เมื่อประมาณเดือนกรกฎาคมปี2561 ผมได้มีโอกาสไปสถานที่ที่หนึ่งในจังหวัดสมุทรปราการ แล้วผมก็ได้เจอกับผู้หญิงคนหนึ่ง เธอเป็นคนร่าเริง เวลายิ้มแล้วเธอดูมีเสน่ห์มาก ผมรู้สึกตกหลุมรักเค้าตั้งแต่ครั้งแรกที่เจอกับเธอ ผมคิดไว้ว่าก่อนที่จะเดินทางกลับบ้านผมจะต้องบอกความรู้สึกของผมให้เธอได้รู้ เมื่อถึงวันกลับบ้านผมได้ขอเฟสเธอ แล้วผมกับเธอก็้ได้คุยกัน และได้คบกัน ผมรู้สึกโชคดีมากครับที่เธอยอมตกลงเป็นแฟนผม ที่เธอให้ใจกับผม ตลอดเวลาที่ผมมีเค้าผมมีความสุขมากครับ เค้าเป็นทั้งความสุข เป็นรอยยิ้ม เป็นเสียงหัวเราะให้กับผม ผมรู้สึกดีมากๆจนไม่คิดว่าวันหนึ่งผมจะเลิกกับเธอ ผมเสียใจมากและเธอเองก็เสียใจไม่น้อยกว่าผม ผิดที่ผมเองที่หึงหวง งอแง เอาแต่ใจ แต่ที่ผมทำไปเพราะผมรักเธอ ผมไม่อยากเลิกกับเธอผมเลยไปขอเธอคืนดี แต่มันก็สายไปแล้ว วันนั้นคงเป็นกอดสุดท้ายที่ผมได้รับจากเธอ ตั้งแต่วันนั้นมาจนถึงวันนี้ผมก็ไม่เจอกับเธออีกเลย ถ้าเธอมาเห็นกระทู้นี้ผม อยากให้เธอรู้ว่า ผมคิดถึงเธอมากครับ. ผมยังรักและยังรอเธอเสมอ😂
ใครเคยเจอสถานการณ์แบบนี้ไหม