เบื่อชีวิตมากพ่อแม่แยกทางกัน

พ่อแม่หนูเลิกกันตั้งแต่หนูยังเด็ก พ่อกับแม่หนูไม่ได้ตั้งใจจะมีหนูเพราะพลาดตอนช่วงวัยรุ่น แม่ทำงานขายรถกับข้าว พ่อคนขับ ช่วงตี1ตี2ต้องไปตลาดอยู่แล้วไปลงของพวกผัก กุ้งหมึกไว้ขายและคืนนั้นมีโจรมาปล้นแม่ช่วงที่ตั้งท้องหนู โจรจะปล้นเงินแม่ แม่หนูไม่ให้โจรเลยยิงแต่พ่อรับกระสุนแทนโดนตรงเส้นประสาทขา ลุงเลยพาพ่อรีบส่งโรงพยาบาล พ่อหนูเจ็บปวดน่าดูเลยแหละค่ะ พอออกจากโรงพยาบาลพ่อหนูกลายเป็นคนพิการ พ่อก็บำบัดตัวเองจนค่อยเดินได้ค่ะ พ่อป่วยแต่พ่อก็ช่วยงานแม่ แต่ตายายไม่ชอบพ่อหนูอยู่แล้วและตายายต้องการให้แม่มีแฟนที่สมประเลี้ยงกันได้ ตายายคงคิดว่าพ่อพิการช่วยได้ไม่เต็มที่มั้งกลัวแม่จะเหนื่อยกว่าเลยสั่งบังคับให้แม่เลิกกับพ่อตอนหนูอยู่ปอ1นิแหละค่ะ พ่อหนูร้องไห้ เจ็บใจ เสียใจหนูเห็นพ่อ ส่วนแม่ก็ต้องทำตามที่ตายายบอก ต่างคนต่างอยู่แม่ทิ้งหนูกับพ่อเเต่ว่าค่าเทอมแม่เป็นคนส่งเรียนค่าขนมฝั่งพ่อให้ ตอนปอ3แม่เอาหนูไปอยู่ด้วยเพราะพ่อมีแฟนใหม่ แฟนใหม่พ่อนิสัยไม่ดีสั่งพ่อให้ไล่หนูไปอยู่กับแม่พ่อบอกจะฆ่าแม่นู้นนี้เหมือนพ่อหลงแฟนใหม่จนเป็นบ้าเยาะเย้ยหนูด่าหนูด่าแม่
และแม่กับน้ามารับหน้าบ้านพ่อด่าแม่เยอะมากด่าว่าด้วย และหนูกับแม่ก็ร้องไห้ หนูอยู่กับแม่ยันปอ6 พอมอ1เข้า รร.รัฐบาลพ่อเลิกกับแฟนคนนั้นหนูเลยไปอยู่กะย่ากับพ่อดูบ้าง เวลาเราไปไหนหาไรกินข้างนอกพ่อจะด่าเราขังเราอย่างกับอะไรเราแค่ไปตลาดไกล้ๆกับเพื่อนเรา พ่อด่ายับตามกลับบ้านบอกถ้าทำอีกกูฆ่าแน่ด่าสารพัดแรงมาก จนเราแบบเห้ยคิดถูกคิดผิดนะแค่ไปหาไรกินกับเพื่อนตอนปิดเทอมต้องขนาดนี้หรอ เราไม่ได้ออกไปไหนเลยอยู่แต่ในห้องสี่เหลี่ยม ไม่ได้เปิดโลกกว้างบอกแค่เรียนจบค่อยออก ไม่ใช่เลยอ่ะเราแบบเบื่อชีวิต มอ2เลยอยู่กับแม่ แม่แต่งงานใหม่เราเลยแยกห้องเพราะแฟนนอนกับแม่ แรกๆก็นึกว่าจะดี หลังๆว่าเราบ้างนินทาด่าตายายน้า ไม่ชอบใจเราก็มาบ่นกับแม่ไม่ชอบทั้งบ้านเลยปะ ไม่ชอบก็ไม่ควรอยู่อะเนอะใครขอให้อยู่ รถก็ไม่มีเป็นของตัวเองทุกวันนี้รถแม่เราที่ยายซื้อให้เป็นของเขาแล้วค่ะขับเองตลอด เผลอๆไม่ชอบแม่เราไม่รู้จะพูดกะใครคงด่าในใจมั่งอะผู้ชายคนนี้ และเราสังเกตุมานานเหมือนเขาขู่หรืออะไรสักอย่างอ่ะว่าทำแบบนู้นนี้ละเขาจะไม่อยู่ช่วยงานไรงี้แม่เราเลยยอมแฟนตลอด ด่าแต่เราวันนี้เราแค่ลืมสายชาจปู่เลยเอามาให้แม่ด่าเราเละ แฟนแม่บอกละจนบ่นไมบ่นไปก็ทำนิสัยเดิมว่ะ ละก็บ่นยาวเลยเราเลยรีบขึ้นมาบนห้องร้องไห้แบบบ้าคลั่งมากๆรู้สึกเกลียดแฟนแม่รู้สึกเบื่อชีวิต รู้สึกอึดอัด แบบตายไปเลยจบๆดีปะ เคยผูกคอตัวเองมาแล้วสามรอบ มันทรมานมากเราเลยบอกพอดีกว่าพรุ่งนี้อาจจะดีกว่าวันนี้ก็ได้ เราเอาเชือกออก หน้าเราแบบเหมือนเขียวๆอืดนิดๆเหมือนคนจะตายปากบวมเปล่ง
พร้อมคาบนํ้าตาที่ไม่มีความสุข ที่หนูเล่ามายังไม่หมดก่อนหน้านี้ก็มีเรื่องที่เลวร้ายกว่านี้ย่อยๆนะคะโดนคนที่ไว้ใจหักหลังนกต่อ จนทุกคนลุมล้อมด่าเราโง่ส้มนํ้าหน้าเจอเพื่อนที่แถเรื่องจนคนในโรงเรียนมองเรากันว่าคนนี้หรอที่โดนนู้นนี้ บางเรื่องไม่จริงสักนิดมันเป็นเรื่องเลวร้ายเป็นเรื่องที่ใหญ่เกือบพลาดเกือบตาย และได้รู้จักนิสัยใจคอคนที่เราไว้ใจมาก เรื่องนี้ยันแก่ตายก็จำไม่ลืมค่ะอยากลืมเรื่องแบบนี้มาก มันไม่ใช่เรื่องที่ควรจดจำแต่ก็มันเหมือนโชคร้ายที่เราเจอคนแบบนั้นเห้อ ชีวิตคนเรา😞