ผมอายุ23-24 ยังไม่มีครอบครัวอยู่กับแม่แล้วก็หลานวันนี้ผมตัดสินใจลาออกจากประจำครับ ผมไม่ได้วุติการศึกษาเลย ค่าแรงผมก็แค่300/วัน แต่ผมถูกมองว่าเป็นภาระของแม่ ถ้าผมตัดสินใจลาออกจากงาน ทั้งที่อายุ23-24แล้ว ครั้งนึกผมเคยเรียนมหาลัยแต่ไม่จบ จนได้กลับมาทำงานที่บ้าน และเวลาผ่านไป3ปีแล้วผมก็ไม่คิดจะกลับไปเรียนต่อแล้ว ที่ทำงานที่ผมลาออกมานั้นผมเคยออกมาจากงานไปแล้วครั้งนึก แต่กลับเข้ามาทำใหม่ แต่ครั้งนี้ผมก็ออกมาอีกทั้งที่ทำงานได้ไม่ถึง3เดือน ผมทะเลาะกลับหัวหน้างานทั้งเขาคือคนเอาผมเข้ามาทำงาน เขาเป็นคนดูถูกผมนั้นเอง แต่ทุกคนกลับไม่อยากให้ผมออก รวมถึงหัวหน้างานผมด้วย งงกันไหม?? (ตอนนี้ผมก็ไม่คอยเข้าใจตัวเองว่าตัวผมต้องการอะไรกันแน่) หรือเพราะด้วยอารมณ์ ตอนนี้ผมสับสนจริงๆว่าจะเอาไงต่อกลับชีวิตที่เหลือดี จะกลับไปก็ไม่ได้เพราะหัวหน้างานเป็นคนไล่เราเอง แต่พอยืนใบลาออกเขากลับพูดเหมือนไม่อยากให้เราออก หรือนั้นคือการแสดง จะว่าด้วยอายุเราก็มีอายุมากแล้วนะตอนทะเลาะกันเขาเอ๋ยปากไล่ผมเอง ไอผมก็โมโหเลยบอกไปว่าได้เดี่ยวออกเอง  ที่นี้ผมเริ่มกลัวเพราะต้องหางานใหม่แล้วไม่รู้ได้หรือป่าวด้วย ตอนนั้นผมรู้ว่าทำงานวันละ300ไม่ไหวแล้วและ ผมก็เคยคิดอยากออกอยู่หลอก อยากไปทำงานที่มันเป็นตัวเองหรือสร้างงานอาชีพที่ไม่ได้ขึ้นพอใจของใคร แต่พอนี้ผมกลับกลัวๆ ไม่รู้ตัวเองเหมือนกันครับเห้น!!หรือผมมันเป็นอย่างเค้าว่าเค้าด่าจริงๆว่ะ 
ผมควนทำไงดีครับหรือปล่อยผ่านครับ