คิดว่าเวลาของมนุษย์สองหมื่นกว่าวันให้มาเยอะมาก
แต่เราใช้ไปสร้างสุรุ่ยสุร่าย ความต้องการของร่างกายเป็นเครื่องยึดกุมอิสระในการแสดงศักยภาพที่แท้ในการทำงานของตัวเอง (weak mind)
เล่นนู่นเล่นนี่ เล่นเฟซ ไล เนท ดูข่าว และอื่นๆแปปๆเวลาก็ผ่านไปอีกวันแล้ว ยังไม่ได้ทำงานอะไรเท่าไหร่เลย ทำไงดี รู้สึกกว่าแต่ละวัน producitivity มีน้อยมาก
เสียเวลาเยอะไปกับเรื่องไร้สาระต่างๆ แบบนี้เวลาต่อให้ชีวิตมีสองร้อยปี หรือพันปีก็ไม่พอ ที่จะทำงานต่างๆให้เสร็จสมบูรณ์ ไม่สามารถควบคุมตัวเองได้
ขาด discipline และไม่มี work ethic ไม่สามารถ concentrate ทำงานได้อย่างต่อเนื่องยาวนาน จับจดไปหมด
คนมีชีวิตอยู่หลายราตรี แต่ถ้าไม่รู้ว่าตัวเองชอบอไร เรื่อยเปื่อยไปวันๆ ก็เหมือนเรือโดนลมพัดไปมา แม้ล่องเรืออยู่นานก็ไม่อาจนับว่าท่องเที่ยวไปไหน ปล่อยให้กระแสลมพัดไปทางนู้นที ทางนี้ทีตามแต่สิ่งที่มากระทบ ขาดการพิจารณา ตรึกตรองและสำรวจตัวเอง
วันๆไม่ได้งานอะไรเท่าไหร่เลย ทำไงดี?
รู้สึกว่าวันๆผ่านไปเร็วมาก ไม่ได้งานอะไรเท่าไหร่เลย เพลิดเพลินไปกับสิ่งต่างๆมากมายเรื่อยเปื่อย ทำไงดี
แต่เราใช้ไปสร้างสุรุ่ยสุร่าย ความต้องการของร่างกายเป็นเครื่องยึดกุมอิสระในการแสดงศักยภาพที่แท้ในการทำงานของตัวเอง (weak mind)
เล่นนู่นเล่นนี่ เล่นเฟซ ไล เนท ดูข่าว และอื่นๆแปปๆเวลาก็ผ่านไปอีกวันแล้ว ยังไม่ได้ทำงานอะไรเท่าไหร่เลย ทำไงดี รู้สึกกว่าแต่ละวัน producitivity มีน้อยมาก
เสียเวลาเยอะไปกับเรื่องไร้สาระต่างๆ แบบนี้เวลาต่อให้ชีวิตมีสองร้อยปี หรือพันปีก็ไม่พอ ที่จะทำงานต่างๆให้เสร็จสมบูรณ์ ไม่สามารถควบคุมตัวเองได้
ขาด discipline และไม่มี work ethic ไม่สามารถ concentrate ทำงานได้อย่างต่อเนื่องยาวนาน จับจดไปหมด
คนมีชีวิตอยู่หลายราตรี แต่ถ้าไม่รู้ว่าตัวเองชอบอไร เรื่อยเปื่อยไปวันๆ ก็เหมือนเรือโดนลมพัดไปมา แม้ล่องเรืออยู่นานก็ไม่อาจนับว่าท่องเที่ยวไปไหน ปล่อยให้กระแสลมพัดไปทางนู้นที ทางนี้ทีตามแต่สิ่งที่มากระทบ ขาดการพิจารณา ตรึกตรองและสำรวจตัวเอง
วันๆไม่ได้งานอะไรเท่าไหร่เลย ทำไงดี?