คำว่าอยากเรียนอะไรหรืออยากเป็นอะไร เป็นคำถามที่ผมไม่อยากได้ยินที่สุดครับ

คิดจนจนปัญญาแล้ว ก็ยังหาคำตอบไปตอบพวกเขาได้อย่างเต็มปากไม่ได้เลยครับ
        ผมเรียนม.ปลาย สายศิลป์ภาษาเยอรมัน ยังมองไม่เห็นอนาคตตัวเองเลยครับ
        ถ้าถามว่าชอบทำอะไร บอกตรงๆว่านอกจากเล่นเกมหรือเลื่อนFacebookไปวันๆ ก็ไม่มีงานอดิเรกอย่างอื่นเลย ไม่มีความสนใจอะไรเป็นพิเศษด้วย
ถ้าไม่อยู่หน้าคอมหรือทำงานบ้านก็จะนอนแช่อยู่เฉยๆเลยครับ 555
        ถ้าถามว่าชอบวิชาอะไรก็ลำบากใจครับความสนใจในแต่ละวิชาใกล้เคียงกันมากๆ เอาจริงๆขึ้นอยู่กับครูผู้สอน90%เลยครับ อย่างเช่นวิชานึงแต่ก่อนชอบมากมีความอยากเรียน เพราะครูนิสิตสอนน่ารักครับ แต่พอเขาไป ครูท่านที่สอนปกติเข้ามาแทน นี่กลายเป็นเฉยๆไปเลยครับ วิชาเดียวกันนะเห้ย555 ความชอบในวิชานี่เอามาใช้ช่วยตัดสินไม่ได้เลย หรือถ้าจะให้ใช้ผลการเรียนสโคปก็ไม่ไหวเหมือนกันครับ เกรดแต่ละวิชาเสมอกันมากๆ มันดีทุกวิชา ยกเว้นศิลปะ ดนตรี รำ อะไรพวกนี้ครับที่ไม่ค่อยถนัด ไม่สิ ไม่ชอบเลยครับ
        ตอนนี้ก็คิดดูหลายๆคณะ อาชีพแล้วครับ จะเรียงจากที่คิดว่าผมน่าจะสนใจมากไปน้อยนะครับ แล้วปัจจัยหลักๆอย่างนึงคือผมต้องการรายได้สูงครับ (อย่างน้อยก็ที่คิดไว้ตอนนี้)
        - สัตวแพทย์
[Spoil] คลิกเพื่อดูข้อความที่ซ่อนไว้ใช่ครับ ทราบครับ ว่าเป็นไปไม่ได้ แต่นี่น่าจะเป็นอะไรที่ชอบที่สุดแล้วครับ เอาจริงๆแม้แต่พวกตระกูลวิศวะผมก็สนใจมากกว่าคณะของสายศิลป์ทุกอันเลยครับ แต่ตอนเข้าม.ปลายยังไม่รู้ตัวเอง คิดว่าจะไม่เป็นหมอคนหรือวิศวกรแน่ๆ แบบนั้นก็เลยเลือกอันที่เรียนง่ายสบายหัวไว้ดีกว่า แต่พลาดครับ พลาดมาก แต่คงไม่สามารถกลับไปม.4ใหม่ได้แล้วครับ เป็นอาชีพในอุดมคติครับ
        - คณะศิลปศาสตร์/อักษรศาสตร์ เอกภาษาเยอรมัน
[Spoil] คลิกเพื่อดูข้อความที่ซ่อนไว้ที่สนใจก็เพราะว่าดูจับฉ่ายดี แบบว่าเข้าไปเรียนก่อนค่อยคิดเรื่องงานคงจะได้ แต่ดูเหมือนจะจับฉ่ายเกินไป หาอนาคตไม่เจอเลยครับ555  และอีกอย่างคือเสียดายภาษาเยอรมัน เพราะผมคิดว่าผมก็รู้สึกสนุกกับมันอยู่หน่อยแล้วก็ทำมันได้ดีด้วย จะรู้สึกเสียดายวิชา...ที่เล็งๆไว้ในคณะนี้มีแค่นักแปลครับ แต่ดูๆแล้วเกี่ยวกับภาษาเยอรมันดูจะไม่ค่อยมีงานให้ทำเลย มันดูริบหรี่ยังไงไม่รู้(หรือผมเข้าใจผิด?) ก็เลยยังไม่ตัดสินใจเด็ดขาดได้เลย แต่บอกเลยว่าผมไม่ชอบทำงานที่ต้องวุ่นวายกับคนมาก ตัดไกด์หรือพวกเกี่ยวกับมวลชนไปได้เลย
        - นิติศาสตร์ 
[Spoil] คลิกเพื่อดูข้อความที่ซ่อนไว้ไม่ว่าจะสายทนาย เฟิร์ม หรือสายอัยการ ผมก็โอเคหมดนะ ดูเป็นอะไรที่แนวทางชัดเจนดี เป็นวิชาชีพ สอบๆเข้าๆ เออ เข้าใจง่ายดี เคยเป็นเต็ง1ในใจ เคยเป็นตัวแทนไปแข่งกฎหมายด้วย ผลงานก็น่าพอใจ แต่เพราะแบบนั้นก็เลยรู้ว่ามีปัญหาสำคัญที่สุดคือผมไม่ชอบอ่านตำรา มันลำบากมากครับกับการอ่านหนังสือกฎหมาย ถ้าสมมติว่าการอ่านนิยาย +ความพึงพอใจ 100% สารคดีสัตว์โลก +70% สารคดีทั่วไป +40% หนังสือเรียนธรรมดา +0% การอ่านกฎหมายเบื้องต้นของผมตอนนั้นคือ -40% เลยครับ น่าเบื่อกว่าหนังสือทั่วไปเยอะเลย เพราะอย่างนั้นผมคิดว่าถ้าเป็นแบบนี้คงไม่ไหวแน่ เลยขอเอาไว้ห่างๆก่อน
        - การบัญชี
[Spoil] คลิกเพื่อดูข้อความที่ซ่อนไว้ผมคิดว่าการทำงานบัญชี เหมาะกับผมมากเลย แนวทางให้เดินชัดเจน ไม่ต้องวุ่นวายกับใครมาก(อย่างน้อยคงไม่มากเท่างานอื่น)
และดูเหมือนจะฐานเงินเดือนดูดี โดยเฉพาะผู้ตรวจสอบบัญชี(ที่อาจต้องวุ่นวายขึ้นและถ้างานหนักไป ไม่มีเวลาชีวิตให้ใช้มาก แต่แบบนั้นเงินดีแค่ไหนผมก็ไม่อยากลอง) แต่เพราะว่าพี่ป้าน้าอาทั้งหลายไม่ค่อยแนะนำเลย บางคนเขาว่า "บัญชีอีกละหรอ? อย่าเลยลูก อย่าเลย" (ก็ไม่ได้ถามเหตุผลว่าทำไมเป็นแบบนั้นไป หรือบางคนก็ว่ามันไม่มั่นคงแล้วเพราะ AI จะเข้ามาแทนแล้ว อันนี้ก็เห็นด้วย และค่อนข้างลำบากใจเวลาที่มีคนถามว่าเรียนสายอะไร เราบอกเรียนภาษา เขาถามอีกว่าจะเรียนอะไรต่อ พอบอกไปว่าบัญชี เขาดูงงๆไปเลย(ในใจคงคิดว่าแล้วจะเรียนภาษาไปทำไม) ไอ้เราก็ลำบากใจไปด้วย พูดได้ไม่ค่อยเต็มปากเลยเวลามีคนถาม ก็นะ ถึงมันอาจจะดูแปลกๆจริงๆ แต่จริงๆแล้วผมก็ไม่ได้คิดอะไรมากหรอกกับการไปอีกทางนึง
        - อันนี้อันที่ผมคิดว่าจะมีความสุขที่สุด แต่คงห่างไกลจากตัวเลือกหลักๆครับ
[Spoil] คลิกเพื่อดูข้อความที่ซ่อนไว้เกี่ยวกับพวกดูแลสัตว์ป่าหรือพวกป่าไม้ เรียกอะไรอะ Ranger อะไรพวกนี้อะครับ ผมชอบสัตว์มากๆ และชอบบรรยากาศของภูเขาป่าไม้ด้วย ไม่ต้องสุงสิงกับใครมาก ทำหน้าที่ของตัวเองอยู่ตรงนั้น ฟังดูดีสำหรับผมเลย แต่ก็อย่างที่บอกครับ ปัจจัยสำคัญคือเงินด้วย และรู้สึกว่าคนรอบข้างดูจะไม่ค่อยโอเคด้วยเท่าไหร่ เลยเป็นแค่อาชีพในอุดมคติครับ
        รองจากนี้ก็มี สถาปัตหรือเศรษฐศาสตร์ แต่ผมไม่ค่อยรู้อะไรมาก รู้แค่ว่าเศรษฐศาสตร์น่าจะเป็นพวกจับฉ่ายแบบศิลป/อักษร เลยยังไม่เอามาคิดจริงจัง
รัฐศาสตร์นี่ไม่รู้แฮะออกแนวเฉยๆไปทางไม่สนใจ ส่วนพวกนิเทศ วารสาร หรืออะไรที่ต้องคุยกับคนมากๆนี่ผมตัดทิ้งเลยครับ ไม่ใช่ผมแน่ๆ และพวกทำธุรกิจส่วนตัว เปิดร้านอะไรต่างๆ หรือขายหมูปิ้งนั้นผมคงยังไม่คิด เพราะว่าผมมีต้นทุนไม่เยอะ ไม่ชอบความยุ่งยากและความเสี่ยงเลยอยากทำงานประจำมากกว่าครับ
        ถ้าที่สุดแล้วถ้าตัดสินใจไม่ได้จริงๆคิดว่าอาจจะเป็นครูหรืออาจารย์ครับ เพราะแม่ก็เปรยๆไว้ คิดว่ารอบข้างคงรับกันได้ แต่ไม่ต้องห่วงครับ ไม่ใช่ว่าผมจะทำเพื่อให้คนรอบข้างยอมรับนะครับ  ถ้าผมจะเป็นครูผมก็จะเป็นครูที่ดีและเต็มใจครับ
        สุดท้ายแล้วอยากจะบอกว่าเนื่องจากผมไม่ได้มีความสนใจอะไรเป็นพิเศษ เรียกว่าจะทำอะไรก็ได้ ปัจจัยหลักที่ผมเอามาคิดก็เลยเป็นเรื่องของเงินเดือน แต่สิ่งที่ผมคิดว่าทำแล้วจะไม่มีความสุขหรือทำไม่ได้ผมก็ตัดทิ้งไปแล้ว ในบรรดาตัวเลือกพวกนี้ผมคงบอกไม่ได้ว่าอันไหนจะรู้สึกดีกว่ากัน ผมชอบแบบที่ไม่ต้องสุงสิงกับคนมาก ไม่ต้องวุ่นวาย ทำงานเนิบๆไปวันๆ มีเส้นทางชีวิตชัดเจน ถ้าเป็นแบบนี้จะสาขาไหนก็มีน้ำหนักเท่ากันสำหรับผมครับ แต่ถ้าพี่ๆจะบอกว่า "เอ้า ไหนบอกอยากได้เงินเดือนเยอะ ตำแหน่งมันก็ต้องสูง แบบนั้นมันก็ต้องรับผิดชอบมากขึ้น เนิบๆก็ไม่ได้สิ" ถ้าเป็นแบบนั้นผมไม่มีปัญหาครับ ผมเข้าใจว่ามันเป็นเหมือนตาชั่งครับ ได้อย่างก็เสียอย่าง ผมรับได้และผมทำได้ ไม่ได้ยึดติดว่าจะต้องสบายขนาดนั้น
      อาจจะยาวไปหน่อย แต่ขอให้เข้าใจว่าหัวผมมันตันมากจริงๆ ผมคิดคนเดียวไม่ไหวครับ เพราะแบบนั้นช่วยแนะนำด้วยครับ จะแนะนำเฉพาะสายก็ดี
ขอบคุณที่สละเวลาอ่านครับ