ประสปการณ์ในชีวิต ต้องดิ้นรนหางานทำ
การตั้งเป้าหมายในชีวิต ครั้งแรก คือการได้เป็นเจ้าของบริษัท ..
และแล้วเป้าหมายที่เราตั้ง ก็เป็นจริง ..
บริษัทของผมดำเนินการดีวันดีคืน สามารถซื้อบ้านซื้อรถ ซื้อที่ดิน
สามารถส่งให้ลูกๆ เรียน อนุบาลจนจบประมถม
ค่าเทอมสองคนรวมกันแล้วเทอมละแสนตั้งแต่อนุบาล จนจบประถม 6 ไปหนึ่งคน
ปัจจุบันลูกคนเล็กยังไม่จบประถม ต้องกัดฟันส่งต่อ กับค่าเทอมครึ่งแสน
แต่ผมต้องแลกมาด้วยการอยู่ห่างไกลครอบครัว
เดือนหนึ่งต้องกลับบ้าน เดือนละสองครั้ง สัปดาห์เว้นสัปดาห์
คือนั่งเครื่อง เย็นวันศุกร์ และเย็นวันอาทิตย์ต้องรีบนั่งเครื่องกลับ
ชีวิตวนอยู่อย่างนี้ 10 ปี เต็มๆ ....
ขึ้นปีที่ 11 ปัญหาการเมือง ก็เริ่มเรื้อรัง กิจการที่เคยดี เริ่มย่ำแย่ลง ..
ตัดสินใจ ปิดบริษัท พร้อมกับหนี้สินอีก 5 ล้าน .. ลูกน้องก็กระจัดกระจายหางานทำ
ปีแรกที่ตกงาน ก็หางานทำไปเรื่อง โชคดีลูกค้าเก่าๆ ยังติดต่อมาอยู่
ขายทัวร์ แล้วส่งให้เพื่อนทำ และเราก็พยายามศึกษาการขายของออนไลน์ และ ธุรกิจเครือข่าย
แต่ก็ไม่ประสบผลสำเร็จ เสียค่าสมัครซื้อสินค้าไปประมาณ 5 หมื่นบาท
เอารถมาขับ Grab ได้สักระยะ ก็ไม่คุ้มอีกเพราะใช้น้ำมัน
ไปเรียนเทรด Forex ตามสูตรที่โค้ชสอน ตอนเทรด Demo กำไรดี้ดี
พอลงเงินทำไมเทรดไม่เข้าเลย แว๊ะ !!!! เสียไปประมาณเกือบๆ แสน ...
หนึ่งปี ชีวิตตกงาน ไม่เป็นชิ้นเป็นอัน คิดจะหาขายของ
คิดแม้กระทั่ง จะไปสมัครงานเป็นเด็กล้างรถ เพื่อที่จะเอาวิชามาเปิดเอง แต่เขาไม่รับ 555
เพราะอายุมากเกินหรือเปล่า หรือว่าเราเป้นลูกค้าประจำหรือเปล่า ไม่รู้
จนกระทั่ง เพื่อมาชวนไปลงทุนในแพลทฟอร์ม ตอนแรกเรียกว่า หุ้นบลูชิพ
เป็นจุดเริ่มต้น ที่เราศึกษาการเงิน และ คลิปโตเคอร์เรนซี่ อย่างจริงจัง ..
ปัจจุบันทำให้เรารู้ว่า แพลทฟอร์มการลงทุ มีมากมาย และ กำลังเกิดใหม่ๆ หลายตัว
หลายๆ คนกลัวว่ามันจะเป็นแชร์ลูกโซ่บ้าง หลอกลวงบ้าง อะไรบ้าง
แต่ชีวิตผม ไม่มีทางเลือกอื่น เลยต้องกล้าลองกับเขา และศึกษาเขาอย่างจริงจัง
ผมเริ่มลงทุนตัวแรก จาการหยิบยืมเงินคนอื่นมาลง ประมาณแสนกว่าบาท
ตอนนี้พอร์ทผมหลักล้านบาท....
สองปีผ่านไป จากชีวิตติดลบ ก็ค่อยๆ ขยับขึ้น ดีขึ้น ไม่ถึงกับรวย แต่ลืมตาอ้าปากได้
ปัจจุบัน ชีวิตยังไม่รวย แต่สิ่งที่ผมได้มา คือเวลา ผมนอนเมื่อไหร่ก็ได้ ตื่นเมื่อไหร่ก็ได้
เดินทางไปไหนมาไหนก็ได้ แบบชิลๆ ไม่รีบเหมือนเมื่อก่อน ..
ปัจจุบันลงทุนไปหลายแพลทฟอร์ม กระจายความเสี่ยงไป
และ จะลงเพิ่มอีกสองตัวกำลังเข้ามาใหม่ๆ..
ผมว่าคนส่วนใหญ่กลัวการลงทุนแบบนี้ กลัวแชร์ลูกโซ่ ...
แต่ถ้าเราศึกษาพวกนี้ คลุกคลีกับมัน เราจะรู้ว่า มันเป็นไปได้ โดยเฉพาะคลิปโตเคอร์เร็นซี่
ถ้ารู้ที่มาที่ไปของเงินชัดเจน เราก็ไม่กลัวมัน
ผมคงเป็นคนตกงานที่มีความสุข ณ เวลานี้...
มีความสุขมากกว่า ตอนทำงานเพื่อเงิน..
:: สองปีกับชีวิตตกงาน... ทำไมตอนเราวัยรุ่นไม่มีอย่างนี้นะ
การตั้งเป้าหมายในชีวิต ครั้งแรก คือการได้เป็นเจ้าของบริษัท ..
และแล้วเป้าหมายที่เราตั้ง ก็เป็นจริง ..
บริษัทของผมดำเนินการดีวันดีคืน สามารถซื้อบ้านซื้อรถ ซื้อที่ดิน
สามารถส่งให้ลูกๆ เรียน อนุบาลจนจบประมถม
ค่าเทอมสองคนรวมกันแล้วเทอมละแสนตั้งแต่อนุบาล จนจบประถม 6 ไปหนึ่งคน
ปัจจุบันลูกคนเล็กยังไม่จบประถม ต้องกัดฟันส่งต่อ กับค่าเทอมครึ่งแสน
แต่ผมต้องแลกมาด้วยการอยู่ห่างไกลครอบครัว
เดือนหนึ่งต้องกลับบ้าน เดือนละสองครั้ง สัปดาห์เว้นสัปดาห์
คือนั่งเครื่อง เย็นวันศุกร์ และเย็นวันอาทิตย์ต้องรีบนั่งเครื่องกลับ
ชีวิตวนอยู่อย่างนี้ 10 ปี เต็มๆ ....
ขึ้นปีที่ 11 ปัญหาการเมือง ก็เริ่มเรื้อรัง กิจการที่เคยดี เริ่มย่ำแย่ลง ..
ตัดสินใจ ปิดบริษัท พร้อมกับหนี้สินอีก 5 ล้าน .. ลูกน้องก็กระจัดกระจายหางานทำ
ปีแรกที่ตกงาน ก็หางานทำไปเรื่อง โชคดีลูกค้าเก่าๆ ยังติดต่อมาอยู่
ขายทัวร์ แล้วส่งให้เพื่อนทำ และเราก็พยายามศึกษาการขายของออนไลน์ และ ธุรกิจเครือข่าย
แต่ก็ไม่ประสบผลสำเร็จ เสียค่าสมัครซื้อสินค้าไปประมาณ 5 หมื่นบาท
เอารถมาขับ Grab ได้สักระยะ ก็ไม่คุ้มอีกเพราะใช้น้ำมัน
ไปเรียนเทรด Forex ตามสูตรที่โค้ชสอน ตอนเทรด Demo กำไรดี้ดี
พอลงเงินทำไมเทรดไม่เข้าเลย แว๊ะ !!!! เสียไปประมาณเกือบๆ แสน ...
หนึ่งปี ชีวิตตกงาน ไม่เป็นชิ้นเป็นอัน คิดจะหาขายของ
คิดแม้กระทั่ง จะไปสมัครงานเป็นเด็กล้างรถ เพื่อที่จะเอาวิชามาเปิดเอง แต่เขาไม่รับ 555
เพราะอายุมากเกินหรือเปล่า หรือว่าเราเป้นลูกค้าประจำหรือเปล่า ไม่รู้
จนกระทั่ง เพื่อมาชวนไปลงทุนในแพลทฟอร์ม ตอนแรกเรียกว่า หุ้นบลูชิพ
เป็นจุดเริ่มต้น ที่เราศึกษาการเงิน และ คลิปโตเคอร์เรนซี่ อย่างจริงจัง ..
ปัจจุบันทำให้เรารู้ว่า แพลทฟอร์มการลงทุ มีมากมาย และ กำลังเกิดใหม่ๆ หลายตัว
หลายๆ คนกลัวว่ามันจะเป็นแชร์ลูกโซ่บ้าง หลอกลวงบ้าง อะไรบ้าง
แต่ชีวิตผม ไม่มีทางเลือกอื่น เลยต้องกล้าลองกับเขา และศึกษาเขาอย่างจริงจัง
ผมเริ่มลงทุนตัวแรก จาการหยิบยืมเงินคนอื่นมาลง ประมาณแสนกว่าบาท
ตอนนี้พอร์ทผมหลักล้านบาท....
สองปีผ่านไป จากชีวิตติดลบ ก็ค่อยๆ ขยับขึ้น ดีขึ้น ไม่ถึงกับรวย แต่ลืมตาอ้าปากได้
ปัจจุบัน ชีวิตยังไม่รวย แต่สิ่งที่ผมได้มา คือเวลา ผมนอนเมื่อไหร่ก็ได้ ตื่นเมื่อไหร่ก็ได้
เดินทางไปไหนมาไหนก็ได้ แบบชิลๆ ไม่รีบเหมือนเมื่อก่อน ..
ปัจจุบันลงทุนไปหลายแพลทฟอร์ม กระจายความเสี่ยงไป
และ จะลงเพิ่มอีกสองตัวกำลังเข้ามาใหม่ๆ..
ผมว่าคนส่วนใหญ่กลัวการลงทุนแบบนี้ กลัวแชร์ลูกโซ่ ...
แต่ถ้าเราศึกษาพวกนี้ คลุกคลีกับมัน เราจะรู้ว่า มันเป็นไปได้ โดยเฉพาะคลิปโตเคอร์เร็นซี่
ถ้ารู้ที่มาที่ไปของเงินชัดเจน เราก็ไม่กลัวมัน
ผมคงเป็นคนตกงานที่มีความสุข ณ เวลานี้...
มีความสุขมากกว่า ตอนทำงานเพื่อเงิน..