จากประสบการณ์
คุณเคยเจอประสบการณ์นี้ไหม ผมมีคนรักอยู่แล้ว แต่กลับรักอีกคน ที่เป็นแฟนของแฟนผมเอง (ผู้หญิงชอบผู้หญิงด้วยกัน) ซึ่งแฟนผมก็รักนะอยู่ รักนะ รักมากด้วย แต่กับอีกคนนึง ผมก็รู้สึกดี คือแฟนของแฟนผมเอง แต่กลับกลายเป็นว่า เราไม่เคย คิดถึงความรู้สึกนั้นเลย จนมาถึงวันนึง วันที่เราได้รู้คำตอบ กลับกลายเป็นวันที่สายไปแล้ว เพราะเขาจะไปหาแฟนเราที่ต่างประเทศ ส่วนแฟนที่ครบอยู่กับนอกใจ เคยจับได้หลายครั้งแต่ก็ให้อภัยได้แต่ผมก็มีความอดทนนะเพราะมันมากไป พึ่งเลิกกันไปไม่นานนี้เพราะผมคิดว่าถ้ารักเราจริงเรื่องแบบนี้ไม่ควรจะเกิดซ้ำๆส่วนหนึ่งผมก็คงไม่มีเวลาให้เขาด้วย ที่เขาจะไปมีคนอื่นคงไม่แปลก ส่วนเรื่องที่ไปชอบแฟนของแฟนเราก็มีคนรู้น้อยมากถ้าไม่ไว้ใจจริงจะไม่พูดเลย แม้แต่แฟนก็ยังไม่รู้เรื่อง ผมครบกับแฟน5ปีกว่า แฟนของแฟนผมเขาครบกันได้4ปีครึ่ง ตอนนั้น แฟนของผมเองต้องไปต่างประเทศแต่แฟนของแฟนผมไม่ได้ไปด้วย ผมก็ด้วยความเป็นห่วงเขาเองเงินก็ไม่มีใช้ข้าวก็ไม่มีกิน ไปทำงานไม่ทุกวันแล้วแต่วันไหนมีงาน ได้เงินมาเดือนล่ะ4,000-6,000 ผมก็มาหาบ้างมาอยู่บ้าง เพราะเราก็มีบ้านอยู่อีกที่นึ่งไม่ไกลกันมาก ไปหาทุกวันเราก็กลัวเค้าเหงา จนความสัมพันธ์เริ่มมากขึ้นช่วงนั้นเราสองคนไปไหนมาไหนด้วยกันบ่อยซื้อของไปเที่ยวด้วยกันบ้างครั้งก็นอนอยู่ด้วยกัน แฟนผมเองก็ไม่รู้เรื่องนี้ เพราะถ้าแฟนผมรู้เค้าจะลำบาก แล้วอีกอย่าง เขาก็รักแฟนผมมากด้วย แต่พอแฟนผมกลับมาจากต่างประเทศผมและเขาก็ไม่เคยได้บอกเรื่องนี้ให้แฟนผมรู้เลย ณตอนนั้นผมสับสนมาก ผมไม่รู้ว่าผมจะต้องเลือกใคร แต่เขาเอง เขาเป็นคนบอกว่าขอให้ความสัมพันธ์ตรงนี้เราจบลงดีกว่า เพราะเขาเองก็ไม่อยากมีปัญหา ตอนนั้นผมก็ยอมตอบตกลง เพราะเพียงแค่ว่าไม่อยากให้เขามีปัญหาแต่ในใจลึกผมรู้สึกเหมือนชอบเขาไปแล้วส่วนหนึ่ง ถามว่าลำบากใจไหมตอนที่แฟนผมอยู่กับเขาอยู่ด้วยกันเขาจะเป็นคนที่ยอมถอยเดินออกห่างโดยการที่ว่าจะให้ผมกับแฟนผมอยู่กันสองคนและเขาจะทำปฏิกิริยาโดยการไม่ชอบผมทำให้แฟนผมเข้าใจว่าผมกับเขาไม่ถูกกัน จะมีเรื่องทะเลาะกันตีกันอยู่เรื่อยๆ แล้วนะตอนนี้แฟนผมอยู่ที่ต่างประเทศ เขาก็อยู่ที่เมืองไทย ซึ่งผมก็ไปได้รู้จากปากคนอื่นมาว่าเขาจะขายทุกอย่างเพื่อไปอยู่กับแฟนผมซึ่งผม รับไม่ได้นะที่จะเสียไปทั้งสองคนเลย วันนี้ผมเลยเข้าไปคุยกับเขาเข้าไปพูดความรู้สึกในใจที่เรามีว่าตลอดเวลาที่ผ่านมาเราชอบเขานะเรารักเขานะเพราะเราคิดทบทวนมาทั้งคืนจนไม่ได้หลับไม่ได้นอน ผมเลยคิดในใจว่าผมเสียคนนี้ไปไม่ได้ ผมรักคนๆนี้มากกว่าคนที่ผมเคยรักอยู่ปัจจุบัน เพราะผมมีโอกาสไม่มากที่จะ ทำเพื่อเขาเราไม่มีเวลากันมากขนาดนั้นเพราะสิ้นเดือนนี้เขาก็ย้ายไปอยู่กับแฟนผมแล้ว ผมคงมีโอกาสไม่มาก ที่จะทำเพื่อเขา ไม่รู้เขาจะรู้สึกยังไง ยอมรับว่าสิ่งที่ทำ มันอาจจะสายเกินไป แต่สิ่งที่ทำได้ณตอนนี้ คือต้องยอมรับความจริง เพราะตลอดเวลาที่ผ่านมา กลับกลายเป็นว่า เราไม่เคยเห็นความสำคัญกับเขาเลย เขาพูดกลับมาหาผมหลังจากที่ผมพูดความรู้สึกในใจของผมไปแล้ว เค้าพูดว่าเราไม่ได้มีความรู้สึกตรงนั้นแล้วความรู้สึกที่มีให้ตอนนี้คือเพื่อนกัน เราก็มานั่งคิดแล้วที่ผ่านมามันคืออะไร เรามีความสุขมากนะที่ได้อยู่กับคนๆนี้ เขาทำให้เรายิ้มได้มีความสุขได้ช่วยเหลือเราได้ แต่ผมเอง ไม่เคยนึกถึงความรู้สึกของใครเลย นึกถึงแต่ตัวเอง คนที่รัก กลับมีเรื่องปิดบัง มีเรื่องโกหก มากมาย จนเราคิดว่า มันอาจจะมากเกินไป ที่คนๆนึงจะรับไหว เคยสัญญากันไว้ว่าจะรอ เราก็ทำตามสัญญานะ แต่เขาก็ไม่ได้สัญญานี่ว่าเขาจะรอเรา แต่กับอีกคนหนึ่งที่เรารู้สึกดี ที่เรามีโอกาส สามารถทำให้เขาได้ เรากลับไม่เคยทำ เรากลับไม่เคยเห็นคุณค่า ของเขาเลย ความรู้สึกตอนนี้ ไม่รู้จะตอบว่ายังไง ถามว่ารักไหม รักมากนะทั้งสองคน แต่เราก็ทำอะไรไม่ได้ เรากลับมานั่งคิดทบทวนในใจ ตลอดเวลาที่ผ่านมา กับเขา เรากลับรักเขาตั้งแต่แรก อาจจะสายเกินไปที่คิดได้ ก็ขอใช้โอกาสนี้ เป็นโอกาสสุดท้าย อย่างน้อย ดีกว่าไม่ทำอะไรเลย ผมก็ทำในสิ่งที่ผมทำได้สิ่งที่ผมคิดว่าผมทำได้อย่างน้อยไม่ทำให้เขาลำบาก แค่กินอิ่มนอนหลับ แค่นี้ผมก็มีความสุขแล้ว แต่สุดท้ายก็หนีความจริงไม่พ้นผมคงต้องเสียเขาไปกันทั้งสองคน จริงๆ
มีคนรักอยู่แล้ว แต่กลับรักอีกคนที่เป็นเพื่อนเขาที่เป็นแฟนของแฟนเรา
คุณเคยเจอประสบการณ์นี้ไหม ผมมีคนรักอยู่แล้ว แต่กลับรักอีกคน ที่เป็นแฟนของแฟนผมเอง (ผู้หญิงชอบผู้หญิงด้วยกัน) ซึ่งแฟนผมก็รักนะอยู่ รักนะ รักมากด้วย แต่กับอีกคนนึง ผมก็รู้สึกดี คือแฟนของแฟนผมเอง แต่กลับกลายเป็นว่า เราไม่เคย คิดถึงความรู้สึกนั้นเลย จนมาถึงวันนึง วันที่เราได้รู้คำตอบ กลับกลายเป็นวันที่สายไปแล้ว เพราะเขาจะไปหาแฟนเราที่ต่างประเทศ ส่วนแฟนที่ครบอยู่กับนอกใจ เคยจับได้หลายครั้งแต่ก็ให้อภัยได้แต่ผมก็มีความอดทนนะเพราะมันมากไป พึ่งเลิกกันไปไม่นานนี้เพราะผมคิดว่าถ้ารักเราจริงเรื่องแบบนี้ไม่ควรจะเกิดซ้ำๆส่วนหนึ่งผมก็คงไม่มีเวลาให้เขาด้วย ที่เขาจะไปมีคนอื่นคงไม่แปลก ส่วนเรื่องที่ไปชอบแฟนของแฟนเราก็มีคนรู้น้อยมากถ้าไม่ไว้ใจจริงจะไม่พูดเลย แม้แต่แฟนก็ยังไม่รู้เรื่อง ผมครบกับแฟน5ปีกว่า แฟนของแฟนผมเขาครบกันได้4ปีครึ่ง ตอนนั้น แฟนของผมเองต้องไปต่างประเทศแต่แฟนของแฟนผมไม่ได้ไปด้วย ผมก็ด้วยความเป็นห่วงเขาเองเงินก็ไม่มีใช้ข้าวก็ไม่มีกิน ไปทำงานไม่ทุกวันแล้วแต่วันไหนมีงาน ได้เงินมาเดือนล่ะ4,000-6,000 ผมก็มาหาบ้างมาอยู่บ้าง เพราะเราก็มีบ้านอยู่อีกที่นึ่งไม่ไกลกันมาก ไปหาทุกวันเราก็กลัวเค้าเหงา จนความสัมพันธ์เริ่มมากขึ้นช่วงนั้นเราสองคนไปไหนมาไหนด้วยกันบ่อยซื้อของไปเที่ยวด้วยกันบ้างครั้งก็นอนอยู่ด้วยกัน แฟนผมเองก็ไม่รู้เรื่องนี้ เพราะถ้าแฟนผมรู้เค้าจะลำบาก แล้วอีกอย่าง เขาก็รักแฟนผมมากด้วย แต่พอแฟนผมกลับมาจากต่างประเทศผมและเขาก็ไม่เคยได้บอกเรื่องนี้ให้แฟนผมรู้เลย ณตอนนั้นผมสับสนมาก ผมไม่รู้ว่าผมจะต้องเลือกใคร แต่เขาเอง เขาเป็นคนบอกว่าขอให้ความสัมพันธ์ตรงนี้เราจบลงดีกว่า เพราะเขาเองก็ไม่อยากมีปัญหา ตอนนั้นผมก็ยอมตอบตกลง เพราะเพียงแค่ว่าไม่อยากให้เขามีปัญหาแต่ในใจลึกผมรู้สึกเหมือนชอบเขาไปแล้วส่วนหนึ่ง ถามว่าลำบากใจไหมตอนที่แฟนผมอยู่กับเขาอยู่ด้วยกันเขาจะเป็นคนที่ยอมถอยเดินออกห่างโดยการที่ว่าจะให้ผมกับแฟนผมอยู่กันสองคนและเขาจะทำปฏิกิริยาโดยการไม่ชอบผมทำให้แฟนผมเข้าใจว่าผมกับเขาไม่ถูกกัน จะมีเรื่องทะเลาะกันตีกันอยู่เรื่อยๆ แล้วนะตอนนี้แฟนผมอยู่ที่ต่างประเทศ เขาก็อยู่ที่เมืองไทย ซึ่งผมก็ไปได้รู้จากปากคนอื่นมาว่าเขาจะขายทุกอย่างเพื่อไปอยู่กับแฟนผมซึ่งผม รับไม่ได้นะที่จะเสียไปทั้งสองคนเลย วันนี้ผมเลยเข้าไปคุยกับเขาเข้าไปพูดความรู้สึกในใจที่เรามีว่าตลอดเวลาที่ผ่านมาเราชอบเขานะเรารักเขานะเพราะเราคิดทบทวนมาทั้งคืนจนไม่ได้หลับไม่ได้นอน ผมเลยคิดในใจว่าผมเสียคนนี้ไปไม่ได้ ผมรักคนๆนี้มากกว่าคนที่ผมเคยรักอยู่ปัจจุบัน เพราะผมมีโอกาสไม่มากที่จะ ทำเพื่อเขาเราไม่มีเวลากันมากขนาดนั้นเพราะสิ้นเดือนนี้เขาก็ย้ายไปอยู่กับแฟนผมแล้ว ผมคงมีโอกาสไม่มาก ที่จะทำเพื่อเขา ไม่รู้เขาจะรู้สึกยังไง ยอมรับว่าสิ่งที่ทำ มันอาจจะสายเกินไป แต่สิ่งที่ทำได้ณตอนนี้ คือต้องยอมรับความจริง เพราะตลอดเวลาที่ผ่านมา กลับกลายเป็นว่า เราไม่เคยเห็นความสำคัญกับเขาเลย เขาพูดกลับมาหาผมหลังจากที่ผมพูดความรู้สึกในใจของผมไปแล้ว เค้าพูดว่าเราไม่ได้มีความรู้สึกตรงนั้นแล้วความรู้สึกที่มีให้ตอนนี้คือเพื่อนกัน เราก็มานั่งคิดแล้วที่ผ่านมามันคืออะไร เรามีความสุขมากนะที่ได้อยู่กับคนๆนี้ เขาทำให้เรายิ้มได้มีความสุขได้ช่วยเหลือเราได้ แต่ผมเอง ไม่เคยนึกถึงความรู้สึกของใครเลย นึกถึงแต่ตัวเอง คนที่รัก กลับมีเรื่องปิดบัง มีเรื่องโกหก มากมาย จนเราคิดว่า มันอาจจะมากเกินไป ที่คนๆนึงจะรับไหว เคยสัญญากันไว้ว่าจะรอ เราก็ทำตามสัญญานะ แต่เขาก็ไม่ได้สัญญานี่ว่าเขาจะรอเรา แต่กับอีกคนหนึ่งที่เรารู้สึกดี ที่เรามีโอกาส สามารถทำให้เขาได้ เรากลับไม่เคยทำ เรากลับไม่เคยเห็นคุณค่า ของเขาเลย ความรู้สึกตอนนี้ ไม่รู้จะตอบว่ายังไง ถามว่ารักไหม รักมากนะทั้งสองคน แต่เราก็ทำอะไรไม่ได้ เรากลับมานั่งคิดทบทวนในใจ ตลอดเวลาที่ผ่านมา กับเขา เรากลับรักเขาตั้งแต่แรก อาจจะสายเกินไปที่คิดได้ ก็ขอใช้โอกาสนี้ เป็นโอกาสสุดท้าย อย่างน้อย ดีกว่าไม่ทำอะไรเลย ผมก็ทำในสิ่งที่ผมทำได้สิ่งที่ผมคิดว่าผมทำได้อย่างน้อยไม่ทำให้เขาลำบาก แค่กินอิ่มนอนหลับ แค่นี้ผมก็มีความสุขแล้ว แต่สุดท้ายก็หนีความจริงไม่พ้นผมคงต้องเสียเขาไปกันทั้งสองคน จริงๆ