหมือนกันว่าเขาจะทนได้นานแค่ไหน......ไม่รู้จะพูดกับใครได้ มันพูดไม่ได้เลยขอมาเขียนระบายที่นี่ ขอบคุณสำหรับคนที่อ่านจนจบ ขอให้ทุกคนสมหวังกับความรัก อย่าได้เจ็บปวดเหมือนผมเลย.......