แอบชอบผู้ชายบริษัทในเครือเดียวกันเราควรจะบอกเค้าดีไหมหรือเก็บไว้คนเดียวแบบนี้

เรื่องมีอยู่ว่าเราทำงานเป็น SALES (ที่โสดมากโสดแบบไม่มีคนคุยเลยมาเกือบ 2 ปีแล้ว)อยู่ในบริษัทเอกชนขนาดใหญ่แห่งหนึ่งใน กทม. ทุกๆวันจะตื่นเช้าไปออฟิสและสายๆก็ออกไปพบลูกค้า เย็นๆบางวันก็กลับเข้ามาเครียร์งานต่อจนค่ำบ้างบางครั้ง เป็นคนไม่ชอบปาร์ตี้ ไม่ดื่มแอลกฮอล์ วันหยุดเสาร์อาทิตย์ ก็จะกลับบ้านไปหาพ่อ หาหลานที่ ชลบุรี เพื่อนที่สนิทก็จะนานๆเจอกันเพราะส่วนใหญ่จะแต่งงานมีครอบครัวกันไปหมดแล้ว รวมถึงเพื่อนๆที่ทำงานด้วย ลืมบอกไปว่าเราอายุ 33 ปีนี้ เหตุการณ์มีอยู่ว่าเมื่อกลางปี 2561 เราได้ย้ายมาอยู่คอนโดแถวประชาชื่น ช่วงเช้าระหว่างมาทำงานจะต้องติดไฟแดงที่แบบเป็นไฟแดงนานมากๆๆและไฟเขียวแค่แปบเดียว เราก็จะเจอรถโตโยต้า ฟอร์จูนเนอร์คันนึงมาจอดเทียบกันเกือบทุกๆเช้า และก็จะแซงหายไปเลย จนมาวันหนึ่งถึงรู้ว่าเป็นรถของคนที่ทำงานในตึกเดียวกันเพราะมีอยู่วันนึงเรามาออฟฟิสแต่เช้า ระหว่างที่จะเดินเข้าตึก รถคันนี้ขับจะมาชนเราแต่เราหลบทันเป็นครั้งแรกที่เห็นหน้าคนขับ เพราะจังหวะที่เราหลบเราก็หันไปมองหน้าคนขับถึงรู้ว่าเค้าหน้าตาประมาณไหนแต่มันก็ไม่ได้ชัดมากมายหรอกนะ  รวมถึงตอนเย็นบางวันที่เรากลับเข้าออฟฟิสไปเครียร์งานและกลับค่ำๆก็จะเจอรถเค้าบนถนนสี่แยกเหมือนตอนเช้าหรือบางวันเจอกันในลานจอดรถ และพักหลังเริ่มจะเจอกันบ่อยมากขึ้น ในระหว่างชั้นของตึกที่ทำงาน จนมาวันนึงวันที่รู้สึกถึงจุดเปลี่ยนของข้างในใจตัวเอง  เป็นวันที่ลูกค้าของเรามาประชุมที่ออฟิสและต้องใช้ห้องประชุมที่อยู่ในชั้นที่เค้าอยู่ มีจังหวะที่เราต้องเปิดประตูออกจากห้องประชุมและเจอเค้าเปิดประตูออกมาจากแผนกเค้า เราได้สบตากัน 3-4  วิ และอยู่ๆหัวใจเรามันก็เต้นแรงมาก จนเราถามว่ามันเกิดอะไรว่ะ เป็นโรคหัวใจหรือเปล่า  เราจึงเก็บความรู้สึกไปถามพี่ ผจก.ผู้หญิงซึ่งเราสนิทมากชื่อพี่ ป. "ว่าทำไมอยู่ดีๆจ้องตากับคนๆนึงแล้วใจสั่นอ่ะ" พี่ ป.เลยเล่าให้ฟังว่าแกเคยมีความรู้สึกแบบนี้ตอนเจอกันครั้งแรกกับสามีแก ( พี่ ป.แกพบรักกับสามีตอนทำงานที่นี้เหมือนกัน) พี่ ป.เลยถามว่าเค้าคนที่ทำให้ใจเราสั่นคือคนไหน เราเลยบอกว่า"ไม่บอกหรอกไว้ให้ทายเอาเองเราบอกแค่ว่าเค้าอยู่บริษัทในเครือกันนี่แหละ" แต่เราก็ยังเจอกันในเหตุการณ์เดิมๆ จนวันที่พี่ ป.ทายถูกเป็นเป็นวันที่เรามีประชุมทีมขายและเลิกเกือบ 2 ทุ่มจังหวะที่เราออกจากลิฟท์พร้อมพี่ ป. ก็เจอเค้าเดินออกมาทางบันไดในมุมสลัวๆข้างๆลิฟท์ และเราจ้องกันครั้งนี้เราทำหน้าตกใจนะ 555 และพี่ ป.ก็สะกิดเราบอกเราว่าคนนี้ใช่ไม่ที่ทำให้เราหัวใจเต้น เราอึ้ง!!และก็พยักหน้าว่าใช่ค่ะ เราก็เลยถามพี่ ป.ว่าทำไมถึงคิดว่าเป็นคนนี้ พี่เค้าบอกว่าพี่เค้าใช้ความรู้สึกส่วนตัว หลังจากนั้นเราก็เจอกันแบบสวนกันบ่อยขึ้น เราก็จะแกล้งมองเค้าบ้างแต่ก็จะเห็นเค้ามองเราตลอดทุกครั้ง บางวันเดินกับพี่ ป ที่ลานจอดรถแล้วจะหวะที่เค้าขับเค้ามาเราเห็นรถเค้าเราก็จะแกล้งหลบหลังพี่ ป ก้มหน้า พี่ ป.ก็จะเห็นเค้าชะโงกหน้ามามองเรา หลายๆครั้งเราจะเห็นเค้าก็แอบมองเราบ้าง....แต่พักหลังมา 2 อาทิตย์ได้มั้ง เรากับเค้าไม่ค่อยได้เจอกันเหมือนเดิม เพราะงานที่บางครั้งเราจะไม่เข้าออฟฟิสเลยเพราะขี้เกียจฝ่ารถติดจะเลยไปหาลูกค้าเลย และบางวันเข้าออฟฟิสก็จะไม่เจอเค้าไม่เจอรถเค้าเพราะเค้าน่าจะออกไซท์งานที่ ตจว.  .....เรื่องก็จะเป็นประมาณนี้ค่ะ เลยอยากจะถามเพื่อนๆว่าเราควรสารภาพเค้าดีไหม??แต่ลึกๆก็แอบกลัวคำตอบกลัวผิดหวัง  

ปล.ความเห็นส่วนตัว เราเป็นผู้หญิงหน้าตาธรรมดา จืดๆ วันว่างชอบเข้าวัดไหว้พระ ถ้ามีเวลาหยุดยาวก็ชอบไปบวชชีพราหมณ์ ชอบนั่งร้านกาแฟ
กลางคืนชอบอ่านหนังสือเงี่ยบๆคนเดียวกับเปิดทีวีฟังข่าว และก็โสดสนิทมาเกือบ 2 ปี แล้วค่ะ  
ส่วนเพื่อนร่วมงาน ลูกค้า เพื่อนๆ จะมองว่าเราเป็นผู้หญิงสวยหุ่นดีแต่งตัวเป็น ทำงานเก่ง มีความมั่นใจในตัวเอง และชอบหน้าบึ้งเวลาเผลอๆ 5555
ปล.2
ส่วนผู้ชายคนนั้น เท่าที่สังเกต และแอบส่องในเฟส ใน IG  ดูเป็นผู้ชายเงียบๆ หน้าตาดี หุ่นดี ทำงานเก่ง ไม่สูบบุหรี่ ไม่ดื่มเหล้า (ไม่ดื่มเหล้าสังเกตุตอนงานเลี้ยงปีใหม่ ) เหมือนเพิ่งโดนเทเมื่อต้นปี 61 ( สังเกตุโพสใน IG เปิดสาธารณะ) แต่ไม่รู้ว่าตอนนี้ยังโสดอยู่ไหม?? เพราะไม่เคยเห็นเดินกับสาวที่ตึกเลย

****เป็นโพสแรกที่เขียนเลยนะคะ ถ้าผิดพลาดยังไงขออภัยด้วยนะคะ
แสดงความคิดเห็น
Preview
โปรดศึกษาและยอมรับนโยบายข้อมูลส่วนบุคคลก่อนเริ่มใช้งาน อ่านเพิ่มเติมได้ที่นี่