สวัสดีค่ะ วันนี้ขอมาเล่าปัญหาที่เราเจอมา และคิดว่าหลายๆ คนอาจจะเจอปัญหาแคล้ายๆ กับของเราเหมือนกันนะคะ
ขอเกริ่นก่อนว่าตอนนี้เราอายุ 29 ปี ทำงานเป็นพนักงานประจำ มีแฟนแล้ว คบกันมาตั้งแต่สมัยเรียน แต่ยังไม่ได้แต่งงาน เรากับแฟนก็ไปมาหาสู่กันตลอด ครอบครัวรับรู้ ส่วนครอบครัวของเรามีกัน 3 คน ค่ะ คือ พ่อ แม่ และเรา เป็นลูกคนเดียว นิสัยแม่ก็จะเป็นคนขี้หงุดหงิด โมโหง่าย ค่อนข้างเอาแต่ใจ ขี้น้อยใจ ขี้บ่น ใจร้อน ยิ่งช่วงนี้วัยทองอารมณ์ยิ่งคูณสอง
เราอาศัยอยู่พ่อและแม่ตั้งแต่เด็ก โดยส่วนใหญ่แม่จะเป็นคนเลี้ยงดูเรา เพราะแม่ไม่ได้ออกไปทำงานนอกบ้าน ในตอนเด็กเวลาเราจะไปไหนมาไหนก็จะไปกับแม่ซะส่วนใหญ่ ไม่เคยเดินทางคนเดียว จนเข้ามหาลัยเราถึงได้เดินทางด้วยตัวเองคนเดียว สมัยเรียนมหาลัยหลังเลิกเรียนเราก็จะแวะเดินเล่นห้าง ดูหนัง กินข้าวกับเพื่อนบ้าง แฟนบ้าง แล้วก็กลับบ้าน ปกติไม่เกิน 1-2 ทุ่ม พอเราเรียนจบทำงานเราก็ทำงานแถวมหาลัย และก็ใกล้บ้านแฟนทำให้เราก็ยังนัดเจอกับแฟนช่วงหลังเลิกงานได้ แวะกินข้าว เดินเล่นตามปกติ บางครั้งเลิกงาน 3-4 ทุ่ม แม่ก็ไม่มีปัญหานะคะ เราก็ไม่มีปัญหาอะไรเพราะเจอแฟนบ่อย
แต่พอเราย้ายที่ทำงานใหม่ ซึ่งค่อนข้างใกล้บ้านเรา แต่ไกลจากบ้านแฟน ประกอบกับเราเรียนต่อป.โทด้วย โดยเราทำงาน จ-ศ เรียนเสาร์ตั้งแต่เช้ายัน 3 ทุ่ม เหลือวันว่างแค่วันอาทิตย์ ทำให้ช่วงแรกๆ เราแทบจะไม่ได้เจอแฟนเลย เดือนละครั้งบ้างเป็นบางเดือน ส่วนใหญ่ก็จะโทรไลน์คุยกันแทน แต่ก็ทำให้เรากับแฟนทะเลาะกันบ้าง เพราะแฟนก็จะน้อยใจว่าเราไม่มีเวลาให้ แต่คือจริงๆ แล้วเราหาข้ออ้างออกไปข้างนอกได้น้อยมาก เพราะทุกคนั้งที่เราจะออกไปเที่ยวกับแฟนจะต้องมีประเด็นกับแม่ทุกที เค้าก็จะชอบพูดว่าเราออกจากบ้านทุกวัน ไม่เคยอยู่บ้านเลย วันๆ มีแต่เค้าที่อยู่บ้าน ไม่เคยได้ออกไปเที่ยวไหนเหมือนคนอื่นๆ เค้า พอกลับบ้านช้าหน่อย 4-5 โมงเย็น เค้าก็จะโทรมาตามละ วันไหนอารมณ์ไม่ดีก็ด่าเลยว่าออกจากบ้านทีครึ่งค่อนวัน (ส่วนใหญ่เราจะออกจากบ้านประมาณเที่ยงๆ กลับ 6 โมงเย็น)
ปกติถ้าเราจะออกข้างนอกเราจะบอกเค้าล่วงหน้า หรือบอกตอนเช้าก่อนออก แต่ทุกครั้งถ้ากลับบ้านเกิน 4 โมงเย็น แม่ก็จะมีอาการเงียบ นิ่ง ไม่มองหน้า ไม่คุยด้วย คือถ้าเราเห็นแบบนี้ก็จะขึ้นห้องไม่คุยด้วยเสมอ แต่มีอยู่ครั้งนึงที่เราออกไปดูหนังกะแฟน แล้วบอกแม่ตอนก่อนจะออก เราออกประมาณ 11 โมงนะคะ พอหลัง 4 โมงปุ๊บเพราะเค้าโทรมาด่าเราแบบคำพูดค่อนข้างแรง จนเราพาลทะเลาะกับแฟนเพราะเร่งให้รีบกลับบ้าน กลายเป็นหงุดหงิดทุกทาง เที่ยวไม่สนุก กลับมาถึงบ้านก็ยังโดนว่าโดนแขวะ จนเราตั้งสเตตัสใน facebook เราประมาณว่า อายุ 25 แต่ความอิสระแค่ 15 ประมาณนี้ แล้วมีญาติเราเห็นก็เอาไปบอกแม่ แม่ก็มาว่าเราว่าอยากอิสระนักใช่มั้ย ถ้างั้นอยากทำไรก็เชิญ อยากไปไหนก็ไป ไม่ต้องมายุ่งกับเค้าต่างคนต่างอยู่ เรากับแม่ไม่คุยกันเป็นเดือนๆ พ่อเราเค้าก็เป็นคนนิ่งๆ เค้าก็ได้แต่เดินมาบอกว่าทีหลังอยากไปไหนก็ให้บอกเค้า
หลังๆ มานี้ตั้งแต่แม่มีไลน์ เค้าก็จะใช้วิธีการไลน์มาด่า แล้วคือมันทำให้เราหงุดหงิด จะเที่ยวก็ไม่สนุก แฟนเราก็ไม่สนุกไปด้วย กลายเป็นทะเลาะกัน อึดอัดใจทั้ง 2 ฝ่าย จนบางครั้งแฟนเราก็บอกตรงๆ เลยว่าไม่อยากไปไหนด้วยแล้ว เพราะไม่อยากโดนด่า โดนลูกหลง เค้ารู้สึกไม่โอเค มีหลายครั้งที่เค้าแนะนำให้เราพาแม่ไปหาหมอ เพราะแม่อาจจะป่วย ตอนแรกเราก็โกรธเพราะคิดว่าแฟนมาว่าแม่เรา แต่หลังๆ เราก็เข้าใจนะคะ เวลาบ้านแฟนชวนทานข้าวเย็น เราก็มักจะปฏิเสธแทบจะทุกครั้ง เพราะไม่อยากให้แม่โทรมาตาม แต่ถ้ามันจำเป็นจริงๆ เราก็จะโทรบอกแม่ เค้าก็ให้เราอยู่ต่อค่ะ แต่กลับมาก็จะไม่คุยด้วย งอนๆ
พอมาช่วงหลังๆ เราใกล้จะเรียนจบ ก็จะมีเวลาว่างเพิ่มขึ้น เพราะไม่ต้องไปเรียนทุกเสาร์แล้ว เราก็จะอาศัยช่วงวันนั้น อ้างแม่ว่าไปเรียน แต่เค้าเรียนช่วงบ่ายถึงทุ่ม 2 ทุ่ม ว่าไป ก็ทำให้เจอแฟนบ่อยขึ้น แฟนก็โอเค เราก็โอเค เพราะเราก็บอกแฟนว่าวันอาทิตย์เราอยากอยู่กับที่บ้าน แต่ก็มีบางครั้งที่เราบอกกับแม่ไปตรงๆ ว่า วันนี้เราหยุดขอไปดูหนังกับแฟนนะ ถ้าอารมณ์ดีเค้าก็ไม่ว่าไร แต่ถ้าอารมณ์ไม่ค่อยดี ท่าทางก็จะเริ่มเปลี่ยนไป แล้วถ้ากลับช้าก็เป็นแบบเดิม จนบางครั้งเราคุยกับแฟนว่าแต่งงานเลยมั้ย ที่แต่งเพราะเราอยากออกมาใช้ชีวิตเองแบบอิสระบ้าง จะไปไหนก็ไป กลับกี่โมงก็ได้โดยที่ไม่ต้องพะวงหน้าพะวงหลัง กลัวแม่โทรมาตาม แต่สุดท้ายก็เป็นที่เราเองยังไม่พร้อมจะแต่ง อยากอยู่กับครอบครัวก่อน แต่ก็อยากออกไปเที่ยวแบบชิวๆ บ้าง
จนถึงช่วงที่เราเรียนจบแล้ว เรากับแฟนก็ซื้อบ้านไว้อยู่ในอนาคตด้วยกันแต่ยังไม่ได้ย้ายไปอยู่นะคะ กะว่าจะไปๆ มาๆ ผลัดกันมานอน เราก็นั่งคุยกับแฟนว่าคงหาข้ออ้างออกไม่ได้แล้วล่ะ งั้นบอกแม่ไปตรงๆ เลยละกันว่าจะนัดเจอกันอาทิตย์ละครั้งนะ พอเราไปบอกแม่ แม่ก็ถามกลับมาว่า ทำไมต้องเจอ เราก็แบบอ้าวเป็นแฟนกันก็เจอกันเป็นเรื่องปกติ นี่แทบไม่เจอกันเลยนะ เดือนละครั้ง 2 ครั้งเอง คนอื่นเค้าเจอกันเกือบทุกวันไม่เห็นมีปัญหา เค้าก็เงียบค่ะ เราก็เลยคิดเองว่าเค้าคงโอเคแหละ เราก็บอกเค้าไปอีกว่าช่วงนี้เพิ่งซื้อบ้านก็ต้องไปเดินหาซื้อของเข้าบ้านนะ จนไปถึงเรื่องที่เราจะแวะไปนอนที่บ้านใหม่บ้าง แม่ก็ถามว่าถ้าแฟนเราไปนอนแล้วเราจะนอนยังไง แม่ก็บอกว่าถ้าแฟนเราจะไปนอนเราก็ไม่ต้องไป รออยู่ทีเดียวตอนแต่งไปเลย เราก็อ้าว แต่ไม่ได้นอนทุกวันนะ อาจไปนอนวันเสาร์ไรงี้ก็ไม่ได้ พอเราไปเล่าให้แฟนฟังเค้าก็ขำๆ เพราะรู้ว่าแม่เราเป็นยังไง แต่ก็แต่งงว่าเอ้า แล้วแบบนี้จะให้ซื้อบ้านทำไม
มาช่วงนี้เราก็ออกทุกเสาร์นะคะ เพราะไปเดินงานแฟร์มั่ง เดินโฮมโปร ดูของแต่งบ้าน แต่เวลาก่อนเราจะกลับเราก็จะโทรหาเค้าตลอดว่าอยากได้ไรมั้ย เราอยู่นั่นนี่นะ แต่เค้าก็จะมีอาการตวาดเสียงกลับมาเกือบทุกครั้งเวลาคุย พอเราถึงบ้านเค้าก็อาการเดิมๆ นิ่งๆ ไม่มองหน้า ไม่คุย จนเรารู้สึกเหนื่อยใจ อึดอัด บางทีพ่อก็จะมาบอกว่าเนี่ยแม่มาบ่นให้ฟังอีกแล้ว ว่านู่นนี่นั่น
ที่เราเล่ามาทั้งหมดนี้คือสิ่งที่เราเจอมาจนถึงปัจจุบันจะย่างเข้าเลข 3 แล้วนะคะ แล้วก็ไม่ใช่เฉพาะกับแฟนเท่านั้นนะคะ เวลาเรานัดเจอเพื่อน ซึ่งนานๆ ทีมาก ปีละครั้ง หรือแม้แต่นัดกินข้าวกับที่ทำงานหลังเลิกงาน คือถ้าไปกินข้าวไกลๆ กลับเกิน 3-4 ทุ่มก็จะโดนโทรตามตลอด บางทีอาจจะเป็นเพราะวันหยุดเราไม่ค่อยได้พาครอบครัวไปทานอาหารนอกบ้าน ไปเที่ยวต่างจังหวัด ส่วนใหญ่คือจะอยู่บ้าน ทำอาหารกินกันที่บ้านมากกว่า เพราะเป็นห่วงหมาแมวที่เลี้ยงด้วยค่ะ แต่เราก็จะแบ่งเวลาให้กับที่บ้านเต็มที่เลย 1 วันเต็มๆ แต่อันนี้อาจจะเป็นส่วนที่ทำให้แม่เราน้อยใจ เพราะเค้าเคยพูดว่าเค้าไม่เคยได้ออกไปเที่ยวไหน วันๆ อยู่แต่บ้านเลี้ยงหมาเลี้ยงแมว มีแต่เรากับพ่อที่ได้ออกเกือบทุกวัน ซึ่งจริงๆ แล้วเราก็รู้สึกผิดนะคะ ที่ไม่ค่อยพาเค้าเที่ยว ทั้งๆ ที่มีเวลา แต่ด้วยความที่บ้านเราไม่ค่อยสนิทกันเท่าไหร่ เรากับแม่มักจะทะเลาะกันบ่อย ส่วนพ่อก็นิ่งๆ ทำให้ไม่ค่อยสนิท ทำให้เวลาจะออกไปไหนด้วยกันแต่ละที จะมีอาการอึดอัด เกร็งๆ นิดหน่อย แต่เวลาที่แม่จะไปตจว.กับพ่อ กับญาติเราก็ปล่อยให้เค้าไปนะคะ อยากให้เค้าได้ไปเที่ยวเล่นบ้าง
เราอยากจะขอคำปรึกษา คำแนะนำ หรือวิธีที่จะทำให้เราไปคุยหรืออธิบายกับแม่ยังไงได้บ้างคะ เพื่อให้เค้าปล่อยๆ เราบ้าง
ขอบคุณค่ะ
อายุ 29 แต่เวลาจะออกไปข้างนอกแต่ละที แม่ชอบมีปัญหาตลอด พอจะมีวิธีไหนที่จะอธิบายให้เค้าเข้าใจบ้างมั้ยคะ
ขอเกริ่นก่อนว่าตอนนี้เราอายุ 29 ปี ทำงานเป็นพนักงานประจำ มีแฟนแล้ว คบกันมาตั้งแต่สมัยเรียน แต่ยังไม่ได้แต่งงาน เรากับแฟนก็ไปมาหาสู่กันตลอด ครอบครัวรับรู้ ส่วนครอบครัวของเรามีกัน 3 คน ค่ะ คือ พ่อ แม่ และเรา เป็นลูกคนเดียว นิสัยแม่ก็จะเป็นคนขี้หงุดหงิด โมโหง่าย ค่อนข้างเอาแต่ใจ ขี้น้อยใจ ขี้บ่น ใจร้อน ยิ่งช่วงนี้วัยทองอารมณ์ยิ่งคูณสอง
เราอาศัยอยู่พ่อและแม่ตั้งแต่เด็ก โดยส่วนใหญ่แม่จะเป็นคนเลี้ยงดูเรา เพราะแม่ไม่ได้ออกไปทำงานนอกบ้าน ในตอนเด็กเวลาเราจะไปไหนมาไหนก็จะไปกับแม่ซะส่วนใหญ่ ไม่เคยเดินทางคนเดียว จนเข้ามหาลัยเราถึงได้เดินทางด้วยตัวเองคนเดียว สมัยเรียนมหาลัยหลังเลิกเรียนเราก็จะแวะเดินเล่นห้าง ดูหนัง กินข้าวกับเพื่อนบ้าง แฟนบ้าง แล้วก็กลับบ้าน ปกติไม่เกิน 1-2 ทุ่ม พอเราเรียนจบทำงานเราก็ทำงานแถวมหาลัย และก็ใกล้บ้านแฟนทำให้เราก็ยังนัดเจอกับแฟนช่วงหลังเลิกงานได้ แวะกินข้าว เดินเล่นตามปกติ บางครั้งเลิกงาน 3-4 ทุ่ม แม่ก็ไม่มีปัญหานะคะ เราก็ไม่มีปัญหาอะไรเพราะเจอแฟนบ่อย
แต่พอเราย้ายที่ทำงานใหม่ ซึ่งค่อนข้างใกล้บ้านเรา แต่ไกลจากบ้านแฟน ประกอบกับเราเรียนต่อป.โทด้วย โดยเราทำงาน จ-ศ เรียนเสาร์ตั้งแต่เช้ายัน 3 ทุ่ม เหลือวันว่างแค่วันอาทิตย์ ทำให้ช่วงแรกๆ เราแทบจะไม่ได้เจอแฟนเลย เดือนละครั้งบ้างเป็นบางเดือน ส่วนใหญ่ก็จะโทรไลน์คุยกันแทน แต่ก็ทำให้เรากับแฟนทะเลาะกันบ้าง เพราะแฟนก็จะน้อยใจว่าเราไม่มีเวลาให้ แต่คือจริงๆ แล้วเราหาข้ออ้างออกไปข้างนอกได้น้อยมาก เพราะทุกคนั้งที่เราจะออกไปเที่ยวกับแฟนจะต้องมีประเด็นกับแม่ทุกที เค้าก็จะชอบพูดว่าเราออกจากบ้านทุกวัน ไม่เคยอยู่บ้านเลย วันๆ มีแต่เค้าที่อยู่บ้าน ไม่เคยได้ออกไปเที่ยวไหนเหมือนคนอื่นๆ เค้า พอกลับบ้านช้าหน่อย 4-5 โมงเย็น เค้าก็จะโทรมาตามละ วันไหนอารมณ์ไม่ดีก็ด่าเลยว่าออกจากบ้านทีครึ่งค่อนวัน (ส่วนใหญ่เราจะออกจากบ้านประมาณเที่ยงๆ กลับ 6 โมงเย็น)
ปกติถ้าเราจะออกข้างนอกเราจะบอกเค้าล่วงหน้า หรือบอกตอนเช้าก่อนออก แต่ทุกครั้งถ้ากลับบ้านเกิน 4 โมงเย็น แม่ก็จะมีอาการเงียบ นิ่ง ไม่มองหน้า ไม่คุยด้วย คือถ้าเราเห็นแบบนี้ก็จะขึ้นห้องไม่คุยด้วยเสมอ แต่มีอยู่ครั้งนึงที่เราออกไปดูหนังกะแฟน แล้วบอกแม่ตอนก่อนจะออก เราออกประมาณ 11 โมงนะคะ พอหลัง 4 โมงปุ๊บเพราะเค้าโทรมาด่าเราแบบคำพูดค่อนข้างแรง จนเราพาลทะเลาะกับแฟนเพราะเร่งให้รีบกลับบ้าน กลายเป็นหงุดหงิดทุกทาง เที่ยวไม่สนุก กลับมาถึงบ้านก็ยังโดนว่าโดนแขวะ จนเราตั้งสเตตัสใน facebook เราประมาณว่า อายุ 25 แต่ความอิสระแค่ 15 ประมาณนี้ แล้วมีญาติเราเห็นก็เอาไปบอกแม่ แม่ก็มาว่าเราว่าอยากอิสระนักใช่มั้ย ถ้างั้นอยากทำไรก็เชิญ อยากไปไหนก็ไป ไม่ต้องมายุ่งกับเค้าต่างคนต่างอยู่ เรากับแม่ไม่คุยกันเป็นเดือนๆ พ่อเราเค้าก็เป็นคนนิ่งๆ เค้าก็ได้แต่เดินมาบอกว่าทีหลังอยากไปไหนก็ให้บอกเค้า
หลังๆ มานี้ตั้งแต่แม่มีไลน์ เค้าก็จะใช้วิธีการไลน์มาด่า แล้วคือมันทำให้เราหงุดหงิด จะเที่ยวก็ไม่สนุก แฟนเราก็ไม่สนุกไปด้วย กลายเป็นทะเลาะกัน อึดอัดใจทั้ง 2 ฝ่าย จนบางครั้งแฟนเราก็บอกตรงๆ เลยว่าไม่อยากไปไหนด้วยแล้ว เพราะไม่อยากโดนด่า โดนลูกหลง เค้ารู้สึกไม่โอเค มีหลายครั้งที่เค้าแนะนำให้เราพาแม่ไปหาหมอ เพราะแม่อาจจะป่วย ตอนแรกเราก็โกรธเพราะคิดว่าแฟนมาว่าแม่เรา แต่หลังๆ เราก็เข้าใจนะคะ เวลาบ้านแฟนชวนทานข้าวเย็น เราก็มักจะปฏิเสธแทบจะทุกครั้ง เพราะไม่อยากให้แม่โทรมาตาม แต่ถ้ามันจำเป็นจริงๆ เราก็จะโทรบอกแม่ เค้าก็ให้เราอยู่ต่อค่ะ แต่กลับมาก็จะไม่คุยด้วย งอนๆ
พอมาช่วงหลังๆ เราใกล้จะเรียนจบ ก็จะมีเวลาว่างเพิ่มขึ้น เพราะไม่ต้องไปเรียนทุกเสาร์แล้ว เราก็จะอาศัยช่วงวันนั้น อ้างแม่ว่าไปเรียน แต่เค้าเรียนช่วงบ่ายถึงทุ่ม 2 ทุ่ม ว่าไป ก็ทำให้เจอแฟนบ่อยขึ้น แฟนก็โอเค เราก็โอเค เพราะเราก็บอกแฟนว่าวันอาทิตย์เราอยากอยู่กับที่บ้าน แต่ก็มีบางครั้งที่เราบอกกับแม่ไปตรงๆ ว่า วันนี้เราหยุดขอไปดูหนังกับแฟนนะ ถ้าอารมณ์ดีเค้าก็ไม่ว่าไร แต่ถ้าอารมณ์ไม่ค่อยดี ท่าทางก็จะเริ่มเปลี่ยนไป แล้วถ้ากลับช้าก็เป็นแบบเดิม จนบางครั้งเราคุยกับแฟนว่าแต่งงานเลยมั้ย ที่แต่งเพราะเราอยากออกมาใช้ชีวิตเองแบบอิสระบ้าง จะไปไหนก็ไป กลับกี่โมงก็ได้โดยที่ไม่ต้องพะวงหน้าพะวงหลัง กลัวแม่โทรมาตาม แต่สุดท้ายก็เป็นที่เราเองยังไม่พร้อมจะแต่ง อยากอยู่กับครอบครัวก่อน แต่ก็อยากออกไปเที่ยวแบบชิวๆ บ้าง
จนถึงช่วงที่เราเรียนจบแล้ว เรากับแฟนก็ซื้อบ้านไว้อยู่ในอนาคตด้วยกันแต่ยังไม่ได้ย้ายไปอยู่นะคะ กะว่าจะไปๆ มาๆ ผลัดกันมานอน เราก็นั่งคุยกับแฟนว่าคงหาข้ออ้างออกไม่ได้แล้วล่ะ งั้นบอกแม่ไปตรงๆ เลยละกันว่าจะนัดเจอกันอาทิตย์ละครั้งนะ พอเราไปบอกแม่ แม่ก็ถามกลับมาว่า ทำไมต้องเจอ เราก็แบบอ้าวเป็นแฟนกันก็เจอกันเป็นเรื่องปกติ นี่แทบไม่เจอกันเลยนะ เดือนละครั้ง 2 ครั้งเอง คนอื่นเค้าเจอกันเกือบทุกวันไม่เห็นมีปัญหา เค้าก็เงียบค่ะ เราก็เลยคิดเองว่าเค้าคงโอเคแหละ เราก็บอกเค้าไปอีกว่าช่วงนี้เพิ่งซื้อบ้านก็ต้องไปเดินหาซื้อของเข้าบ้านนะ จนไปถึงเรื่องที่เราจะแวะไปนอนที่บ้านใหม่บ้าง แม่ก็ถามว่าถ้าแฟนเราไปนอนแล้วเราจะนอนยังไง แม่ก็บอกว่าถ้าแฟนเราจะไปนอนเราก็ไม่ต้องไป รออยู่ทีเดียวตอนแต่งไปเลย เราก็อ้าว แต่ไม่ได้นอนทุกวันนะ อาจไปนอนวันเสาร์ไรงี้ก็ไม่ได้ พอเราไปเล่าให้แฟนฟังเค้าก็ขำๆ เพราะรู้ว่าแม่เราเป็นยังไง แต่ก็แต่งงว่าเอ้า แล้วแบบนี้จะให้ซื้อบ้านทำไม
มาช่วงนี้เราก็ออกทุกเสาร์นะคะ เพราะไปเดินงานแฟร์มั่ง เดินโฮมโปร ดูของแต่งบ้าน แต่เวลาก่อนเราจะกลับเราก็จะโทรหาเค้าตลอดว่าอยากได้ไรมั้ย เราอยู่นั่นนี่นะ แต่เค้าก็จะมีอาการตวาดเสียงกลับมาเกือบทุกครั้งเวลาคุย พอเราถึงบ้านเค้าก็อาการเดิมๆ นิ่งๆ ไม่มองหน้า ไม่คุย จนเรารู้สึกเหนื่อยใจ อึดอัด บางทีพ่อก็จะมาบอกว่าเนี่ยแม่มาบ่นให้ฟังอีกแล้ว ว่านู่นนี่นั่น
ที่เราเล่ามาทั้งหมดนี้คือสิ่งที่เราเจอมาจนถึงปัจจุบันจะย่างเข้าเลข 3 แล้วนะคะ แล้วก็ไม่ใช่เฉพาะกับแฟนเท่านั้นนะคะ เวลาเรานัดเจอเพื่อน ซึ่งนานๆ ทีมาก ปีละครั้ง หรือแม้แต่นัดกินข้าวกับที่ทำงานหลังเลิกงาน คือถ้าไปกินข้าวไกลๆ กลับเกิน 3-4 ทุ่มก็จะโดนโทรตามตลอด บางทีอาจจะเป็นเพราะวันหยุดเราไม่ค่อยได้พาครอบครัวไปทานอาหารนอกบ้าน ไปเที่ยวต่างจังหวัด ส่วนใหญ่คือจะอยู่บ้าน ทำอาหารกินกันที่บ้านมากกว่า เพราะเป็นห่วงหมาแมวที่เลี้ยงด้วยค่ะ แต่เราก็จะแบ่งเวลาให้กับที่บ้านเต็มที่เลย 1 วันเต็มๆ แต่อันนี้อาจจะเป็นส่วนที่ทำให้แม่เราน้อยใจ เพราะเค้าเคยพูดว่าเค้าไม่เคยได้ออกไปเที่ยวไหน วันๆ อยู่แต่บ้านเลี้ยงหมาเลี้ยงแมว มีแต่เรากับพ่อที่ได้ออกเกือบทุกวัน ซึ่งจริงๆ แล้วเราก็รู้สึกผิดนะคะ ที่ไม่ค่อยพาเค้าเที่ยว ทั้งๆ ที่มีเวลา แต่ด้วยความที่บ้านเราไม่ค่อยสนิทกันเท่าไหร่ เรากับแม่มักจะทะเลาะกันบ่อย ส่วนพ่อก็นิ่งๆ ทำให้ไม่ค่อยสนิท ทำให้เวลาจะออกไปไหนด้วยกันแต่ละที จะมีอาการอึดอัด เกร็งๆ นิดหน่อย แต่เวลาที่แม่จะไปตจว.กับพ่อ กับญาติเราก็ปล่อยให้เค้าไปนะคะ อยากให้เค้าได้ไปเที่ยวเล่นบ้าง
เราอยากจะขอคำปรึกษา คำแนะนำ หรือวิธีที่จะทำให้เราไปคุยหรืออธิบายกับแม่ยังไงได้บ้างคะ เพื่อให้เค้าปล่อยๆ เราบ้าง
ขอบคุณค่ะ