ฟ้าห่มดาว บทที่ (42)

ณ ฟากฟ้ามีหมู่ดาวที่อ่อนไหว เฝ้ากระพริบแสงไฟส่องสว่าง เฝ้ารอคอยใครจะเห็นแสงเบาบาง เฝ้าอ้างว้างเพียงกระพริบตลอดไป ณ แผ่นพื้นคนหนึ่งคนร้องเพลงโศก หมายโบยโบกอารมณ์แสนอ่อนไหว หมายทำนองปลอบถนอมประโลมใจ หม

แรงบันดาลใจ จาก https://pantip.com/topic/43142840/comment1  ความรักความจริงใจในนิยาม  กระทู้สนทนา    แต่งกลอน บทกวี . ความคิดเห็นที่ 1 . 07.45 น. . ๏ นิยาม