ในโลกเราทุกวันนี้
การที่จะเป็นคนดีและดีมากจนเกินไป
มักโดนเอาเปรียบ
ยิ่งในโลกสายการทำงานด้วยแล้ว คนความเห็นแก่ตัวย่อมมีมาก
หลายคนก้มหน้าทำงานสู้กับงาน ซ้ำเติมยังทีคนจำพวกนึงที่ทำงานแบบเดียวกัน เหมือนกัน
แต่ไม่สู้กับงาน คอยหาโอกาศโยนงานปัดความรับผิดชอบ ไปให้เพื่อน
ครั้นสิ้นปีรับผลงานกลับยืด อกรับผลงานอย่างไม่น่าอาย ว่าเป็นงานตัวเอง ทั้งๆทีตัวเองไม่ได้ทำ
เมื่อคนประเภทนี้ เจองานหนัก สิ่งที่ทำคือ ขอความช่วยเหลือ
แต่ในทางกลับกัน ไม่เคยมองตัวเองเลย ว่าไม่เคยช่วยเหลือใคร
ผมจึงเรียนรู้เรื่องใหม่ๆ ว่าการช่วยเหลือผู้อื่นมากไปนั้น เป็นสิ่งผิด
รุ้มาก
การที่จะเป็นคนดีและดีมากจนเกินไป
มักโดนเอาเปรียบ
ยิ่งในโลกสายการทำงานด้วยแล้ว คนความเห็นแก่ตัวย่อมมีมาก
หลายคนก้มหน้าทำงานสู้กับงาน ซ้ำเติมยังทีคนจำพวกนึงที่ทำงานแบบเดียวกัน เหมือนกัน
แต่ไม่สู้กับงาน คอยหาโอกาศโยนงานปัดความรับผิดชอบ ไปให้เพื่อน
ครั้นสิ้นปีรับผลงานกลับยืด อกรับผลงานอย่างไม่น่าอาย ว่าเป็นงานตัวเอง ทั้งๆทีตัวเองไม่ได้ทำ
เมื่อคนประเภทนี้ เจองานหนัก สิ่งที่ทำคือ ขอความช่วยเหลือ
แต่ในทางกลับกัน ไม่เคยมองตัวเองเลย ว่าไม่เคยช่วยเหลือใคร
ผมจึงเรียนรู้เรื่องใหม่ๆ ว่าการช่วยเหลือผู้อื่นมากไปนั้น เป็นสิ่งผิด