นี่คือสิ่งที่ผมพยายามสื่อ (เรื่องตั้งรัฐบาล)
หลังจากตอนนี้อยากให้อ่านกันนิดนะครับ ซึ่งขออภัยที่พิมพ์ยาว
หวังว่าผมคงวิเคราะห์อะไรอาจพลาดหรืออาจไม่พลาดในเรื่องนี้
เตือนกันได้นะครับ หลายๆคนตอนนี้ลุ้นตัวโก่ง
แบบปัสสาวะเหนียวเลยก็ว่าได้เรื่องการจัดตั้งรัฐบาลขั้วการเมืองต่างๆ
ตอนนี้ ณ เวลาที่โพสนี้นะครับ
อาจมีการเปลี่ยนแปลงเมื่อคะแนนที่เป็นทางการจริงๆออกมา
มีสามกรณีเดี่ยวผมจะอธิบายสิ่งที่ผมคิดถึงความยุ่งยากในการจัดตั้งรัฐบาลตามลำดับ
เราเรียกเกมนี้ว่าเกมชักไปชักมาแล้วกัน
กรณีที่ 1: พรรคร่วมรัฐบาลทุกพรรค
ย้ำว่าทุกพรรค ยกเว้นพปชร. กับ พรรครวมพลังประชาชาติไทย
โหวตเลือกนายกเมื่อมีการเปิดประชุมรัฐสภา รวมกันจะได้ 377 เสียง
(เกินกึ่งหนึ่งมาแค่เสียงเดียว) กรณีนี้ใครจะลา จะปวดท้อง
ไปเข้าห้องน้ำแทบจะไม่ได้ในวันโหวตนายก
ซึ่งเสียงที่เป็นแบบนี้จะยากพอควรไหม ถ้าพรรค ปชป. และภูมิใจไทย
ชาติไทยต่างๆต้องร่วมมือด้วย ส่วนพอร่วมมือแล้วจะเข้ามาเป็นรัฐบาล หรือ
จะขอลาจอไปเป็นฝ่ายค้านก็แล้วแต่
แต่ทำเพื่อให้ประเทศมันเดินต่อไปได้เท่านั้น
กรณีที่ 2: พรรค พปชร. บวกพรรคพันธมิตร บวก สว. ร่วมกันตั้งนายกรัฐมนตรี
ส่วนเวลาฟอร์ม คณะรัฐมนตรีใช้วิธีเจรจาดึงงูเห่าออกมา
พลังดูดมหาประลัยเกิดขึ้น ดึงออกมาจากพรรคให้ได้มาเป็นรัฐมนตรีก็ยังดี
ท้ายสุดสมมติความซวยเกิดเมื่อเวลาชักยืด....อ้าวยอมแล้วตั้งรัฐบาลแบบเสียงข้างน้อย
(ซึ่งเป็นความคิดที่โง่มาก) แต่จะอยู่ได้ไม่นาน
อย่าลืมว่านายกตำแหน่งนี้มาจากสองสภาจริง
อาศัยเสียงเกินครึ่งของสองสภารวมกัน อย่างน้อย 376 เสียง แต่เวลาออกกฎหมาย
พรบ.ต่างๆ เขาต้องผ่านสภาผู้แทนก่อน ก่อนส่งไปให้สว.พิจารณา
หรือกระทั่งอภิปรายไม่ไว้วางใจก็เหอะ ปลิวแน่นอนถ้าฝ่ายค้านเขาเยอะกว่า
กรณีที่ 3: พปชร. บวก สว. บวกพรรคที่สนับสนุน ไม่ยกมือโหวตนายกรัฐมนตรี
(งดออกเสียง) ซึ่งทำโดยการรวมคนทั้งสามฝ่ายให้ได้อย่างน้อยที่สุด 376
คนก่อน ตรงนี้จะอธิบายเพิ่มคือ เวลามีการเลือกประธานสภาผู้แทนราษฎรนั้น
แน่นอนฝั่งประชาธิปไตยอาจได้เป็นประธานสภา เพราะเกิดกรณีรวมเสียง สส. มากเกิน 250 คน
หลังจากนั้นประธานสภา ซึ่งคือประธานสภาผู้แทนราษฎรจะทำการนัดประชุมรัฐสภา
ทั้งสส.และ สว.นะครับ พอครั้งแรกอ้าวเสียงไม่ถึง 376 เสนอชื่อนายกไม่ได้
ที่ไม่ได้เพราะ พปชร.กับพรรคในเครือ และสว.เล่นเกมไง มี 376 จริงแต่งดออกเสียง
เพราะต้องการเสียงสส.มาร่วมรัฐบาลให้มากกว่านี้ อย่างน้อยพรรค พปชร. และผู้สนับสนุนเสียง สส.ต้อง 280
ขึ้นไป เพื่อทำงานผ่านกฎหมายได้
ประธานสภาอาจบ้าจี้นัดประชุมรัฐสภาทุกสัปดาห์เพื่อโหวตนายก สมมติทำไปแล้ว
2-3 ครั้งหานายกไม่ได้ เป็นเดือนๆก็หานายกไม่ได้
แล้วเกิดอะไรขึ้นต่อหากเป็นแบบนี้???? สรุปหานายกไม่ได้ ฟอร์ม
ครม.ชุดใหม่ไม่ได้ ซึ่งรัฐธรรมนูญไม่ได้กำหนดนะครับว่าต้องเลือก
ต้องหานายกคนใหม่ภายในกี่วัน เด้งต่อไป ลุงตู่ก็ยังเป็นรัฐบาล
และถืออำนาจมี ม.44 อยู่ต่อไป ท้ายที่สุดมันต้องหันหน้าเข้าหากัน
หรืออาจใช้กรณีพิเศษ รัฐธรรมนูญเปิดช่องให้ สส. และ สว.
มีมติร่วมกันอย่างน้อย 500 เสียง เปิดโอกาสไป หาคนนอก คือนอกบัญชี
และไม่ได้เป็นสส.ด้วยมาให้ทั้งสส.และสว.ร่วมกันโหวต แต่กว่าจะถึงจุดนั้น
ประชาชนยอมรับไหม บ้านเมืองบอบช้ำไหม
วิบากกรรม การตั้งรัฐบาลครั้งนี้ (ละครเรื่องนี้ท่าทางจะจบยาก)
หลังจากตอนนี้อยากให้อ่านกันนิดนะครับ ซึ่งขออภัยที่พิมพ์ยาว
หวังว่าผมคงวิเคราะห์อะไรอาจพลาดหรืออาจไม่พลาดในเรื่องนี้
เตือนกันได้นะครับ หลายๆคนตอนนี้ลุ้นตัวโก่ง
แบบปัสสาวะเหนียวเลยก็ว่าได้เรื่องการจัดตั้งรัฐบาลขั้วการเมืองต่างๆ
ตอนนี้ ณ เวลาที่โพสนี้นะครับ
อาจมีการเปลี่ยนแปลงเมื่อคะแนนที่เป็นทางการจริงๆออกมา
มีสามกรณีเดี่ยวผมจะอธิบายสิ่งที่ผมคิดถึงความยุ่งยากในการจัดตั้งรัฐบาลตามลำดับ
เราเรียกเกมนี้ว่าเกมชักไปชักมาแล้วกัน
กรณีที่ 1: พรรคร่วมรัฐบาลทุกพรรค
ย้ำว่าทุกพรรค ยกเว้นพปชร. กับ พรรครวมพลังประชาชาติไทย
โหวตเลือกนายกเมื่อมีการเปิดประชุมรัฐสภา รวมกันจะได้ 377 เสียง
(เกินกึ่งหนึ่งมาแค่เสียงเดียว) กรณีนี้ใครจะลา จะปวดท้อง
ไปเข้าห้องน้ำแทบจะไม่ได้ในวันโหวตนายก
ซึ่งเสียงที่เป็นแบบนี้จะยากพอควรไหม ถ้าพรรค ปชป. และภูมิใจไทย
ชาติไทยต่างๆต้องร่วมมือด้วย ส่วนพอร่วมมือแล้วจะเข้ามาเป็นรัฐบาล หรือ
จะขอลาจอไปเป็นฝ่ายค้านก็แล้วแต่
แต่ทำเพื่อให้ประเทศมันเดินต่อไปได้เท่านั้น
กรณีที่ 2: พรรค พปชร. บวกพรรคพันธมิตร บวก สว. ร่วมกันตั้งนายกรัฐมนตรี
ส่วนเวลาฟอร์ม คณะรัฐมนตรีใช้วิธีเจรจาดึงงูเห่าออกมา
พลังดูดมหาประลัยเกิดขึ้น ดึงออกมาจากพรรคให้ได้มาเป็นรัฐมนตรีก็ยังดี
ท้ายสุดสมมติความซวยเกิดเมื่อเวลาชักยืด....อ้าวยอมแล้วตั้งรัฐบาลแบบเสียงข้างน้อย
(ซึ่งเป็นความคิดที่โง่มาก) แต่จะอยู่ได้ไม่นาน
อย่าลืมว่านายกตำแหน่งนี้มาจากสองสภาจริง
อาศัยเสียงเกินครึ่งของสองสภารวมกัน อย่างน้อย 376 เสียง แต่เวลาออกกฎหมาย
พรบ.ต่างๆ เขาต้องผ่านสภาผู้แทนก่อน ก่อนส่งไปให้สว.พิจารณา
หรือกระทั่งอภิปรายไม่ไว้วางใจก็เหอะ ปลิวแน่นอนถ้าฝ่ายค้านเขาเยอะกว่า
กรณีที่ 3: พปชร. บวก สว. บวกพรรคที่สนับสนุน ไม่ยกมือโหวตนายกรัฐมนตรี
(งดออกเสียง) ซึ่งทำโดยการรวมคนทั้งสามฝ่ายให้ได้อย่างน้อยที่สุด 376
คนก่อน ตรงนี้จะอธิบายเพิ่มคือ เวลามีการเลือกประธานสภาผู้แทนราษฎรนั้น
แน่นอนฝั่งประชาธิปไตยอาจได้เป็นประธานสภา เพราะเกิดกรณีรวมเสียง สส. มากเกิน 250 คน
หลังจากนั้นประธานสภา ซึ่งคือประธานสภาผู้แทนราษฎรจะทำการนัดประชุมรัฐสภา
ทั้งสส.และ สว.นะครับ พอครั้งแรกอ้าวเสียงไม่ถึง 376 เสนอชื่อนายกไม่ได้
ที่ไม่ได้เพราะ พปชร.กับพรรคในเครือ และสว.เล่นเกมไง มี 376 จริงแต่งดออกเสียง
เพราะต้องการเสียงสส.มาร่วมรัฐบาลให้มากกว่านี้ อย่างน้อยพรรค พปชร. และผู้สนับสนุนเสียง สส.ต้อง 280
ขึ้นไป เพื่อทำงานผ่านกฎหมายได้
ประธานสภาอาจบ้าจี้นัดประชุมรัฐสภาทุกสัปดาห์เพื่อโหวตนายก สมมติทำไปแล้ว
2-3 ครั้งหานายกไม่ได้ เป็นเดือนๆก็หานายกไม่ได้
แล้วเกิดอะไรขึ้นต่อหากเป็นแบบนี้???? สรุปหานายกไม่ได้ ฟอร์ม
ครม.ชุดใหม่ไม่ได้ ซึ่งรัฐธรรมนูญไม่ได้กำหนดนะครับว่าต้องเลือก
ต้องหานายกคนใหม่ภายในกี่วัน เด้งต่อไป ลุงตู่ก็ยังเป็นรัฐบาล
และถืออำนาจมี ม.44 อยู่ต่อไป ท้ายที่สุดมันต้องหันหน้าเข้าหากัน
หรืออาจใช้กรณีพิเศษ รัฐธรรมนูญเปิดช่องให้ สส. และ สว.
มีมติร่วมกันอย่างน้อย 500 เสียง เปิดโอกาสไป หาคนนอก คือนอกบัญชี
และไม่ได้เป็นสส.ด้วยมาให้ทั้งสส.และสว.ร่วมกันโหวต แต่กว่าจะถึงจุดนั้น
ประชาชนยอมรับไหม บ้านเมืองบอบช้ำไหม