ผมมีเรื่องจะมาเล่าให้ฟังแล้วให้ทุกคนคิดตาม
คือว่าปัจจุบันผม ม. 4 ต้องย้อนไปเมื่อตอน ม. 1
ผมได้ชอบ ผญ. คนนึกแรกๆก็คุยกันดี พอได้ซัก 2-3 เดือนที่ผมคุย ผมบอกชอบเค้าแบบตรงๆ
เค้าก็บอกว่าชอบผมเหมือนกันแต่เราไม่ได้คบกัน
พอผมตื้อขอคบมาเรื่อยๆ เค้าก็เริ่มเกลียดผม
หลังจากนั้นเค้าก็ไม่คุยกับผมเป็นเวลา ปีกว่าๆ
ในขณะที่ผมคอยส่องเฟสเค้าแทบทุกวัน
เพราะผมชอบเค้ามานานมาก
พอเราได้กลับมาคุยกันอีกทีเค้าก็มีแฟนไปซ่ะแล้ว
ผมก็เป็นได้แค่เพื่อน พอเค้ากับแฟนทะเลาะกัน
ก็ผมเนี้ยแหละที่คอยปลอบมาตลอด
ผมเป็นเพื่อนเพียงไมรกี่คนของเค้า
เค้าเป็นคนไม่ค่อยมีเพื่อนเนื่องจากว่า
เพื่อนในห้องของเค้าเป็น ผญ. ที่แรงๆกันทั้งนั้น
เค้าคิดว่าถ้ามีเพื่อนเป็น ผช. ก็คงดีกว่า ผญ.
เค้าเลยโดนกลุ่ม ผญ. ด่าว่าแรดร่าน ว่ากันไป
แล้วผมเนี้ยแหละที่ปลอบเค้าตลอด
พอเค้าเลิกกับแฟนคนนี้ไปเค้าก็มาคุยกับผม
เราคุยกันแทบทุกวันทักหากันตลอด
ผมรู้สึกโอเครมาก แต่แล้วเค้าก็มีแฟนใหม่อีกคน
แล้วผมก็ต้องออกมาจากชีวิตเค้าอีกครั้ง
ผมทำมาอย่างงี้อยู่ 3-4 รอบ พอเค้าไม่สบายใจ
เค้าก็จะทักมาหาผมแล้วมากแต่ละครั้งร้องไห้มาตลอด ผมก็ปลอบทุกครั้ง. พอเค้าคืนดีกับแฟน
เค้าก็ไม่คุยกับผม เป็นอย่างงี้มานานมากจน
ผมอยู่ ม. 4 เค้าเริ่มที่จะคุยกับผม
แล้วมีวันที่เค้าเรียกผมให้มาที่ รร ในวันหยุด
แล้วก็มุเพื่อนเค้าอยู่คนนึกเค้าเรียกผมไปที่ห้อง
ดนตรี ซึ่งมีแค่ผมเค้าแล้วก็เพื่อนเค้า
แล้วในช่วงนั้นผมเป็นคนที่นอนน้อยมาก
พอผมไปถึงห้องดนตรีผมก็คุยกับเค้าซักพัก
แล้วผมก็นอน แล้วเค้าก็เล่น แอพที่มันเปิดกล้อง
คุยกันได้ขอไม่บอกชื่อแอพนะครับ รู้ๆกันอยู่
พอผมตื่นขึ้นมาก็เห็นเค้าเล่นแอพๆนี้อยู่
เค้าคุยกะ ผช. ที่ไม่รู้จักหลายต่อหลายคน
ผมก็ไม่สนใจเท่าไหล่เพราะว่าก็แค่คนในแอพ
สุดท้ายคนในแอพก็ชวนคนที่ผมชอบไปที่บ้าน
ถ้าว่ามันไปไหม มันก็ไป แต่ก็ไปกับเพื่อนมัน
อ่ะ ผมพอจะเข้าใจ อย่างน้อยก็มีเพื่อนไปด้วย
แล้วหลังจากนั้น
เค้าก็ไม่ได้คุยกับผม แล้วเค้ากับคนในแอพก็คบกัน
ผมนี่งงเลย
พอตอนเค้ามีธุระเค้าต้องผ่านบ้านผมเค้าเลย
ทักมาขอมาบ้านแปปนึก ผมก็ไม่ได้คิดอะไร
พอเค้ามาถึงกับเพื่อนเค้าก็มานั้งเลยไม่มีไร
ผมก็นอนตามสเต็ป แล้วเค้าก็คุยกับแฟนเค้า
แบบ ว่าจะไปหา พอเค้ากำลังจะไป ผมก็เลยลุกขึ้น
แล้วถ้าว่าจะไปจริงๆหลอ แล้วเค้าก็บอกว่าจะไปจริงๆ
ผมก็บอกว่าดูแลตัวเองด้วย เค้าก็เข้ามากอดผม
แล้วบอกกับผมว่าไม่ต้องเป็นห่วงนะเค้าไม่เป็นไรหลอกมีเพื่อนไปทั้งคนสบายใจได้ แล้วผมก็ร้องไห้
แล้วเค้าก็เช็ดน้ำตาผมแล้วบอกอย่าร้อง
เค้ารู้สึกผิด ผมก็เลยเลิกร้อง แล้วบอกเค้าไปกลับดีๆ แล้วเค้าก็ไปจากผมอีกครั้ง
หลังจากนั้น 1 อาทิตย์แรกที่เค้าไป เพื่อนเค้าบอกกะผมว่าไอคนที่ผมชอบ
มันไปนั่งขย่มหมอนข้างของแฟน แบบอ่อยๆ
ผมก็ไม่ได้พูดอะไรก็เก็บใว้ในใจ พออีก 1-2 อาทิตย์
ต่อมาเค้าก็เลิกกะแฟนเค้า แล้วผมก็ต้องปลอบเค้า
อีกแล้ว แล้วพอตอนนั้นคนที่ผมชอบมันก็ทะเลาะกับเพื่อน
ของเค้าด้วย แล้วเค้าก็พูดกะผมว่าเพื่อนมัน
อย่างโน้นอย่างงี้ แล้วผมด้วยความที่ว่าเข้าข้าง
ผมก็เลยเรียกเพื่อนมันมาคุยด้วย พิคุยไผคุยมา
เค้ากะเพื่อนเค้าก็ตัดเพื่อนกัน พอคุยจบก็แยกย้าย
ด้วยผมกับเพื่อนเค้าเนี้ยบ้านอยู่ใกล้กัน
ตอนผมออกไปข้างนอกแล้วผมก็เจอเพื่อนเค้า
แล้วเพื่อนเค้าก็บอกกับผมว่าขอคุยด้วยหน่อย
เพื่อนเค้าบอกว่า ไอคนที่ผมชอบอะ มันพูดที่ว่า
จะตัดเพื่อนกันให้ได้เพราะว่ามีเค้าเพื่อนมันที่รู้จักมันดี เพื่อนมันบอกว่า ที่มันไม่คบผมเพราะ
ผมอ่ะหน้าตาดีไม่พอเพราะคนโน้นคนนี้หล่อกว่า
เพื่อนมันบอกผมว่าเสียดายคนอย่าง
ถ้าได้ไปคนดีอะ แล้วเพื่อนเค้าก็พูดจนผมตาสว่าง
ว่าภานในตัวคนที่ผมชอบเป็นคนยังไง
แต่ผมก็รู้แหละเป็นคนยังไงแต่ผมก็ยังรักยังชอบ
พอผมคุยกันเส็ดผมก็กลับบ้านแล้วไม่ได้พูดเรื่องนี้
ให้คนที่ผมชอบฟัง พอมาอีกซักอาทิตย์นึกเค้าก็
ทักมาหาผมแล้วผมก็พูดเค้าในใจของผมที่ผมรู้ทั้ง
หมดออกมาแบบไม่ยั้งผมพูดจนเค้าร้องไห้แล้วผมก็บอกว่าอย่าได้เจอกันอีกเลยแล้วก็วางสายไป
ผมหายไปจากเค้าประมาณ 2-3 เดือน
แล้วผมก็ทำใจได้ ในวันรับผลสอบ ผมก็ไปรับตามปกติ แล้วผมก็เจอเค้าแล้วเค้าก็
ขอโทษเรื่องทั้งหมด (ผมจะบอกว่าตอนที่ผมยังคุยกับเค้าอยากผมทำให้เค้าทุกอยากอยากกินอะไรกฟ้ได้กินผมทำให้พอไม่มีเงิมผมให้หมด) (ผมรู้ตัวว่าผมดีกับเค้ามากจริงๆ) ตอนเค้าบอกกับผมว่า
เค้าขอโทษน่ะเรื่องทั้งหใดเลย
แล้วผมก็บอกว่า ไม่เป็นไรเราทำให้แกได้ทุกอย่าง
ผมพูดไปแบบไม่คิด
แล้วเค้าก็บอกว่าขอบคุณน้าาาา
แล้วผมก็ไม่ได้คุยกับเค้าอีกเลย
ขอย้ำว่าเป็นเรื่องจริง
เกิดกันตีวจริงๆ
คิดยังไงเม้นไว้ด้วยน่ะ
ทำไมผมถึงพูดคนนั้นออกไป
คือว่าปัจจุบันผม ม. 4 ต้องย้อนไปเมื่อตอน ม. 1
ผมได้ชอบ ผญ. คนนึกแรกๆก็คุยกันดี พอได้ซัก 2-3 เดือนที่ผมคุย ผมบอกชอบเค้าแบบตรงๆ
เค้าก็บอกว่าชอบผมเหมือนกันแต่เราไม่ได้คบกัน
พอผมตื้อขอคบมาเรื่อยๆ เค้าก็เริ่มเกลียดผม
หลังจากนั้นเค้าก็ไม่คุยกับผมเป็นเวลา ปีกว่าๆ
ในขณะที่ผมคอยส่องเฟสเค้าแทบทุกวัน
เพราะผมชอบเค้ามานานมาก
พอเราได้กลับมาคุยกันอีกทีเค้าก็มีแฟนไปซ่ะแล้ว
ผมก็เป็นได้แค่เพื่อน พอเค้ากับแฟนทะเลาะกัน
ก็ผมเนี้ยแหละที่คอยปลอบมาตลอด
ผมเป็นเพื่อนเพียงไมรกี่คนของเค้า
เค้าเป็นคนไม่ค่อยมีเพื่อนเนื่องจากว่า
เพื่อนในห้องของเค้าเป็น ผญ. ที่แรงๆกันทั้งนั้น
เค้าคิดว่าถ้ามีเพื่อนเป็น ผช. ก็คงดีกว่า ผญ.
เค้าเลยโดนกลุ่ม ผญ. ด่าว่าแรดร่าน ว่ากันไป
แล้วผมเนี้ยแหละที่ปลอบเค้าตลอด
พอเค้าเลิกกับแฟนคนนี้ไปเค้าก็มาคุยกับผม
เราคุยกันแทบทุกวันทักหากันตลอด
ผมรู้สึกโอเครมาก แต่แล้วเค้าก็มีแฟนใหม่อีกคน
แล้วผมก็ต้องออกมาจากชีวิตเค้าอีกครั้ง
ผมทำมาอย่างงี้อยู่ 3-4 รอบ พอเค้าไม่สบายใจ
เค้าก็จะทักมาหาผมแล้วมากแต่ละครั้งร้องไห้มาตลอด ผมก็ปลอบทุกครั้ง. พอเค้าคืนดีกับแฟน
เค้าก็ไม่คุยกับผม เป็นอย่างงี้มานานมากจน
ผมอยู่ ม. 4 เค้าเริ่มที่จะคุยกับผม
แล้วมีวันที่เค้าเรียกผมให้มาที่ รร ในวันหยุด
แล้วก็มุเพื่อนเค้าอยู่คนนึกเค้าเรียกผมไปที่ห้อง
ดนตรี ซึ่งมีแค่ผมเค้าแล้วก็เพื่อนเค้า
แล้วในช่วงนั้นผมเป็นคนที่นอนน้อยมาก
พอผมไปถึงห้องดนตรีผมก็คุยกับเค้าซักพัก
แล้วผมก็นอน แล้วเค้าก็เล่น แอพที่มันเปิดกล้อง
คุยกันได้ขอไม่บอกชื่อแอพนะครับ รู้ๆกันอยู่
พอผมตื่นขึ้นมาก็เห็นเค้าเล่นแอพๆนี้อยู่
เค้าคุยกะ ผช. ที่ไม่รู้จักหลายต่อหลายคน
ผมก็ไม่สนใจเท่าไหล่เพราะว่าก็แค่คนในแอพ
สุดท้ายคนในแอพก็ชวนคนที่ผมชอบไปที่บ้าน
ถ้าว่ามันไปไหม มันก็ไป แต่ก็ไปกับเพื่อนมัน
อ่ะ ผมพอจะเข้าใจ อย่างน้อยก็มีเพื่อนไปด้วย
แล้วหลังจากนั้น
เค้าก็ไม่ได้คุยกับผม แล้วเค้ากับคนในแอพก็คบกัน
ผมนี่งงเลย
พอตอนเค้ามีธุระเค้าต้องผ่านบ้านผมเค้าเลย
ทักมาขอมาบ้านแปปนึก ผมก็ไม่ได้คิดอะไร
พอเค้ามาถึงกับเพื่อนเค้าก็มานั้งเลยไม่มีไร
ผมก็นอนตามสเต็ป แล้วเค้าก็คุยกับแฟนเค้า
แบบ ว่าจะไปหา พอเค้ากำลังจะไป ผมก็เลยลุกขึ้น
แล้วถ้าว่าจะไปจริงๆหลอ แล้วเค้าก็บอกว่าจะไปจริงๆ
ผมก็บอกว่าดูแลตัวเองด้วย เค้าก็เข้ามากอดผม
แล้วบอกกับผมว่าไม่ต้องเป็นห่วงนะเค้าไม่เป็นไรหลอกมีเพื่อนไปทั้งคนสบายใจได้ แล้วผมก็ร้องไห้
แล้วเค้าก็เช็ดน้ำตาผมแล้วบอกอย่าร้อง
เค้ารู้สึกผิด ผมก็เลยเลิกร้อง แล้วบอกเค้าไปกลับดีๆ แล้วเค้าก็ไปจากผมอีกครั้ง
หลังจากนั้น 1 อาทิตย์แรกที่เค้าไป เพื่อนเค้าบอกกะผมว่าไอคนที่ผมชอบ
มันไปนั่งขย่มหมอนข้างของแฟน แบบอ่อยๆ
ผมก็ไม่ได้พูดอะไรก็เก็บใว้ในใจ พออีก 1-2 อาทิตย์
ต่อมาเค้าก็เลิกกะแฟนเค้า แล้วผมก็ต้องปลอบเค้า
อีกแล้ว แล้วพอตอนนั้นคนที่ผมชอบมันก็ทะเลาะกับเพื่อน
ของเค้าด้วย แล้วเค้าก็พูดกะผมว่าเพื่อนมัน
อย่างโน้นอย่างงี้ แล้วผมด้วยความที่ว่าเข้าข้าง
ผมก็เลยเรียกเพื่อนมันมาคุยด้วย พิคุยไผคุยมา
เค้ากะเพื่อนเค้าก็ตัดเพื่อนกัน พอคุยจบก็แยกย้าย
ด้วยผมกับเพื่อนเค้าเนี้ยบ้านอยู่ใกล้กัน
ตอนผมออกไปข้างนอกแล้วผมก็เจอเพื่อนเค้า
แล้วเพื่อนเค้าก็บอกกับผมว่าขอคุยด้วยหน่อย
เพื่อนเค้าบอกว่า ไอคนที่ผมชอบอะ มันพูดที่ว่า
จะตัดเพื่อนกันให้ได้เพราะว่ามีเค้าเพื่อนมันที่รู้จักมันดี เพื่อนมันบอกว่า ที่มันไม่คบผมเพราะ
ผมอ่ะหน้าตาดีไม่พอเพราะคนโน้นคนนี้หล่อกว่า
เพื่อนมันบอกผมว่าเสียดายคนอย่าง
ถ้าได้ไปคนดีอะ แล้วเพื่อนเค้าก็พูดจนผมตาสว่าง
ว่าภานในตัวคนที่ผมชอบเป็นคนยังไง
แต่ผมก็รู้แหละเป็นคนยังไงแต่ผมก็ยังรักยังชอบ
พอผมคุยกันเส็ดผมก็กลับบ้านแล้วไม่ได้พูดเรื่องนี้
ให้คนที่ผมชอบฟัง พอมาอีกซักอาทิตย์นึกเค้าก็
ทักมาหาผมแล้วผมก็พูดเค้าในใจของผมที่ผมรู้ทั้ง
หมดออกมาแบบไม่ยั้งผมพูดจนเค้าร้องไห้แล้วผมก็บอกว่าอย่าได้เจอกันอีกเลยแล้วก็วางสายไป
ผมหายไปจากเค้าประมาณ 2-3 เดือน
แล้วผมก็ทำใจได้ ในวันรับผลสอบ ผมก็ไปรับตามปกติ แล้วผมก็เจอเค้าแล้วเค้าก็
ขอโทษเรื่องทั้งหมด (ผมจะบอกว่าตอนที่ผมยังคุยกับเค้าอยากผมทำให้เค้าทุกอยากอยากกินอะไรกฟ้ได้กินผมทำให้พอไม่มีเงิมผมให้หมด) (ผมรู้ตัวว่าผมดีกับเค้ามากจริงๆ) ตอนเค้าบอกกับผมว่า
เค้าขอโทษน่ะเรื่องทั้งหใดเลย
แล้วผมก็บอกว่า ไม่เป็นไรเราทำให้แกได้ทุกอย่าง
ผมพูดไปแบบไม่คิด
แล้วเค้าก็บอกว่าขอบคุณน้าาาา
แล้วผมก็ไม่ได้คุยกับเค้าอีกเลย
ขอย้ำว่าเป็นเรื่องจริง
เกิดกันตีวจริงๆ
คิดยังไงเม้นไว้ด้วยน่ะ