สุดยอดความคิดเห็น
ความคิดเห็นที่ 2
พี่ถูกสอนมาว่า เพื่อความเติบโต สิ่งมีชีวิตต้องเผชิญกับความเจ็บปวด และไม่มีการเรียนรู้ใดที่ไม่เจ็บปวด เข้าใจว่าน้องกำลังตกอยู่ในสภาพช็อคอย่างที่ว่าจริง สิ่งแรกที่น้องต้องรู้ นั้นคือ ปรัชญาการศึกษาของโลกตะวันตก วิชาความรู้ที่เรารับเขามานั้น ไม่เหมือนกับที่เราเรียนในบ้านเมืองเราหรอกค่ะ เขาให้ความสำคัญกับสิ่งที่สำคัญมากกว่าคำตอบ คือได้มาอย่างไรมากกว่าที่จะต้องการให้บอกผลลัพธ์ ส่วนพวกเรามี dead concept มากมาย ที่เราจำเขามา โดยที่ไม่รู้เลยว่ามันมีที่มาอย่างไร เมื่อเป็นเช่นนี้ อยากให้น้องยอมรับความแตกต่าง ว่าต่างจากที่เคยเรียน เมื่อยอมรับแล้ว ไม่มากก็น้อย พี่เชื่อว่าน้องจะมีแรงจูงใจ มีความสนุกสนานที่จะเรียนรู้ศาสตร์ทั้งหลายอย่างลึกซึ้ง ทำเป็นลืม ๆ แนวทางการเรียนการสอนของบ้านเราไปบ้างก็ได้
เท่าที่น้องเล่า อดคิดไมไ่ด้ค่ะ ว่าการเรียนคณิตศาสตร์แบบคุมอง ที่ได้รับการยอมรับมากมายในบ้านเรา ใช้เรียนที่อังกฤษไม่ได้แน่ ๆ ก่อนจะเขียนเรื่องต่อไป สรุปสั้นตรงนี้ว่า น้องโชคดีมากที่ได้เข้าเรียนคอร์สนี้
เรื่องเข้าเรียน คิดว่าหากเตรียมอ่านบทเรียนที่เรียนก่อนเข้าเรียนให้ดี น่าจะทำให้ความเข้าใจเกิดง่ายขึ้น
เรื่องอาการซึมเศร้าและวิตกกังวล พี่เห็นด้วยกับคุณหมอนะคะ ว่าอยากรักษาด้วยการทำจิตบำบัดมากกว่าการรับประทานยา แสดงว่าคุณหมอยังนัดให้ไปพบเป็นครั้งคราวอยู่ การได้ระบายออกมาบ้าง จะช่วยให้ปลอดโปร่งขึ้น นอกจากการรักษาโดยคุณหมอแล้ว น้องต้องช่วยเหลือตัวเองให้มาก ดูแลสุขภาพร่างกายให้แข็งแรง นอกจากเรียนหนักแล้ว เพื่อจะให้สมองแอ็คทีฟ การออกกำลัง หรือการเล่นกีฬา ก็เป็นสิ่งจำเป็น
สิ่งที่ครูคณิตศาสตร์บอกนั้น เป็นแค่ความคิดเห็น อย่าให้ความคิดเห็นของคนที่ยังไม่รู้จักน้องมากนัก มาทำร้ายตัวเอง แค่เรียนก็หนักแล้ว เอากำลังกาย กำลังใจและสติปัญญาไปตั้งใจเรียนดีกว่า
เอาใจช่วยให้น้องค่อย ๆ เอาชนะอุปสรรคที่กำลังเผชิญได้ในเร็ววัน และอย่างยั่งยืนค่ะ
เท่าที่น้องเล่า อดคิดไมไ่ด้ค่ะ ว่าการเรียนคณิตศาสตร์แบบคุมอง ที่ได้รับการยอมรับมากมายในบ้านเรา ใช้เรียนที่อังกฤษไม่ได้แน่ ๆ ก่อนจะเขียนเรื่องต่อไป สรุปสั้นตรงนี้ว่า น้องโชคดีมากที่ได้เข้าเรียนคอร์สนี้
เรื่องเข้าเรียน คิดว่าหากเตรียมอ่านบทเรียนที่เรียนก่อนเข้าเรียนให้ดี น่าจะทำให้ความเข้าใจเกิดง่ายขึ้น
เรื่องอาการซึมเศร้าและวิตกกังวล พี่เห็นด้วยกับคุณหมอนะคะ ว่าอยากรักษาด้วยการทำจิตบำบัดมากกว่าการรับประทานยา แสดงว่าคุณหมอยังนัดให้ไปพบเป็นครั้งคราวอยู่ การได้ระบายออกมาบ้าง จะช่วยให้ปลอดโปร่งขึ้น นอกจากการรักษาโดยคุณหมอแล้ว น้องต้องช่วยเหลือตัวเองให้มาก ดูแลสุขภาพร่างกายให้แข็งแรง นอกจากเรียนหนักแล้ว เพื่อจะให้สมองแอ็คทีฟ การออกกำลัง หรือการเล่นกีฬา ก็เป็นสิ่งจำเป็น
สิ่งที่ครูคณิตศาสตร์บอกนั้น เป็นแค่ความคิดเห็น อย่าให้ความคิดเห็นของคนที่ยังไม่รู้จักน้องมากนัก มาทำร้ายตัวเอง แค่เรียนก็หนักแล้ว เอากำลังกาย กำลังใจและสติปัญญาไปตั้งใจเรียนดีกว่า
เอาใจช่วยให้น้องค่อย ๆ เอาชนะอุปสรรคที่กำลังเผชิญได้ในเร็ววัน และอย่างยั่งยืนค่ะ
สมาชิกหมายเลข 6168152 ถูกใจ, สมาชิกหมายเลข 2115885 ถูกใจ, กานต์(วีระพัฒน์) ถูกใจ, newpencils ถูกใจ, Wileesina ถูกใจ, สมาชิกหมายเลข 922661 ถูกใจ, สมาชิกหมายเลข 5097217 ถูกใจ, สมาชิกหมายเลข 1421289 ถูกใจ, อารมณ์ดีทุกวัน โดยเฉพาะวันหยุด ถูกใจ, สมาชิกหมายเลข 854998 ถูกใจรวมถึงอีก 43 คน ร่วมแสดงความรู้สึก
แสดงความคิดเห็น
มาเรียนต่างประเทศแล้วเครียดมากค่ะ เครียดจนไม่รู้จะทำยังไง ช่วยทีค่ะ
เราเรียน course ของ A-level ค่ะ วิชา คณิต เคมี ชีวะ เราเคยเรียนฟิสิกส์ด้วยแต่หลังๆมาเราเริ่มเครียดจนเราต้องดรอปไป
เริ่มเลยคือพอเราเข้ามาเราเกิด cuture shock ค่ะ เรามาจากโรงเรียนมัธยมธรรมดาที่ไทย เรามาเจอสำเนียงคุณครู มาเจอการสอนที่ต่างจ่กบ้านเรา เราไปไม่เป็นเลย เราเครียด เรากดดันมาก เรารู้สึกเรามีปัญหากับ ศัพท์เฉพาะของวิทยาศาสตร์ใน textbook เรามีปัญหากับคณิตตรงที่เราติดการคิดเร็ว การเขียนโจทย์แล้วตอบ หรือการไม่ต้องมานั่งเขียน process ว่าหาคำตอบมาได้ยังไงเหมือนที่นี่ซึ่งต้องเขียนทุกขั้นตอน บางทีคะแนนเราหายไป เพราะตอนอยู่ไทยเรารู้สึกเหมือนครูสนใจแค่คำตอบ แต่มาที่นี่คือ คำตอบไม่ำคัญเท่าวิธีทำ เราสับสนค่ะ เรางง
สุขภาพจิตเราแย่มาก เราจิตตก นอนไม่หลับ เครียด เหมือนแย่ที่สุดในห้อง ตอนเรียนในห้องเราไม่เข้าใจอย่างถ่องแท้เพียงแค่บางคำในภาษาที่มันเป็นศัพท์เฉพาะ แต่พอกลับมาบ้านเรามาเรียนเองเรากลับเข้าใจ บางทีเราก็คืดว่าทำไมเราไม่เก่งเหมือนที่อยู่ที่นี่ แต่บางทีเราก็พยายามห้กำลังใจตัวเอง
จนกระทั่งวันหนึ่งที่เราเริ่มร้องไห้ก่อนนอน เพราะกลัวว่าพรุ่งนี้จะเกิดอะไร ครูถามถ้าตอบไม่ได้จะเป็นยังไง เราไปโณงเรียนเหมือนไม่มีจิตวิญญาณในการไปเรียนเลยค่ะ กลับมาเครียด ร้องไห้ ฝืนทำการบ้านก็คิดไม่ออก สมองตื๊อ นอนไม่หลับนานสุด 2 weeks ไปเลยจนเราต้องปรึกษาจิตแพทย์
จิตแพทย์คุยกับเราแล้วบอกว่าเรามีอาการ depression,anxiety ค่ะ เขาบอกเข้าไม่อยากให้ sleeping pill เรา อยากให้เราบำบัดด้วยการพูดจาดีกว่า
ครั้งหนึ่งที่ทำให้โลกของเราแบบหมดหวังเลยคือตอนครูวิชาคณิตบอกเราว่าเราไม่มีทางได้เกรดที่เราหวัง เราควรเปลี่ยนไปเรียนคอร์สอื่นที่ง่ายกว่าจะดีกว่า วันนั้นเราแบบหูอื้อ ขังตัวเองร้องไห้ในห้องน้ำโรงเรียนเลยค่ะ
แต่เราไม่ยอมแพ้นะคะ เพราะตอนที่อยู่ไทยวิชาพวกนี้ตือวิชาที่เราชอบ เราอยากเรียน medicine ค่ะ เราสู้นะคะ สู้มาก เพราะถ้าเราไม่ชอบเราคงยกเลิกไปนานแล้ว แต่เรื่องปัญหาทางสุขภาพจิตตอนนี้มันหนักมาก เราไม่อยากไปเรียน เราอยกอยู่บ้าน อ่านหนังสือเองที่บ้าน เราไม่อยากเจอหน้าครู เราไม่มีอรงบันดาลใจเลย เราท้อจังเลยค่ะ
เพื่อนๆี่อ่านมาจนถึงตอนนี้เราขอขอบคุณมากนะคะ เราไม่รู้จะระบายยังไง สำหรับเราตอนนี้ ณ อายุ 20 มันหนักพอสมควรเลย มีคำปรึกษาใดๆพิมพ์บอกเราได้นะคะ ขอบคุณมากจริงๆค่ะ