ผมมีสองเรื่องมาเล่าให้ฟังกัน
เรื่องแรก ปกติผมเป็นคนไม่ค่อยอยากออกไปสุงสิงกับใครเท่าไหร่แต่เร็วๆนี้ผมเรื่มมีความคิดว่าอยากออกไปทำอะไรอย่างการไปเที่ยวกับเพื่อนช่วงวันหยุดอะไรงี้แต่ในใจผมมันกล้าๆกลัวๆ ใจนึงก็อยากไป อีกอันก็กลัวว่าถ้าไปแล้วผมจะเปลี่ยนไปรึป่าว ตอนนี้เลยยังไม่ได้ตัดสินใจอะไร
เรื่องต่อมา แต่ก่อนผมคิดว่าการมีแฟนเนี่ยมันไม่จำเป็นสำหรับผมหรอก แต่ผมดันไปชอบผู้หญิงที่รูปร่างไม่ตรงสเปคเอาซะเลย ตอนนี้ในใจผมก็เหมือนเดิมที่สองจิตสองใจ ใจนึงก็ชอบและอยากเป็นแฟนนะ อีกใจก็มันจะรับเราได้หรอ? จะไม่เลิกกันหรอ? ก็เลยยังไม่ได้ตัดสินใจอะไร
จากที่คิดดูตั้งแต่ที่ผมเริ่มมีความคิดว่าอยากเปลี่ยนก็จะมีอาการเหมือนมีตัวผมอีกคนออกมาห้ามไม่ให้ไปเพราะว่าที่เป็นอยู่ก็ดีแล้ว(มีคนบอกมายังงั้น)
เหมือนได้ยินเสียงคนพูดว่า จงอยู่ที่ตรงกลางหนะดีแล้ว อย่าตกลงไปด้านใดด้านหนึ่ง เป็นกลางอะดีที่สุดอยู่แล้ว
อยากจะดูความคิดเห็นของทุกคนที่เข้ามาอ่านหน่อยอะครับเพื่อจะได้ตัดสินใจได้สักที
ขอบคุณไว้ล่วงหน้า
รู้สึกเหมือนตัวเราไปไม่สุดเลยสักทางทำไงดีครับ?
เรื่องแรก ปกติผมเป็นคนไม่ค่อยอยากออกไปสุงสิงกับใครเท่าไหร่แต่เร็วๆนี้ผมเรื่มมีความคิดว่าอยากออกไปทำอะไรอย่างการไปเที่ยวกับเพื่อนช่วงวันหยุดอะไรงี้แต่ในใจผมมันกล้าๆกลัวๆ ใจนึงก็อยากไป อีกอันก็กลัวว่าถ้าไปแล้วผมจะเปลี่ยนไปรึป่าว ตอนนี้เลยยังไม่ได้ตัดสินใจอะไร
เรื่องต่อมา แต่ก่อนผมคิดว่าการมีแฟนเนี่ยมันไม่จำเป็นสำหรับผมหรอก แต่ผมดันไปชอบผู้หญิงที่รูปร่างไม่ตรงสเปคเอาซะเลย ตอนนี้ในใจผมก็เหมือนเดิมที่สองจิตสองใจ ใจนึงก็ชอบและอยากเป็นแฟนนะ อีกใจก็มันจะรับเราได้หรอ? จะไม่เลิกกันหรอ? ก็เลยยังไม่ได้ตัดสินใจอะไร
จากที่คิดดูตั้งแต่ที่ผมเริ่มมีความคิดว่าอยากเปลี่ยนก็จะมีอาการเหมือนมีตัวผมอีกคนออกมาห้ามไม่ให้ไปเพราะว่าที่เป็นอยู่ก็ดีแล้ว(มีคนบอกมายังงั้น)
เหมือนได้ยินเสียงคนพูดว่า จงอยู่ที่ตรงกลางหนะดีแล้ว อย่าตกลงไปด้านใดด้านหนึ่ง เป็นกลางอะดีที่สุดอยู่แล้ว
อยากจะดูความคิดเห็นของทุกคนที่เข้ามาอ่านหน่อยอะครับเพื่อจะได้ตัดสินใจได้สักที
ขอบคุณไว้ล่วงหน้า