โดนบอกเลิก ให้คำแนะนำคำปรึกษาหน่อยค่ะ

 เราคบกับแฟนคนนี้มาได้ 3 ปีเต็มแล้วค่ะ ตั้งแต่ ม.4  ตอนยังคบกันมีผู้ชายมากมายเช้ามาเราก็บอกทุกคนไปตรงๆว่าเรามีแฟนแล้ว และเราก็เล่าให้แฟนฟังตลอดว่ามีคนมาคุยด้วย เราไม่เคยโกหกใครว่าเราโสด  แต่เขาเป็นคนเจ้าชู้ค่ะและโกหกเนียนมาก เราจับได้หลายครั้งเราให้อภัย จนทนไม่ได้เราจะเลิก เขาไม่ยอมเขาตามมากอดขาร้องไห้ถึงบ้าน เราก็ใจอ่อนอีก 
พอจบ ม.6 แยกย้ายกันไปอยู่คนละ จ. ไกลกันมาก พอเขาเริ่มมีงานทำเขาเริ่มหายไป แชทไม่ค่อยตอบ บางทีคุยกันบอกเดี๋ยวโทรหา เรารอจนตี1-2 เลยโทรไปหาเขาเอง เขาบอกว่า *ลืม โทษที แค่นี้แหละ จะนอนละ* เราก็แอบคิดบ้างว่าเขาจะมีใครรึเปล่า แต่ก็คิดว่าเขาอาจทำงานไม่มีเวลาว่างแหละมั้ง (เขาทำงานโรงงานค่ะ)
แล้วเขาก็เริ่มหายไปนานขึ้น.. วันนึงแค่ส่งสติ๊กเกอร์มา บ้างหายไปเป็นอาทิตย์
เมื่อไม่กี่วันมานี้เราเจอเหตุการณ์ที่ทำเราช็อกไปหลายวัน
เหตุการณ์ตอนนั้น เราเปิดไปเช็คแชทแฟน แล้วมีการตอบกลับมาว่า  "มายุ้งไรกะแฟนเรา ไหนบอกว่าเลิกกันนานแร้ว" เราคิดว่าเขาล้อเล่น แต่ใจใจพอจะดูสไตล์การพิมพ์ออก ว่าไม่ใช่สไตล์การพิมพ์เขา  พอเราโทรไป เราก็ได้ยินเสียงผู้หญิง(เขาเช่าห้องพักอยู่คนเดียว)
เรา : อยู่กับใคร?
เขา :แฟน แค่นี้แหละจะนอนแล้ว
เราพูดไม่ออกเลย เราวางสายแล้วแชทไปว่า คุยกันนานยัง  ตอนนั้นสตั้นหนักมาก
เขาตอบมาว่า 8 เดือนเขาบอกว่าเขามี2เฟส  แล้วเขาก็บอกว่า *ไม่เป็นไรน้ะ ขอโทษเด้ออ*
เราสตั้นตั้งแต่มีเสียงผู้หญิงแล้ว เรารอเขาพิมคำว่าล้อเล่นมา แต่มันไม่มี.. มันเกิดขึ้นจริงๆ ._. เราเผื่อใจตั้งแต่เขาหายไปแล้ว เราไม่ได้ร้องไห้ฟูมฟาย แต่ก็แอบน้ำตาไหลบ้างนิดหน่อย  แต่เราไม่เป็นอันจะทำอะไรเลย ทุกอย่างมันดูว่างเปล่าไปหมด เวลาแต่ละนาทีก็ผ่านไปช้าเหลือเกินสำหรับเรา  เราพยายามประคองความรู้สึกตัวเองให้มันพังน้อยที่สุด😥😓 ใจหวิวๆเลย
////////////////////////
เพื่อนๆเคยเป็นแบบนี้ไหม แล้วทำยังไงให้ตัวเองหลุดพ้นจากจุดๆนั้น