เรามีพี่ชาย1 คน และเราเป็นลูกคนเล็ก พึ่งเรียนจบ และพึ่งทำงานค่ะ
พี่ชายเราทำงานอยู่ต่างจังหวัด เป็นข้าราชการ
เราทำงานบริษัทเอกชนทั่วๆไป อยู่บ้านกับครอบครัวค่ะ เงินเดือนไม่ได้สูงเพราะพึ่งเป็นเด็กจบใหม่ ค่าใช้จ่ายภายในบ้านเราจ่ายทุกอย่างค่ะ ค่าน้ำ ค่าไฟ ค่าเน็ต ค่าแอร์ ค่าโทรศัพท์ และค่าทำฟันเรา อันนี้เค้าไม่เคยเกี่ยงค่ะ เพราะเป็นการช่วยแบ่งเบาภาระที่บ้าน
แต่เราน้อยใจท่านนะ เวลาเราไปเที่ยวไหนที่แบบเป็นการคลายเครียดของเราบ้าง หาว่าทำไมเราไม่ให้เงินพวกท่านใช้บ้างเลย หาว่าเราเอาเงินไปไหนหมด ให้ก็ไม่ให้
ในความคิดเราทำไมท่านไม่เห็นขอพี่ชายเราบ้างเลย ภาระอะไรก็ไม่ต้องจ่าย อยู่สบายๆ ไม่ต้องทนคำด่าคำต่อว่าจากพ่อ
เราอยากจะพูดอยากจะเถียงท่านบ้าง แต่เราเป็นคนที่หวั่นไหวอะไรง่าย พูดความในใจอะไรบอกไปบางครั้งก็จะร้องไห้ บ่อน้ำตาตื้น และไม่เคยเถียงท่านทันซักครั้ง
เราควรทำยังไงดีคะ ค่าใช้จ่ายในแต่ละเดือนเราก็ไม่มีจะเหลือเก็บแล้ว ใช้เงินเดือนชนเดือน ค่าข้าวค่ารถอีก
บางครั้งเราก็รู้สึกว่าพ่อเรารักลูกไม่เท่ากัน
อ่อพ่อกับแม่เราหย่ากันค่ะ
บางครั้งเราก็อยากจะหนีออกจากบ้านตั้งแต่ม.4 จนถึงตอนนี้ เพื่อหนีปัญหาทุกอย่าง แต่เราต้องดูแลยายที่เลี้ยงเรามาตั้งแต่เด็กๆ แกไม่มีใคร ตัดสินใจที่จะหนีออกจากบ้านไปอยู่คนเดียวไม่ได้ตัดสินใจไม่ขาด
ทำไมพ่อ ถึงไม่เข้าใจลูกสาวอย่างเราบ้าง
พี่ชายเราทำงานอยู่ต่างจังหวัด เป็นข้าราชการ
เราทำงานบริษัทเอกชนทั่วๆไป อยู่บ้านกับครอบครัวค่ะ เงินเดือนไม่ได้สูงเพราะพึ่งเป็นเด็กจบใหม่ ค่าใช้จ่ายภายในบ้านเราจ่ายทุกอย่างค่ะ ค่าน้ำ ค่าไฟ ค่าเน็ต ค่าแอร์ ค่าโทรศัพท์ และค่าทำฟันเรา อันนี้เค้าไม่เคยเกี่ยงค่ะ เพราะเป็นการช่วยแบ่งเบาภาระที่บ้าน
แต่เราน้อยใจท่านนะ เวลาเราไปเที่ยวไหนที่แบบเป็นการคลายเครียดของเราบ้าง หาว่าทำไมเราไม่ให้เงินพวกท่านใช้บ้างเลย หาว่าเราเอาเงินไปไหนหมด ให้ก็ไม่ให้
ในความคิดเราทำไมท่านไม่เห็นขอพี่ชายเราบ้างเลย ภาระอะไรก็ไม่ต้องจ่าย อยู่สบายๆ ไม่ต้องทนคำด่าคำต่อว่าจากพ่อ
เราอยากจะพูดอยากจะเถียงท่านบ้าง แต่เราเป็นคนที่หวั่นไหวอะไรง่าย พูดความในใจอะไรบอกไปบางครั้งก็จะร้องไห้ บ่อน้ำตาตื้น และไม่เคยเถียงท่านทันซักครั้ง
เราควรทำยังไงดีคะ ค่าใช้จ่ายในแต่ละเดือนเราก็ไม่มีจะเหลือเก็บแล้ว ใช้เงินเดือนชนเดือน ค่าข้าวค่ารถอีก
บางครั้งเราก็รู้สึกว่าพ่อเรารักลูกไม่เท่ากัน
อ่อพ่อกับแม่เราหย่ากันค่ะ
บางครั้งเราก็อยากจะหนีออกจากบ้านตั้งแต่ม.4 จนถึงตอนนี้ เพื่อหนีปัญหาทุกอย่าง แต่เราต้องดูแลยายที่เลี้ยงเรามาตั้งแต่เด็กๆ แกไม่มีใคร ตัดสินใจที่จะหนีออกจากบ้านไปอยู่คนเดียวไม่ได้ตัดสินใจไม่ขาด