สวัสดีครับเพื่อนๆพี่ๆน้องๆ
คือผมกับแฟนคบกันมา2ปีนะครับแต่มีลูกด้วยกัน1คน
ผมจะไม่อ้อมค้อมนะครับขอเข้าเรื่องเลย
คือเรื่องมีอยู่ว่าผมกับแฟนได้เลิกรากันมาประมาณ5เดือนแล้วครับ
ซึ้งตอนคบกันตลอดเวลา2ปีผมเป็นคนที่ติดกัญชามากและไม่ได้มีงานการทำ
แต่ผมก็ยังเรียนมหาลัยอยู่นะครับซึ่งก็จะจบภายในอีก1-2เดือนข้างหน้านี้
คือเรามีปัญหากันมาตลอดเรื่องกัญชาผมเองก็แย่ด้วยที่ไม่เลิกมันสักที
แฟนผมเป็นคนไม่ชอบเรื่องนี้มากๆครับและอีกเรื่องคือผมไม่ทำงานทำการแต่นั้นก็เพราะว่าผมยังเรียนอยู่จึงไม่สามารถหาเวลาไปทำ
ในสิ่งที่เทอต้องการให้ได้ซึ่งแฟนผมเขาเป็นคนทำงานครับเขาเลยมองผมขี้เกียจไม่ทำอะไรสักอย่างซึ้งผมก็อธิบายให้เทอฟังแล้ว
เทอก็ไม่เข้าใจแต่ทางบ้านผมก็ไม่ได้รวยอะไรมากครับแต่ก็มีให้ลูกผมและเทอตลอดเวลาเทอเดือดร้อนในเรื่องเงิน
อะมาเข้าเรื่องครับ ซึ่งตลอดเวลาที่เลิกกันมา5เดือน 14วันแรกผมไม่ง้อไม่อะไรเทอเลยผมอยากลองใจเทอว่าเทอ
จะทำยังไงเวลาผมไม่ง้อบ้างตบอดเวลาที่คบกันผมเป็นคนง้อเทอตลอดครับไม่ว่าจะผิดหรือถูกเพราะผมรักเทอมาก
แต่ผมก็ส่องเฟสหรือไอจีเขาทุกวันและผมก็ไม่ได้รู้สึกดีเลยที่ตื่นมาไม่มีเทออยู่ข้างกายปกติเราอยู่ด้วยกันตลอดครับ
จนมามีปากเสียงกันและเทอก็เก็บของกลับบ้านเทอไปจนมันบานปลายผ่านไปหลายเดือนแต่ในหลายเดือนผมก็ยังคงง้อเทอมาตลอดนะครับ
แต่เทอก็ยังไม่กลับมาเพราะผมยังเลิกกัญชาและไม่มีงานทำตามที่เทออยากให้ทำจนมาเข้าเดือนที่สามผมตัดสินใจเด็ดขาดที่จะเลิกกัญชา
และผมก็ทำสำเร็จผมแย่เองครับในเรื่องนี้ผมยอมรับและผมก็กำลังจะลงทุนขายของสักอย่างเพราะผมอยากให้เทอยอมรับ
พอเลิกกัญชาได้เทอก็เริ่มกลับมาคุยกับผมเลื้อยๆและมีมาค้างกับผมกับลูกบ้างแต่เราก็ยังไม่ได้ดีกันนะครับ
จนมาเข้าเดือนที่5นี้หรือตอนนี้เทอก็มานอนกับผมกับลูกและวันรุ่งขึ้นผมก็ไปส่งเทอกลับบ้านทุกอย่างก็ปกติดีครับมันกำลังจะดีขึ้นเลื้อยๆ
แต่พอเมื่อคืนจู่ๆเทอก็ตัดสินใจบอกกับผมว่าเทอขอโทษที่เทอเปลี่ยนไปเทอรู้ตัวดีเทอมองหน้าผมน้อยลงรู้สึกไม่เหมือนเก่ากับผม
อะผมเข้าใจเพราะเราแยกกันอยู่มานานและอีกอย่างกว่าผมจะปรับปรุงตัวมันก็สายไปผมก็ได้แต่ยอมรับกับสิ่งที่เกิดขึ้น
แต่เอาจริงๆผมยอมรับไม่ได้เลยเพราะผมพยายามมากในเวลาที่ผ่านมาตั้งแต่คบกันผมดูแลเทออย่างดีมาตลอด
ผมเป็นคนนึงที่รักเมียและลูกมากครับผมไม่อยากให้ลูกต้องมารับเรื่องแบบนี้แต่ดีครับลูกผมยังไม่รู้เรื่อง
อายุเขา1ขวบ4เดือนแต่ผมรู้สึกว่าลูกดีใจนะเวลาพ่อแม่ลูกนอนด้วยกันไม่ใช่ผมนอนกับลูกหรือลูกนอนกับเทอ
ผมควรทำยังไงต่อไปดีครับผมไม่อยากจะเสียเทอไปเพราะเทอคือความสุขของผมผมพยายามทุกทางแล้วในสิ่งที่เทอต้องการ
ผมยอมรับไม่ได้เลยจริงๆถ้าต้องไม่มีเทออยู่ในชีวิตผมควรทำยังไงดีครับเพื่อนๆช่วยผมทีจะด่าจะอะไรก็ได้ครับถ้าผมผิดผมไม่โกรธขอคำแนะนำหน่อยครับ
ผมอยากให้ครอบครัวเรากลับมาเหมือนเดิมจริงๆตอนนี้ผมดีแล้วๆไม่คิดจะกลับไปเอาในสิ่งที่มันไม่ดีอีกเลยขอคำแนะนำทีครับ
แฟนผมเทอบอกเทอเปลี่ยนไปรู้สึกกับผมไม่เหมือนเดิม
คือผมกับแฟนคบกันมา2ปีนะครับแต่มีลูกด้วยกัน1คน
ผมจะไม่อ้อมค้อมนะครับขอเข้าเรื่องเลย
คือเรื่องมีอยู่ว่าผมกับแฟนได้เลิกรากันมาประมาณ5เดือนแล้วครับ
ซึ้งตอนคบกันตลอดเวลา2ปีผมเป็นคนที่ติดกัญชามากและไม่ได้มีงานการทำ
แต่ผมก็ยังเรียนมหาลัยอยู่นะครับซึ่งก็จะจบภายในอีก1-2เดือนข้างหน้านี้
คือเรามีปัญหากันมาตลอดเรื่องกัญชาผมเองก็แย่ด้วยที่ไม่เลิกมันสักที
แฟนผมเป็นคนไม่ชอบเรื่องนี้มากๆครับและอีกเรื่องคือผมไม่ทำงานทำการแต่นั้นก็เพราะว่าผมยังเรียนอยู่จึงไม่สามารถหาเวลาไปทำ
ในสิ่งที่เทอต้องการให้ได้ซึ่งแฟนผมเขาเป็นคนทำงานครับเขาเลยมองผมขี้เกียจไม่ทำอะไรสักอย่างซึ้งผมก็อธิบายให้เทอฟังแล้ว
เทอก็ไม่เข้าใจแต่ทางบ้านผมก็ไม่ได้รวยอะไรมากครับแต่ก็มีให้ลูกผมและเทอตลอดเวลาเทอเดือดร้อนในเรื่องเงิน
อะมาเข้าเรื่องครับ ซึ่งตลอดเวลาที่เลิกกันมา5เดือน 14วันแรกผมไม่ง้อไม่อะไรเทอเลยผมอยากลองใจเทอว่าเทอ
จะทำยังไงเวลาผมไม่ง้อบ้างตบอดเวลาที่คบกันผมเป็นคนง้อเทอตลอดครับไม่ว่าจะผิดหรือถูกเพราะผมรักเทอมาก
แต่ผมก็ส่องเฟสหรือไอจีเขาทุกวันและผมก็ไม่ได้รู้สึกดีเลยที่ตื่นมาไม่มีเทออยู่ข้างกายปกติเราอยู่ด้วยกันตลอดครับ
จนมามีปากเสียงกันและเทอก็เก็บของกลับบ้านเทอไปจนมันบานปลายผ่านไปหลายเดือนแต่ในหลายเดือนผมก็ยังคงง้อเทอมาตลอดนะครับ
แต่เทอก็ยังไม่กลับมาเพราะผมยังเลิกกัญชาและไม่มีงานทำตามที่เทออยากให้ทำจนมาเข้าเดือนที่สามผมตัดสินใจเด็ดขาดที่จะเลิกกัญชา
และผมก็ทำสำเร็จผมแย่เองครับในเรื่องนี้ผมยอมรับและผมก็กำลังจะลงทุนขายของสักอย่างเพราะผมอยากให้เทอยอมรับ
พอเลิกกัญชาได้เทอก็เริ่มกลับมาคุยกับผมเลื้อยๆและมีมาค้างกับผมกับลูกบ้างแต่เราก็ยังไม่ได้ดีกันนะครับ
จนมาเข้าเดือนที่5นี้หรือตอนนี้เทอก็มานอนกับผมกับลูกและวันรุ่งขึ้นผมก็ไปส่งเทอกลับบ้านทุกอย่างก็ปกติดีครับมันกำลังจะดีขึ้นเลื้อยๆ
แต่พอเมื่อคืนจู่ๆเทอก็ตัดสินใจบอกกับผมว่าเทอขอโทษที่เทอเปลี่ยนไปเทอรู้ตัวดีเทอมองหน้าผมน้อยลงรู้สึกไม่เหมือนเก่ากับผม
อะผมเข้าใจเพราะเราแยกกันอยู่มานานและอีกอย่างกว่าผมจะปรับปรุงตัวมันก็สายไปผมก็ได้แต่ยอมรับกับสิ่งที่เกิดขึ้น
แต่เอาจริงๆผมยอมรับไม่ได้เลยเพราะผมพยายามมากในเวลาที่ผ่านมาตั้งแต่คบกันผมดูแลเทออย่างดีมาตลอด
ผมเป็นคนนึงที่รักเมียและลูกมากครับผมไม่อยากให้ลูกต้องมารับเรื่องแบบนี้แต่ดีครับลูกผมยังไม่รู้เรื่อง
อายุเขา1ขวบ4เดือนแต่ผมรู้สึกว่าลูกดีใจนะเวลาพ่อแม่ลูกนอนด้วยกันไม่ใช่ผมนอนกับลูกหรือลูกนอนกับเทอ
ผมควรทำยังไงต่อไปดีครับผมไม่อยากจะเสียเทอไปเพราะเทอคือความสุขของผมผมพยายามทุกทางแล้วในสิ่งที่เทอต้องการ
ผมยอมรับไม่ได้เลยจริงๆถ้าต้องไม่มีเทออยู่ในชีวิตผมควรทำยังไงดีครับเพื่อนๆช่วยผมทีจะด่าจะอะไรก็ได้ครับถ้าผมผิดผมไม่โกรธขอคำแนะนำหน่อยครับ
ผมอยากให้ครอบครัวเรากลับมาเหมือนเดิมจริงๆตอนนี้ผมดีแล้วๆไม่คิดจะกลับไปเอาในสิ่งที่มันไม่ดีอีกเลยขอคำแนะนำทีครับ