ผมพยามจะลืมผู้หหญิงคนหนึ่งแต่ยิ่งลืมมันยิ่งจำทุกๆอย่างมีเคยทำมาด้วยกันเคยไม่มีข้าวกินด้วยกันเคยกินน้ำประน้ำด้วยกัน5555 เคยเดินจับมือเคยนอนกอดกันเธอเป็นคนแลกทีผมกับข้าวให้กิน55จำได้นะวันนันเธอว่ามันอร่อยเป็นคนแลกทีเคยแต่งน่าผม555 บางทีก็คิดเธอมากจนผมเพอกดโทรหา555บางก็แกล้งทักไปถามนันถามนี้555 วันนี้รู้ว่าเธอมาบ้านวันนันผมไปแอบมองน่าเธอ5555แต่ไม่เจอเธอเลย555 มันอาดจะเป็นเรืองคลกนะสำรับบางคนแต่มันเรืองผม ผมพยามทำทุกเพือลืมเขาแต่ทำไม่ได้จริงๆ ยังรอกลับมานะไดเกี้ยวกูรอกูรับได้หมดและไม่ว่าจะเป็นอะไรกูจะรอจนวันสุดท้ายของชีวิดกู55555
ผมเป็นแบบนี้คนเดียวหรือป่าว