สวัสดีครับขอบคุณทุกท่านที่สละเวลามาอ่านและให้คำปรึกษาครับอาจจะยาวหน่อยแต่นี่เป็นเรื่องราวของผม ผมเป็นนักศึกษามหาลัยแห่งหนึ่งย่านบางซื่อ ตอนนี้อยู่ปี2เทอม2 เรียกได้ว่าผมมาครึ่งทางแล้วอีก2ปีผมก็จะเรียนจบก้าวสู่วัยทำงาน ทีนี้ปัญหาของผม ณ ตอนนี้คือผมค่อนข้างหมดไฟ ไร้passion รู้สึกเฉยๆ เบื่อหน่ายกับการเรียน ผมเป็นคนค่อนข้างขี้เกียจ ชีวิตประจำวันของผมส่วนใหญ่หมดไปกับการเล่นเกม ดูหนัง ดูซีรี่ย์ ผมเล่นเกมหนักมากวันละ6-8ชั่วโมง แต่ถ้าถามเรื่องการเรียนผม ผมเป็นคนเรียนดีมาตลอดแต่ไม่ถึงกับดีมากได้ที่1 ผมไม่เคยอ่านหนังสือเตรียมตัวล่วงหน้าก่อนสอบเลย ผมจะอ่านก็ต่อเมื่อไฟลนก้นจี้ผม ผมอ่านก่อนสอบแค่ๆราว3วันหนักสุด1วันก่อนสอบ ในห้องผมไม่เคยตั้งใจเรียนเลยเป็นนิสัยเสียที่ติดมาสมัยม.ปลายเพราะหลังเลิกเรียนผมจะตะบี้ตะบันเรียนพิเศษอย่างเดียว ในห้องผมไม่สนใจเล่นแต่เกม นิสัยเสียของผมอันนี้ติดตัวมาเป็นสันดานผมจนถึงมหาลัย อยู่มหาลัยผมก็ยังทำตัวเสเพลเหมือนเดิมเรียนไม่เข้าแต่เกรดผมก็ยังดีส่วนหนึ่งก็เพราะเพื่อนๆกลุ่มผมเรียนเก่งผมก็เลยติดสอยห้อยตามนั่งฟังเค้าโม้กัน และผมก็ทำต่อไปเพราะคิดว่าต่อให้ไม่เข้าเรียนไม่เรียนเกรดผมก็ยังดีผมโดนด่าเรื่องนี้หลายครั้งจากเพื่อนๆพ่อแม่ผมบ้างและผมเข้าใจว่ามันผิดพยายามจะเลิกนิสัยนี้ จนถึงช่วงนี้ที่ผมเห็นเพื่อนๆออกค่ายทำกิจกรรมทำสิ่งที่ตัวเองชอบตัวเองรัก มีเป้าหมายในชีวิต ผมย้อนกลับมาดูตัวเองรู้สึกท้อแท้เพราะผมไม่รู้ว่าตัวเองชอบอะไร ผมได้แต่ใช้ชีวิตนอนโง่ๆดูซีรีเล่นเกมไปวันๆ ผมเลือกเรียนคณะสายคณิตศาสตร์ประกัน ถ้าถามว่าผมชอบไหมผมตอบได้ว่าผมเฉยๆอารมณ์ไม่ได้ชอบแต่ก็ไม่ได้แย่ไม่ได้เกลียด ผมแค่อยู่กับมันได้เพราะผมมีหัวทางคณิตศาสตร์ ผมหาสิ่งที่ชอบไม่เจอผมจึงเลือกสิ่งที่ผมถนัด จนตอนนี้ผมก็ยังหาสิ่งนั้นไม่เจอสิ่งที่ทำให้ผมมีแรงลุกจากเตียงออกไปทำโดยไม่ขี้เกียจ สิ่งที่ทำแล้วมีความสุขมีเป้าหมาย ได้แต่ใช้ชีวิตให้หมดไปวันๆผลาญเวลาไปเรื่อยๆ ในขณะที่เพื่อนๆกำลังเดินทางไขว่คว้าความฝัน ผมควรจะจัดการชีวิตยังไงดีใครเคยผ่านจุดนี้ช่วยชี้แนะผมหน่อย ผมมีความสามารถทางภาษาอังกฤษนิดหน่อนพอพูดคุยได้เพราะผมชอบดูซีรี่ภาษา ผมรู้สึกขาแรงบันดาลใจ ไม่อยากทำอะไรสักอย่างแต่ผมนึกภาพอนาคตแล้วเวลางานเลี้ยงรุ่นผมก็อยากมีเรื่องราวมีstoryของผมไว้พูดคุยกับเพื่อนเรื่องความก้าวหน้าบ้าง กระทู้นี้จะออกแนวระบายหน่อยเพราะผมอึดอัดมากมายตอนนี้ จะหันหลังกลับก็ไม่ได้จะไปต่อก็ไม่ถึงไร้เป้าหมาย ขอบคุณทุกท่านที่ผ่านทางมาอ่านและรับฟังชีวิตผมครับ
ขอเวลาพวกคุณสัก5นาทีช่วยเปลี่ยนชีวิตผมที