เเชร์ประสบการณ์ปัญหากับแฟน

ผมคบกับแฟนมานานประมาณ1ปี8เดือน
เเต่ก็กลับๆคบๆเลิกๆ เค้าไม่นับใช้เวลาเลิกกันเเล้วมีเเต่นับใหม่ วันหนึ่งผมคบกับแฟนของผมปกติ เทอเคยมีเรื่องคุยกับคนอื่นคับจนผมก็เป็นปม กลัวเค้าจะนอกใจ จนกลายเป็นเหตุการณ์ผมจึงมีอะไรกับเทอ(ครั้งเเรกของผม) ผมพยายามทุกสิ่งที่ทำได้เพื่อเเลกกับการมีอะไรเพราะผมกลัวเทอจะไปมีคนอื่นคับ หลังจากนั้นเราก็มีอะไรกันบ่อยขึ้น จนเเม่ของเทอจับได้ ผมจึงไปกราบขอโทษเเม่ของเทอเเละสัญญาจะไม่ทำอีกเเต่ผมก็ครอบคุมตัวเองไม่ได่จนมีอะไรกันอีกจนเเม่ของเทอสงสัยอีกเเละจับได้คับ ผมนี่เเย่จิงๆ ใช่ไหมคับ สุดท้ายเทอทะเลาะกับเเม่ตัวเองไม่คุยกันเป็นพักนึง เเละเทอเองก็เเย่แบบสุดๆ ผมก็เเย่คับ เพราะทำให้เเม่ของเทอไม่ชอบไปด้วยคับ เราก็มีปัญหากันเพราะผมจับผิดเทอคับ บางทีผมก็จับได้ตอนเห็นเทอคุย อยุหลายๆครั้ง ผมร้องไห้ตลอดลืมไปคับว่ามีการจับได้แบบมีมาหลายครั้งคับ ต่อนะคับเเละก็คบๆเลิกกันคับ เทอขอผมเรื่องอย่างี่เง่า หรือจับผิดเเต่ผมก็กังวน เเละก็ผมทำให้มีปัญหาอีก คบๆเลิกๆคับ ผมรักเทอมาก ผมก็ยังแก้นิสัยแบบนี้ไม่หาย บางทีผมก็ทำตัวเด็กเกินบ้าง งี่เง่าบ้างคับ เเต่เริ่มพักหลังๆผมไม่งี่เง่าเลยคับน้อยลงมาก ผมเเค่ตอนนั้นมีเหตุการณ์ที่เทอมีผู้ชายมากดหัวใจในไลน์ทั้งๆที่ไม่มีเพื่อนผู้ชายเลยในไลน์ผมจึงถามนะ เเต่ถามอย่างใจเย็นไปๆมาๆจนทำให้เริ่มมีปากเสียงกันคับ จนเทอบอกคุยจะคุยกับทุกคนให้หมดเลย เเละเทอก็บอกว่าใช่เทอคุย ผมจึงตอบกลับว่าทำไมไม่บอก เทอจึงบอกว่าผมไม่สามรถช่วยอะไรเทอได้เลย มีเเต่สร้างปัญหา เเละก็ว่าผมอย่างรุนเเรงมาก จนผมไม่คิดเลยว่าเทอจะพูดกับผมแบบนั้น ผมจึงรู้สึกเเย่มากๆ ทั้งๆที่ผมเเค่อยากจะถามเพราะตอนผมถามเทอบอกไม่ได้คุยเลย พอผมเอารูปที่ผู้ชายคนนั้นกดหัวใจมาก็กลายเป็นเรื่องใหญ่ เรื่องเกิดวันที่11 เดือนมีนาคม ผมรู้สึกเสียใจมากๆจนหายไป ผมยุ่งกลับการดูแลหมาของผม หมาผมโดนวางยาคับ ผมจึงไม่มีกระจิตกระใจทำไรเลยเอาเวลาทั้งหมดมามั่วกับหมาผมคับ สุดท้ายคับ ผมติดต่อเทออีกทีวันที่20 เดือนมีนาคม เทอไม่ยอมรับผมเเล้วคับเทอไม่กลับมา เทอมีคนคุยใหม่ภายใน9วันคับ ซึ่งก่อนหน้าที่เรายังดีๆกันอยุคับก็มีผู้ชายคนนึงทักเทอมาตอนนั้นผมเล่นโทรสับเทออยุ เเละผมก็ถามอย่างใจเย็นคับ คือใคร เทอบอกเพื่อนเก่าที่สนิทกันเมื่อก่อนผมก็เชือคับเเละปล่อยผ่าน จึงทำให้ผมรู้สึกงงไปหมด เเละเทอก็คุยกับผู้ชายคนนี้ จนมาถึงวันที่22 เดือนมีนาคม เทอบอกให้ผมเลิกยุ่งกับเทอ เเล้วเทอจะพาแฟนคนใหม่ไปเที่ยวทะเล ผมก็เลยรู้สึกเเย่มาก เทอบอกผมไม่มีทางทำไรได้ เรื่องเเย่ๆของผมจะกล้าบอกใครเรื่อง ๆ กับใคร ผมจะทำไรได้ วินาทีนั้นผมไม่อยากให้เทอพาเเฟนใหม่ของเทอไปทะเลเลยจึงรวบรวมความกล้าทั้งหมด สารภาพสิ่งที่ผมเคยทำไม่ดีกับลูกสาวเค้า เเละกราบขอโทษ พ่อเค้าตอบกลับมาว่า เรื่องแบบนี้ผมไม่เซียสเพราะวันนึงมันก็ต้องมีเรื่องแบบนั้นพ่อเทอถามรู้สึกเเย่อะไรถึงบอกผมก็เงียบไปพักนึง พ่อของเทอก็บอกว่าเเย่เพราะไปมั่วกับคนอื่นหรือดูแลไม่ดีรึป่าวผมบอกเรื่องมั่วคนอื่นไม่มีเลยคับ ไม่มีสักครั่ง หลังจากนั้นพ่อของเทอก็บอกคุยกับเทอรึยัง พ่อของเทอก็ใช้ให้ไปพูดกับลูกสาว เทอก็เหมือนจะโกธรผมไม่ยอมคุยผมก็ตามคับไม่ยอมมาถึงบ้านเเล้ว ผมก็มาขอโทษที่ถามต่างๆนานๆเทอก็เหมือนไม่ฟังเเละพ่อของเทอก็พูดกับเเม่ของเทอ จนทำให้เหมือนจะไม่โอเคร พอเทอรู้ว่าผมบอกเรื่องนั้นกับพ่อเทอจนทำให้เทอร้องไห้ออกมาผม งงมากกับตอนนั้น ผมเเค่แสดงความกล้าสารภาพเเละจะรับผิดชอบในสิ่งที่ทำ เเละขอเวลาให้ผมพร้อมเเละผมจะโตขึ้น จะมาขอลูกสาวเค้า เเต่ผมก็โดนใช่ให้กลับก่อน เพราะพ่อเทอจะมาพูดกับเทอ ก่อนหน้านั้นเทอก็อาละวาดเสียงดังว่าผมอย่างรุนเเรงพ่อแม่เทอก็ได้ยิน หลังจากนั้นบ้านเทอก็ใช่ให้ผมกลับบ้านไปก่อนค่อยคุย คิดให้เยอะๆ เเละผมกลับบ้านมา ลืมคับตอนที่เทอพูดเทอบอกทำร้ายเทอไม่พออีกหรอ ทำให้เทอต้องมีปัญหากับเเม่ตัวเอง ทำให้ต้องมีปัญหากับครอบครัว ผมรู้สึกเเย่เอามากๆผมเเค่อยากจะรับผิดชอบตอนนั้นผมคิดว่าอย่างน้อยๆผมก็จะทำให้เห็นความผมรักเทอจิงๆ อย่างน้อยๆผู้ชายก็กล้าทำกล้ารับ สุดท้ายก็เเย่หมดเลยคับ เทอบอกอย่าให้เทอเห็นหน้าอีก กลับบ้านมา ผมขอเวลาให้ผมพร้อมผมจะกลับมาทำตามให้มันถูกหลักประเพณีไทย เเต่เทอไม่ต้องการคับ ผมรู้ผมเเย่มาก เเต่ผมก็รักเทอมากเทอบอกว่าไม่ต้องมารับผิดชอบไรทั้งนั้น เทอไม่อยากเเย่อีก ผมเเย่อีก รู้สึกตัวเองโคตรเเย่ กลายเป็นว่าผม ไม่สามารถไปบ้านเทอได้เพราะพ่อเทอจะพากับไปเเจ้งความ เเย่มากคับ แต่ผมก็ไม่ยอมเเพ้ จนเทอบอกว่า ให้ผมไปทำตัวเองให้คบก่อน เเล้วค่อยให้ผมกลับมา เรียนจบ มีงานทำ มีบ้านถ้าคับเเล้วค่อยกลับมา ผมมีหวังคับ สำหลับผมรักเทอเอามากๆจึงตั้งใจเรียนไปด้วยทำงานไปด้วย ตอนนี้ก็เริ่มทำงานเเล้วคับ เเล้วผู้ชายคนนั้นว้นที่23ต่อจากวันที่22เหตุการณ์นั้น เหมือนว่าผู้ชายคนนั้นเป็นเกย์ เทอโพสในเฟสบอก ผมจึงรู้สึกดีนิดหน่อย เเต่เราก็คุยกันนิดหน่อยเทอมีข้อเเม้ว่าอย่าวุนวายมาก เเต่พอผมเห็นเทอโพสประมาณหาคนคุย จนผมรู้สึกว่าหากผม ทำได้สุดท้ายเเล้วเทอไม่รับผมละ ที่ผมพยายามมาไม่เสียป่าวหรอถ้ามันเสียป่าวผมจะรู้สึกเเย่มากๆเเน่ เพราะผมก็มีเป้าหมายของผมเเล้ว เเละผมก็วางแผนชีวิตผมทั้งหมด ผมจึงถามเทอ เเละเทอบอก พอเเหอะ พยายามเพื่อตนเองดีกว่ามั้ย ผมจึงบอกกับเทอไปผมบอกผมก็พยายามนะ ทั้งสองอย่างเพื่อตัวผมเองเเละเทอคือสิ่งที่ผมรักเเละต้องรับผมชอบ ผมจึงบอกลองกลับมาประมาณขอเหมือนเดิมเเต่ผมก็พูดในสิ่งที่ผมผิดเเละ ขอโทษเทอ เทอกลับบอกเราไม่ได้ใช้ อยากทำเองไม่ใช่หรอ เทอบอกไม่ได้ขอ เทอบอกเลิกยุ่งกับเทอ ผมลำเส้นเกินไป เทอบอกไม่โอเครเเละก็ไป. คงเพราะผมดื้อ มั้งผมเเค่อยากรับผิดชอบเเละทำให้ดีขึ้น ผมจึงยอมรอให้ผมพร้อมนั้นเเหละ เเต่เทอก็หายจากการสนทนาเลย
#ผมควรทำไงดี ขอคำเเนะนำหน่อยคับ มีใครเจอ
แบบผมบ้าง