สวัสดีค่ะ นี้คือกระทู้แรกของเรานะผิดพลาดอะไรก็ช่วยบอกกันด้วย เรื่องคือตอนนั้นเราไปเรียนพิเศษ แล้วคือเราเจอกับเขาที่นั้นตอนแรกที่เราเจอเขา คือเขาเป็นผช.ที่แบบหน้าตาดีมากก(ก.ไก่ล้านตัว) คาแรคเตอรคือเป็นผช.เซอร์ๆ หน้ามึนหน่อยๆ นิ่งๆ ขาว สูง ซึ่งก็คือสเปคเลยย😆 แต่ตอนนั้นมันเป็นช่วงเรียนพิเศษที่หัวเลี้ยวหัวต่อมากจิงๆ เราเลย ไม่ได้คิดอะไร(เผลอๆชังขี้หน้านิดนึงด้วย555)แล้วคือเราได้นั่งใกล้กับเขา คือเขานั่งฝั่งขวาเรา นึกสภาพคือมันเป็นเหมือนห้องเรียนมหาลัยเลยค่ะ แล้วคือวันแรกที่เรียนมันเป็นวันอาทิตย์ ซึ่งต้องเรียนทุกวันเลย(แต่ไม่ได้เรียนทั้งวันนะ)แล้วคือคนอื่นเขาปิดเทอมหมดแล้วแต่เราเป็นเด็กกิจกรรมซึ่งตั้งแต่วันจันทร์-ศุกร์เราช่วยงานครูที่รร.5วันเลยแต่หลังจากนั้นก็ปิดเทอม แล้วพอมาวันเสาร์ก็เกิดการเปลี่ยนที่นั่งเขาได้ย้ายที่นั่งไปฝั่งซ้ายเราแล้วคือมีผช.คนนึงซึ่งเป็นเพื่อนเขามานั่งคั่นตรงกลาง เราเลยไม่ได้นั่งติดกันอีก แล้วคือเรียนไปทุกๆวันทุกๆวันเราก็เริ่มรู้สึกดีกับเขามากขึ้น!! จนรู้ตัวอีกที...ก็ตกหลุมรักเขาเข้าแล้ว😝 แต่จู่ๆเขาก็หายไป
แล้วเราก็ร้องไห้หนักมาก คือคิดถึงเขามาก คร่ำครวญถึงเขาเหมือนคนตาย เวลาไหว้พระก็จะขอแต่ว่าให้เขากลับมาเรียน จนวันสุดท้ายเขาก็กลับมานั่งเรียน คือตอนนั้นเราดีใจมาก และที่ดีกว่านั้นคือไอคนที่นั่งคั่นกลางไม่มา เรานี่มีความสุขมากระหว่างเรียน แต่พอคาบคณิตจู่ๆเขาก็ขยับมานั่งตรงที่เพื่อนเขาคืออยู่ติดกับเราเลยเรานี่แบบทำอะไรไม่ถูกเลย555 แต่คือมันมีเรียนพิเศษแถมอีกวัน เราดีใจมากเพราะเราอยากขอเบอร์เขามากแต่อย่างที่บอกเขาเป็นคนนิ่งๆสุขุม ซึ่งเราก็กลัวนกเลยไม่กล้าขอ จนวันแถมเราก็ตอนวิชาสังคม อาจารย์แจกชีท แล้วคืออาจารย์เขาก็ให้นักเรียนคนนึงเดินแจกแต่มันดันแจกกลุ่มที่มันรู้จักก่อนและหลังจากนั้นมันก็วางไว้บนโต๊ะแล้วก็เดินกลับไปนั่งคือเรานั่งในๆไงเลยออกไปยาก แต่เขานั่งติดทางเดิน เราก็เลยสูดลมหายใจลึกแล้วพูดกับเขาว่า"เทอหยิบชีทให้เราหน่อยดิ"พอพูดจบไม่ทันไรเขาก็ลุกพรวดอย่างเร็วเหมือนมุ่งมั่นมากคือไมาได้ทำท่าประชดใดๆนะ แล้วเขาก็หยิบมาให้เราแล้วเราก็
บอก"แต้งกิ้วนะ"เขาก็ยิ้มให้เราแบบเขิลมากแต่พอเรียนหมดแล้วตอนกลับบ้านเขาก็เดินออกประตูแล้วคือเราออกยากไงเลยตามเขาไม่ทันเขาลงไปก่อน เราก็รีบลงไป คือพ่อเรามารับแล้วเราก็เดินตามพ่อไปคือจะเกือบจะร้องไห้แล้วที่ไม่เห็นเขาแต่บังเอิญเราเห็นเขาอยู่ข้างหน้าโรงเรียน พอเขาเห็นเราเดินตามพ่อเขาก็เดินตามเรามาแต่เขาดันเดินตรงแบบไม่สนใจเราเลย คือกลับบ้านมานั่งร้องไห้หนักมากเพราะเรารู้สึกรักเขามากจริงๆ อยากจะถามว่าจอนนี้เราควรทำยังไงดีคะ?😭😭
ปล.นี้คือเรื่งจิงทั้งหมดนะคะ
อกหักทั้งๆที่ยังไม่ได้มีความสัมพันธ์อะไรกับเขาเลยขอคำปรึกษาด่วนค่ะ
แล้วเราก็ร้องไห้หนักมาก คือคิดถึงเขามาก คร่ำครวญถึงเขาเหมือนคนตาย เวลาไหว้พระก็จะขอแต่ว่าให้เขากลับมาเรียน จนวันสุดท้ายเขาก็กลับมานั่งเรียน คือตอนนั้นเราดีใจมาก และที่ดีกว่านั้นคือไอคนที่นั่งคั่นกลางไม่มา เรานี่มีความสุขมากระหว่างเรียน แต่พอคาบคณิตจู่ๆเขาก็ขยับมานั่งตรงที่เพื่อนเขาคืออยู่ติดกับเราเลยเรานี่แบบทำอะไรไม่ถูกเลย555 แต่คือมันมีเรียนพิเศษแถมอีกวัน เราดีใจมากเพราะเราอยากขอเบอร์เขามากแต่อย่างที่บอกเขาเป็นคนนิ่งๆสุขุม ซึ่งเราก็กลัวนกเลยไม่กล้าขอ จนวันแถมเราก็ตอนวิชาสังคม อาจารย์แจกชีท แล้วคืออาจารย์เขาก็ให้นักเรียนคนนึงเดินแจกแต่มันดันแจกกลุ่มที่มันรู้จักก่อนและหลังจากนั้นมันก็วางไว้บนโต๊ะแล้วก็เดินกลับไปนั่งคือเรานั่งในๆไงเลยออกไปยาก แต่เขานั่งติดทางเดิน เราก็เลยสูดลมหายใจลึกแล้วพูดกับเขาว่า"เทอหยิบชีทให้เราหน่อยดิ"พอพูดจบไม่ทันไรเขาก็ลุกพรวดอย่างเร็วเหมือนมุ่งมั่นมากคือไมาได้ทำท่าประชดใดๆนะ แล้วเขาก็หยิบมาให้เราแล้วเราก็
บอก"แต้งกิ้วนะ"เขาก็ยิ้มให้เราแบบเขิลมากแต่พอเรียนหมดแล้วตอนกลับบ้านเขาก็เดินออกประตูแล้วคือเราออกยากไงเลยตามเขาไม่ทันเขาลงไปก่อน เราก็รีบลงไป คือพ่อเรามารับแล้วเราก็เดินตามพ่อไปคือจะเกือบจะร้องไห้แล้วที่ไม่เห็นเขาแต่บังเอิญเราเห็นเขาอยู่ข้างหน้าโรงเรียน พอเขาเห็นเราเดินตามพ่อเขาก็เดินตามเรามาแต่เขาดันเดินตรงแบบไม่สนใจเราเลย คือกลับบ้านมานั่งร้องไห้หนักมากเพราะเรารู้สึกรักเขามากจริงๆ อยากจะถามว่าจอนนี้เราควรทำยังไงดีคะ?😭😭
ปล.นี้คือเรื่งจิงทั้งหมดนะคะ